Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στο θέμα του διαλόγου (;) όσον αφορά τη θύελλα αλλαγών που αναμένεται στον ιδιωτικό τομέα. Ο Σ.Ε.Β. λοιπόν δια μέσου του προέδρου του κου Δασκαλόπουλου τάχθηκε υπέρ της διατήρησης των δώρων στους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα.
Και αφού...
...ανέφερε μια σειρά βαρών από τα οποία θα έπρεπε να απαλλαγεί ο εργοδότης, ρίχνει στο τραπέζι την ανάγκη κατάργησης των μισθολογικών ωριμάνσεων και των επιδομάτων τριετίας.
Δηλαδή δε χτυπά το κουδούνι αλλά προσπαθεί να μπει από την πίσω πόρτα της κουζίνας στο σπίτι μας!
Για του λόγου το αληθές, υπολογίσαμε με ένα φίλο ο οποίος εργάζεται 11 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και λαμβάνει ένα μισθό κοντά στα € 1.500,00 το μήνα.
Τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και το επίδομα αδείας αντιστοιχούν μαζί με τις προσαυξήσεις των πρώτων σε ένα ποσό που ξεπερνά τα € 3.000,00.
Υπολογίσαμε όμως και τις τριετίες του (για την ώρα τρεις), οι οποίες καθαρές στην τσέπη του είναι περίπου € 185,00 ήτοι € 2.590,00 το χρόνο.
Κι όλα αυτά δίχως να υπολογίσουμε τις μειώσεις μισθών σε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις μέσω του διλήμματος, απολύσαι ή περικόψαι;
Αυτά προτείνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (δηλαδή της Saab, της General Motors, της Matsushita, της Philips, της VW Group), ο οποίος ακόμη δεν έχουμε καταλάβει με ποια ιδιότητα είναι πρόεδρος του Σ.Ε.Β.
Δεν είναι λοιπόν Γιάννης, είναι Γιαννάκης.
Και ίσως θα έπρεπε να μάθουμε κάποια στιγμή τι απέγιναν όλα εκείνα τα κεφάλαια από τα αναπτυξιακά προγράμματα που τόσα χρόνια δίδονταν σε επιχειρήσεις από τις εκάστοτε κυβερνήσεις ή τα ποσά που αντλήθηκαν από το Χρηματιστήριο.
Τουλάχιστον να μη μας λογίζουν κάποιοι για μ.......ς!
-----
πηγή φωτογραφίας: koutipandoras.gr