Από τον Iqbal Jassat - presstv.ir / Παρουσίαση Freepen.gr
Θα μείνει άπραγη η βορειοαφρικανική βαριά δύναμη, επιτρέποντας στο καθεστώς του Τελ Αβίβ να εντείνει τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του στη Γάζα, ή θα κάνει πράξη την απειλή της να ακυρώσει τη λεγόμενη "συνθήκη ειρήνης";
Οι αρχές στο Κάιρο θα γνώριζαν πως τα σχέδια του Ισραήλ για τον εποικισμό της Γάζας με εβραϊκούς οικισμούς απαιτούν τη συνεργασία της Αιγύπτου για την απορρόφηση Παλαιστινίων προσφύγων σε τμήματα του Σινά.
Αυτό που μεταφράζεται είναι ότι η Γάζα εκκαθαρίζεται εθνοτικά από 2,3 εκατομμύρια Παλαιστίνιους και αντικαθίσταται από μια αποκλειστικά εβραϊκή αποικία εποίκων.
Ωστόσο, το επίμαχο σημείο είναι η Ράφα, όπου πάνω από ενάμισι εκατομμύριο Παλαιστίνιοι που εξαναγκάστηκαν βίαια να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στο Βορρά στοιβάζονται σε σκηνές και πρόχειρα καταφύγια, αντιμετωπίζοντας το θάνατο από τις ανελέητες αεροπορικές επιδρομές, την πείνα, το κρύο και τη δίψα.
Επιπλέον, η απόλυτη ανάγκη για βασικές ιατρικές προμήθειες έχει προκαλέσει τη χειρότερη ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα, κάτι που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί στη σύγχρονη εποχή.
Έτσι, το μεγάλο ερώτημα είναι, πώς θα ανταποκριθεί η Αίγυπτος σε αυτές τις εξελίξεις;
Η σημερινή Αίγυπτος, υπό την στρατιωτική διακυβέρνηση του στρατηγού Αμπντέλ Φατέχ ελ Σίσι, απέχει πολύ από την ηγεσία του Μοχάμεντ Μόρσι.
Κατά τη διάρκεια της συναρπαστικής αλλά βραχύβιας εποχής της Αραβικής Άνοιξης, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές σε όλο το Κάιρο κατέκλυσαν την πλατεία Ταχρίρ απαιτώντας την απομάκρυνση του Χόσνι Μουμπάρακ από την τριακονταετή βασιλεία του.
Μετά τη λαϊκή μαζική εξέγερση κατά της βάναυσης δικτατορίας του, ο Μουμπάρακ αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Σηματοδότησε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα πέρασε από την τυραννία στη δημοκρατία, όταν ο Μόρσι εξελέγη να ηγηθεί της Αιγύπτου στις πρώτες ελεύθερες και δίκαιες δημοκρατικές εκλογές.
Η αλλαγή της τύχης δεν άρεσε στις δυτικές δυνάμεις που άρχισαν μια σειρά από βρώμικα κόλπα για να τον εκδιώξουν, παρά το γεγονός ότι ο Μόρσι είχε αποκτήσει μια άνετη πλειοψηφία κατά τη διάρκεια των εκλογών.
Μια κλασική περίπτωση συνωμοσίας για την αλλαγή καθεστώτος άρχισε να σχεδιάζεται όταν μια σειρά από χώρες συνωμότησαν για να τον εκθρονίσουν μέσω ενός αιματηρού στρατιωτικού πραξικοπήματος.
Ο υποψήφιος της Αμερικής, του Ισραήλ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Σαουδικής Αραβίας για την αλλαγή καθεστώτος ήταν ο επικεφαλής της διαβόητης μονάδας μυστικών υπηρεσιών/κατασκοπείας της Αιγύπτου - ο Ελ Σίσι - ο οποίος ήταν επίσης επικεφαλής του στρατού.
Σε ένα περίτεχνο σχέδιο, μια εξέγερση κατά του Μόρσι ενορχηστρώθηκε ως προοίμιο του πραξικοπήματος. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνηση των ΗΑΕ χρηματοδότησε την εξέγερση.
Τα καθεστώτα αυτά μοιράζονταν κοινές επιφυλάξεις για τους δεσμούς του Μόρσι με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (Al Ikhwan Al Muslimeen) και δεν ήθελαν να έχουν το ισχυρότερο έθνος-κράτος του αραβικού κόσμου στα χέρια του Ikhwan.
Το Chatham House ανέφερε πως ηχογραφήσεις που διέρρευσαν από το αιγυπτιακό υπουργείο Άμυνας και εμπιστευτικές καταθέσεις Αμερικανών αξιωματούχων έδειχναν τα ΗΑΕ να έχουν παράσχει κεφάλαια για την υποστήριξη της δραστηριότητας του Tamarrod, του κινήματος που οργάνωσε την εξέγερση κατά του Μόρσι.
Μόλις ο Ελ Σίσι εισήλθε στη θέση του Μόρσι, η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ δεν κατέβαλαν καμία προσπάθεια να αποκρύψουν την έγκρισή τους. Και οι δύο ολιγάρχες που υποστηρίζονται από τη Δύση επέδειξαν με χαρά την υποστήριξή τους με μεταφορές τεράστιων χρηματικών ποσών.
Για να καταδειχθεί το θράσος των ΗΑΕ, ο πρίγκιπας διάδοχός τους Μοχάμεντ μπιν Ζαγιέντ ηγήθηκε αντιπροσωπείας στο Κάιρο σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον πραξικοπηματία ελ Σίσι, λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά τη φρίκη της σφαγής στη Ραμπάα, όταν περίπου χίλιοι άνθρωποι θερίστηκαν.
Το ιστορικό της σφαγής είναι καλά τεκμηριωμένο. Σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, δεκάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι είχαν βγει στους δρόμους και στις πλατείες των πόλεων για να απαιτήσουν την αποκατάσταση του Μόρσι.
Στις 14 Αυγούστου 2013, καθώς οι διαδηλώσεις είχαν εισέλθει στην έκτη συνεχόμενη εβδομάδα τους, χιλιάδες πραγματοποίησαν καθιστική διαμαρτυρία στην πλατεία Rabaa al-Adawiya, μία από τις πιο πολυσύχναστες οδικές αρτηρίες του Καΐρου, όπως έκαναν για περισσότερο από ένα μήνα.
Οι δυνάμεις του Σίσι κινήθηκαν χρησιμοποιώντας τεθωρακισμένα οχήματα και μπουλντόζες, εκτός από χερσαίες δυνάμεις και ελεύθερους σκοπευτές σε ταράτσες που έφεραν πραγματικά πυρομαχικά, για να επιτεθούν στην πλατεία από όλες τις πλευρές και να αποκλείσουν τις ασφαλείς εξόδους, σύμφωνα με μάρτυρες και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αναφέρουν τα μέσα ενημέρωσης.
Ο Μόρσι, ο εκλεγμένος πρόεδρος, φυλακίστηκε όπου στη συνέχεια πέθανε, ενώ ο Ελ Σίσι βρίσκεται πλέον στην εξουσία για λίγο περισσότερο από μια δεκαετία. Μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει καμία λογοδοσία για τη σφαγή στη Ραμπάα.
Από τη Ραμπάα στη Ράφα, το θλιβερό ιστορικό του el-Sisi για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν υπόσχεται ότι θα αποτρέψει τη σχεδιαζόμενη εισβολή του Νετανιάχου στη Ράφα ή θα τον σταματήσει από το να εκδιώξει τους Παλαιστίνιους από εκεί.
Η Αίγυπτος υπό τον ελ Σίσι έχει μετατραπεί σε απλό θεατή, ο οποίος παρακολουθεί τη σφαγή χιλιάδων αθώων Παλαιστινίων, καθώς η γενοκτονία εντείνεται στη Γάζα, χωρίς καμία προσπάθεια να τεντώσει τους μυς του.
* Ο Iqbal Jassat είναι εκτελεστικό μέλος του Media Review Network, στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής.