Πολιτική ασυνέπεια και αυταρχισμός με στοιχεία πολιτικής φρενοπάθειας. (Βλέπε Αντώνη Σαμαρά και τη σημερινή διαγραφή του βουλευτή Φθιώτιδας Νίκου Σταυρογιάννη, γιατί είχε αντιρρήσεις για τα μέτρα και τις εξέφρασε σε συνένευξή του...) Πολιτική αυταρέσκεια εναγκαλισμένη με την αλαζονεία (Βλέπε τις ....πληθωρικές και εν γένει ανερμάτιστες δηλώσεις Βενιζέλου). Πολιτική ανικανότητα και αναλγησία (Βλέπε το δίδυμο των Σωτήρων Σαμαρά-Βενιζέλου συνεπικουρούμενων από τον έτερο κυβερνητικό εταίρο της...επιτηδευμένης σοβαρότητας Φώτη Κουβέλη).
του Στέλιου Συρμόγλου
Και "κουτουπονηριά" με διάχυτα τα στοιχεία γκροτέσκο στην πολιτική πρακτική των πολιτικών μας (Βλέπε την αλλοπρόσαλλη πολιτική εικόνα Τσίπρα, αιχμάλωτο ιδεοληψιών και εμφανούς απειρίας πολιτικής και αισθητικής...).Όλοι αυτοί οι πολιτικοί, που η ευαισθησία τους έχει υποστεί καθίζηση και συμπεριφέρονται ως φελλοί, επιτρατεύονται ως "κροκόδειλοι της εξουσίας", απ' όλα τα έλη, γρυλίζοντες και κλαυθμηρίζοντες, για να μας καταπείσουν για την ορθότητα των πολιτικών τους αποφάσεων, χωρίς οι ίδιοι να δίνουν το καλό παράδειγμα της συνέπειας λόγων και πράξεων, της δημοκρατικής συμπεριφοράς, της επάρκειας , του πολιτικού ήθους και της βούλησης για κοινωνική προσφορά...
Αν οι αντιδράσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτικών μας δεν συνιστούν εθνική εξαχρείωση, αποτελούν σίγουρα συμπτώματα δηλωτικά της νόσου της δημοκρατίας μας!
Ο μέσος πολίτης συμπιέζεται οικονομικά και ηθικά από το ανάλγητο χέρι των εξουσιολάγνων, οι οποίοι αφού πραγματώσανε στην πλάτη του τα δικά τους πολιτικά όνειρα, έκαναν τα δικά του όνειρα κονιορτό. Είναι ακριβώς οι ίδιοι πολιτικοί για δεκαετίες, κυβερνητικοί εταίροι σήμερα, που συνέρχονται αύριο, για να επικυρώσουν την τελική συμφωνία για το δυσβάστακτο πακέτο των νέων αντιλαικών μέτρων, έχοντας "φιλοτεχνήσει" μια είκονα φόβου και απελπισίας στον καμβά του...φιλότιμου και της έμφυτης ανασφάλειας αυτού του λαού...
Είναι οι ίδιοι πολιτικοί, με τα μυαλά τους να έχουν πάρει αέρα, τα δε μυαλά του λαού να αχονίζονται, έτσι για να μη μουχλιάζουν, που θυμίζουν τον ηγούμενο που έτρωγε πολύ κι επειδή ήταν τετράπαχος, δεν μπορούσε ν' αλλάξει πλευρό στον ύπνο του. Είχε, λοιπόν, έναν καλόγερο να τον γυρίζει όταν ροχάλιζε. Όλοι οι καλοταισμένοι από τον κρατικό κορβανά -δηλαδή το λαό- σημερινοί "σωτήρες" του, αξιώνουν πράγματα περίεργα: Αυτός που για χρόνια τους καλοταίζει - ο λαός εν προκειμένω- να ανέχεται τα μνημόνια της συμφοράς του, τις ετερόκλητες δηλώσεις τους, την ασυνέπεια τους, την αδηφαγία τους να απολαμβάνουν τους χυμώδεις καρπούς της εξουσίας. Και απαιτούν και ενίοτε εκλιπαρούν το χειροκρότημά του και την λαική ενθάρρυνση, με το πρόσχημα της "μέλετης" των προβλημάτων του...
Η δημοκρατία είναι πράγματι εύθραστη.Δεν κινδυνεύει, ωστόσο, από τη γελοιότητα των αντιδράσεων της Χρυσής Αυγής και των ακραίων εκδηλώσεων ομάδων και μεμονωμένων ατόμων. Άλλωστε, πώς είναι δυνατόν οι ίδιοι πολιτικοί που διατρανώνουν δοθείσης ευκαιρίας τη "σοφία" της λαικής βούλησης, για να...χαιδέψουν τα αυτιά των ψηφοφόρων τους, να μην εμπιστεύονται και τη "λαική αντίδραση" στην όποια πολιτική τους δράση;..Κάθε λαός οφείλει να βρεί τη μορφή της δημοκρατίας, που θα του επιτρέψει να εξελιχθεί πρός την ενότητα του περιεχομένου της δημοκρατίας. Ο Raymond Aron υπεστήριζε, βασιζόμενος στα πορίσματα του Lipset, ότι μια δημοκρατία μπορεί να θεωρηθεί σταθεροποημένη και συνεπώς βιώσιμη μόνο όταν είναι νόμιμη και αποδοτική.
Νόμιμη είναι όταν το δημοκρατικό παιχνίδι γίνεται αποδεκτό απ' όλους. Αποδοτική είναι όταν μπορεί η κυβέρνηση να λαμβάνει αποφάσεις που δεν συγκροτούνται με γνώμονα αλλότρια πρός το εθνικό συμφέρον συμφέροντα και δεν συγκρούονται με την κρίση του λαού. Και να είναι ευθυγραμμισμένες με τη λαική εντολή...Βιώνει σήμερα ο ελληνικός λαός αυτού του είδους της δημοκρατίας; Πολιτική δημοκρατία, εξάλλου, δεν είναι η γραφτοδιφική ερμηνεία των συνταγματικών μηχανισμών και η εκμετάλλευση των νομικών κειμένων, αν και το Σύνταγμα έχει "προσβληθεί" από τα "πολιτικά μαγειρέματα". Είναι η αναζήτηση των συνθηκών ζωής του λαού, η επιδίωξη των καλύτερων θεσμών, η προσαρμογή πρός το ρεύμα της ιστορίας και η σύνθεση των ιδιοτυπιών ενός λαού σε διεθνές πλαίσιο.