Γράφτηκε από τον Eric Zuesse - southfront.org / Παρουσίαση Freepen.gr
Ο Πούτιν σκοπεύει να διαβεβαιώσει ότι εάν η Ουκρανία εισβάλει στο Donbass, οι κάτοικοι στο Donbass θα κερδίσουν. Τους έχει εξοπλίσει και εκπαιδεύσει πώς να χρησιμοποιούν τα όπλα, αλλά αν οι Ρώσοι στρατιώτες θα χρειαστεί να μπουν στο Ντονμπάς και να πολεμήσουν εκεί ενάντια στην Ουκρανία, χρειαστεί επίσης να νικήσουν τους Ουκρανούς στρατιώτες εκεί — θα πρέπει να το κάνουν γρήγορα, γιατί η Ουκρανία τότε θα έχει ήδη εισβάλει. Περιμένει την Ουκρανία να εισβάλει στο Ντονμπάς.
Ο Μπάιντεν θέλει ο Ζελένσκι να διατάξει την εισβολή. Ο Ζελένσκι δε θέλει να το κάνει, γιατί τότε η ΕΕ είναι σχεδόν βέβαιο πως δε θα επιτρέψει ποτέ την Ουκρανία να μπει στην ΕΕ. Η Ουκρανία χρειάζεται την ΕΕ επειδή έχασε τον κύριο εμπορικό της εταίρο, τη Ρωσία, εξαιτίας του αντιρωσικού πραξικοπήματος του Ομπάμα το 2014 στην Ουκρανία.
Η ΕΕ δε θα υποστηρίξει την Ουκρανία εάν αυτή ξεκινήσει την εισβολή για να καταλάβει το Ντονμπάς, εκτός εάν ανταποκριθεί σε προηγούμενη εισβολή της Ρωσίας στο Ντονμπάς, οπότε η Ουκρανία δε θα κατηγορηθεί για τη σφαγή εκεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Μπάιντεν θέλει η Ουκρανία να οργανώσει μια εκδήλωση ψευδούς σημαίας, έτσι ώστε η ουκρανική εισβολή να ΦΑΝΕΙ άμυνα ενάντια στη ρωσική επιθετικότητα.
Για πολύ καιρό, υπήρχαν ισχυρισμοί πως ναζί στην Ουκρανία ετοίμαζαν μια εκδήλωση ψευδούς σημαίας και απειλούσαν τον Ζελένσκι με πραξικόπημα για να τον ανατρέψουν εάν αρνιόταν να το κάνει, για να δώσει το πράσινο φως περπατώντας σε τεντωμένο σκοινί.
Αλλά πρόσφατα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών δείχνουν πως ο Πούτιν έχει σχεδιάσει ένα γεγονός ψευδούς σημαίας για να «δικαιώσει» μια ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Η θέση της ΕΕ είναι να απαιτήσει από την Ουκρανία να εκπληρώσει την υπόσχεσή της βάσει της συμφωνίας του Μινσκ ΙΙ του Φεβρουαρίου 2015 για διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του Ντονμπάς ώστε να δεχθεί το Ντονμπάς πίσω στην Ουκρανία χωρίς εχθρότητα και με ανεξαρτησία όπως η Κριμαία στην Ουκρανία κατά την περίοδο 1954-2014, όταν η Κριμαία ήταν μέρος της Ουκρανίας αντί της Ρωσίας (της οποίας ήταν μέρος κατά την περίοδο 1783-2014). Αλλά αν ο Ζελένσκι προχωρούσε στη συμφωνία Μινσκ ΙΙ (την οποία ο Ολάντ, η Μέρκελ και ο Πούτιν είχαν αναγκάσει και την Ουκρανία και τον Ντονμπάς να υπογράψουν), τότε οι ναζί σχεδόν σίγουρα θα τον ανέτρεπαν.
Πιστεύω πως ο Ζελένσκι κάνει ό,τι μπορεί για να συμμορφωθεί με την ΕΕ και όχι με τις ΗΠΑ (και τους Ναζί της Ουκρανίας — τους οποίους οι ΗΠΑ είχαν, ουσιαστικά, προσλάβει και εκπαιδεύσει, μαζί με άλλους από άλλες χώρες, για να πραγματοποιήσουν το πραξικόπημα του 2014) για να μείνει ζωντανός. Ωστόσο, οι δισεκατομμυριούχοι της Ουκρανίας και της Αμερικής απαιτούν από την Ουκρανία να εισβάλει στο Ντονμπάς και είναι η μεγαλύτερη ομάδα λόμπι στην Ουάσιγκτον αυτήν την στιγμή. Έτσι, σχεδόν όλα τα μέλη του Κογκρέσου υποστηρίζουν τον Μπάιντεν σε αυτό.
Όσον αφορά το αν η επιθυμία της κυβέρνησης των ΗΠΑ να πάει σε πόλεμο κατά της Ρωσίας θα επιτραπεί από τον υπόλοιπο κόσμο να πετύχει, μια (τυπικά) αριστοτεχνική ανάλυση έχει ήδη αναρτηθεί από τον μεγάλο γεωστρατηγικό αναλυτή Αλέξανδρο Μερκούρη στις 13 Φεβρουαρίου, με τίτλο «Ο στρατός του ΝΑΤΟ συσσωρεύεται στη Σλοβακία καθώς οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν την αεροπορική βάση» και είναι ιδιαίτερα κατανοητό υπό το φως της νεοσυντηρητικής Victoria Nuland (οργανώτρια του Ομπάμα του απόλυτου ουκρανικού πραξικοπήματος του 2014) κατά την περίφημη τηλεφωνική κλήση «F-k the EU» που διέρρευσε στο διαδίκτυο στις 4 Φεβρουαρίου 2014, όπου επέλεξε τον ηγέτη της πραξικοπηματικής κυβέρνησης της Ουκρανίας, ο οποίος διορίστηκε επίσημα μόνο λίγες εβδομάδες αργότερα, γεγονός που οδήγησε στη νέα ουκρανική κυβέρνηση, η οποία στη συνέχεια ξεκίνησε γρήγορα την εκστρατεία εθνοκάθαρσής της στην πρώην (τώρα αποσχισθείσα) περιοχή Donbass της Ουκρανίας, η οποία περιοχή είχε ψηφίσει κατά 90% τον Ουκρανό Πρόεδρο («Γιανούκοβιτς») τον οποίο είχε ανατρέψει το πραξικόπημα του Ομπάμα. Αυτή η εθνοκάθαρση επιβλήθηκε εκεί για να απαλλαγούμε από αυτούς τους ψηφοφόρους, έτσι ώστε κανένας τέτοιος (αντι-ΝΑΤΟ, φιλορώσος) ψηφοφόρος να μην ψηφίσει στις μελλοντικές ουκρανικές εκλογές, και ως εκ τούτου ο έλεγχος της Αμερικής πάνω από την Ουκρανία θα γινόταν ουσιαστικά μόνιμος. Αυτή η εθνοκάθαρση πέτυχε, αλλά η συμφωνία Μινσκ ΙΙ, που διευθετήθηκε μεταξύ Ολάντ, Μέρκελ και Πούτιν, και την οποία ανάγκασαν τόσο τον Ντονμπάς όσο και την Ουκρανία να υπογράψουν, μείωσε σημαντικά τη σφαγή, αν και η Ουκρανία εξακολουθεί να αρνείται να προχωρήσει στις κύριες δεσμεύσεις της στο πλαίσιο αυτής — που οδήγησε στη σημερινή δύσκολη θέση.
Εάν ο Ζελένσκι προσπαθούσε να πείσει την κυβέρνηση της Ουκρανίας να συμμορφωθεί με αυτό, μπορεί να καταλήξει όχι μόνο να ανατραπεί από ένα άλλο πραξικόπημα που θα υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ, αλλά και να πεθάνει. Και αυτή είναι η δύσκολη θέση ΤΟΥ. Άρα: κανείς δεν ξέρει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα.