Η Ελλάδα μεταπολιτευτικά εξελίχθηκε σε μια χώρα η οποία ανά τακτά χρονικά διαστήματα παρέλυε από απεργίες. 24ωρες, 48ωρες, κυλιόμενες, επαναλαμβανόμενες, επ'αόριστον, στάσεις εργασίας κ.ο.κ.
Όλες είχαν πάντα ένα κοινό παρανομαστή. Τιμωρούσαν μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας τα οποία ουδεμία ευθύνη έφεραν για τα δεινά (αληθινά ή μη) τα οποία αποτελούσαν τις αιτίες των κινητοποιήσεων.
Αλλά όλα αυτά θα πήγαιναν χαλάλι αν οι απεργίες, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, απέφεραν αποτέλεσμα. Απέφεραν; Ελάχιστες φορές. Και πράγματι, δεν είναι απορίας άξιο.
Γιατί πολύ απλά αν απεργήσουν 48ώρες τα Μ.Μ.Μ., θα ιδρώσει το αυτί της κυβέρνησης; Πλήττεται η κυβέρνηση; Π.χ. ο συμπαθέστατος κύριος Βενιζέλος θα επιβιβαστεί στην BMW των € 750.000,00 και θα μετακινηθεί ή ο με βαριά καρδιά πρωθυπουργός μας θα πάει με τη φρουρά του για κανό στο Μαραθώνα μιας και εκεί δεν έχει Μ.Μ.Μ.. Οι μόνοι λοιπόν που την αισθάνονται στο πετσί τους είναι οι μεροκαματιάρηδες που ενώ έχουν προμηθευτεί κάρτες απεριορίστων διαδρομών αναγκάζονται να καταβάλλουν σεβαστά ποσά στα ταξί.
Ενάμιση χρόνο τώρα που η χώρα βρίσκεται σε δίνη, έχουμε τις απεργίες στην ημερήσια διάταξη. Και ερωτώ,
Απέφεραν τίποτε;
Πέτυχαν τους αντικειμενικούς τους σκοπούς; ΟΧΙ
Έριξαν μια μη νομιμοποιημένη κυβέρνηση ως προς την πολιτική της; ΟΧΙ
Και όχι μόνο αυτό, αλλά το μόνο που κάνουν είναι να βοηθούν την κυβέρνηση.
Θυμηθείτε π.χ. πέρυσι τις απεργίες των ιδιοκτητών φορτηγών Δ.Χ. και των βυτιοφόρων. Σχεδόν εξαρχής η κοινή γνώμη στράφηκε εναντίον τους, πολλοί παρακαλούσαν την κυβέρνηση να τους επιστρατεύσει και στο τέλος οι αποφασισμένοι και έτοιμοι για όλα πρόεδροι των σωματείων έψαχναν ηρωική οδό διαφυγής.
Το ίδιο επιτυγχάνουν και τα Μ.Μ.Μ. που το τελευταίο διάστημα υπολειτουργούν.
Δεν κατανοούν πως τελικά με τις απεργίες ζημιώνουν τους εαυτούς τους; Διότι πολύ απλά στρέφουν το βλέμμα της κοινής γνώμης τραβώντας επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Όλοι ασχολούνται με τους απεργούς διότι πλήττονται άμεσα και η κυβέρνηση περνάει π.χ. σε μια νύχτα μια τροπολογία για την έκτακτη εισφορά για το 2012 και μας βγάζει νοκ άουτ.
Αλλά τι να πει κανείς όταν π.χ. η Αθήνα έχει γεμίσει σκουπίδια, και πληροφορούμαστε πως οι απεργοί έχουν βρει μια ωραία πατέντα για να πληρώνονται. Σου λέει, δεν απεργώ, οι ΧΥΤΑ τελούν υπό κατάληψη, άρα πληρώνομαι. Και μετά, επειδή τελικά ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, οι ιδιώτες έρχονται να τα μαζέψουν.
Είναι δυνατό μια τέτοια απεργία, την ώρα που τα παιδιά στην Κυψέλη λιποθυμούν από την πείνα και φορούν τρύπια παπούτσια γιατί οι γονείς τους δεν εργάζονται, να έχει την ηθική νομιμοποίηση της ελληνικής κοινωνίας;
Αν θες να σε ακούσει ο υπουργός, αν θες να ρίξεις π.χ. μια χούντα (μιας και στη χώρα μας δεν υπάρχει κάτι τέτοιο), δε θα το πετύχεις με απεργίες.
Θα το πετύχεις "στρατοπεδεύοντας" έξω από τα σπίτια ορισμένων, "τρομοκρατώντας" τους όπως σε τρομοκρατούν αυτοί!
Μόνο έτσι θα φύγουν νύχτα!
Μαζίδης Στρατής
