Δημοψήφισμα: Ο Γιώργος έφερε ντόρτια!

Πολλές σκέψεις και αναλύσεις διαβάσαμε αυτές τις ημέρες σχετικά με την απόφαση του πρωθυπουργού για τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

Εκτιμώ όμως πως το πρώτο ασφαλές συμπέρασμα είναι ένα:

Ο πρωθυπουργός δεν ήθελε να καταφύγει στο δημοψήφισμα από πατριωτικό συναίσθημα, δημοκρατικές ευαισθησίες ή σεβασμό απέναντι στο έθνος.

Αν ίσχυαν τα παραπάνω, αν πράγματι ο πρωθυπουργός ήθελε οι μεγάλες αλλαγές να είναι "κτήμα" του ελληνικού λαού, θα είχε καταφύγει σε αυτόν από το Μάιο του 2010. Αν σεβόταν το έθνος, δε θα το διέσυρε διεθνώς.

Κάτι άλλο λοιπόν συμβαίνει...

Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται στα παρακάτω.

Μια άποψη θεωρεί πως έχουμε να κάνουμε με έναν πολιτικό υψηλού ρίσκου ερωτευμένου με την εξουσία που δε διστάζει να εκβιάζει και να βάζει διλήμματα πότε στους βουλευτές του και πότε στον ελληνικό λαό (όπως πέρυσι με τις δημοτικές εκλογές εκτινάσσοντας πάλι τα spreads που είχαν αρχίσει να υποχωρούν αισθητά). Τώρα που τα πράγματα ζορίζουν, μεταθέτει την ευθύνη στον ελληνικό λαό.

Είναι όμως τόσο ριψοκίνδυνος; Τόσο τζογαδόρος πολιτικά; Έπαιξε σε μια ζαριά το μέλλον της χώρας για την πολιτική του επιβίωση; Ή ήξερε πολύ καλά τι κάνει βάσει του παρακάτω;

Δεδομένου πως η 6η δόση δεν αφορά αποπληρωμή τόκων και δανείων αλλά μισθούς, συντάξεις κτλ, ανακοινώνει δημοψήφισμα, μπλοκάρεται η δόση, εξαθλιώνεται η κοινωνία και ύστερα τρέχουν όλοι να ψηφίσουν ΝΑΙ και με τα δύο τους χέρια. Με τη μεθόδευση αυτή υφαρπάζει για άλλη μια φορά την ψήφο του ελληνικού λαού κερδίζοντας πολιτικό χρόνο για τη συνέχιση του καταστροφικού του έργου.

Υπάρχει όμως και η εξής εκδοχή του Δούρειου ίππου:

Ένα βροντερό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, θα έφερνε την Ελλάδα εκτός ευρώ με πιθανό ντόμινο εξελίξεων και στις υπόλοιπες χώρες της ενωμένης Ευρώπης. Κι άλλοι λαοί θα θελήσουν να ακολουθήσουν το ελληνικό παράδειγμα, πέρα φυσικά από τις αντιδράσεις των γνωστών "αγορών" με πιθανό αποτέλεσμα την κατάρρευση του ευρώ. Αυτή με τη σειρά της θα δημιουργούσε προβλήματα στο δολάριο και την αμερικανική οικονομία. Μόνο σε περίπτωση δική μας χρεοκοπίας οι αμερικανικές τράπεζες θα έπρεπε να βρουν τεράστια ποσά για την πληρωμή των cds. Μια γενικότερη λοιπόν αστάθεια σε νομίσματα, αγορές, τράπεζες και ακολουθούμενες οικονομικές πολιτικές, που θα μπορούσε να οδηγήσει; Ίσως στη μεγάλη επιθυμία του πρωθυπουργού...

 

George Papandreou: we need financial governments, global financial governments and we need them fast!

Ο πρωθυπουργός δε χάνει ευκαιρία ως υπάκουο παιδί να μιλά για τη Νέα Εποχή και την ανάγκη παγκόσμιας διακυβέρνησης. Και όλοι ξέρουμε πολύ καλά τι θα σημάνει για τα έθνη αυτό και ποιος κρύβεται πίσω από αυτό!

Ο ελληνικός λαός μπροστά σε μια ολοφάνερη παγίδα θα όφειλε να μην προσέλθει στο δημοψήφισμα. Όχι γιατί δε θα έπρεπε να εκφραστεί αλλά για να δείξει ότι δε θα γίνει το όχημα της πολιτικής επιβίωσης κανενός που τάχα ανακάλυψε τη δημοκρατία.

Ο Γιώργος κούνησε γερά τα "κόκκαλα" παίζοντας τα ρέστα του. Ευτυχώς για την Ελλάδα, έφερε ντόρτια και φεύγει από το παιχνίδι.

Κερδίσαμε λίγο χρόνο ακόμη...

 

Μαζίδης Στρατής