Μου αρέσει που εξακολουθούν ορισμένοι να αποκαλούν τον πρωθυπουργό "Γιωργάκη". Γιωργάκης Γιωργάκης αλλά μια χαρά μας βούλιαξε αφού πρώτα μας άλλαξε τα φώτα.
Και δεν είναι τα χαράτσια, δεν είναι οι μισθοί που περικόπτονται ώστε όπως λέει ο Σφακιανάκης "λίγο λίγο, λίγο λίγο μου τα πήρες όλα", δεν είναι ότι ο ένας στους τέσσερις είναι άνεργος κι ένας Θεός ξέρει πότε και αν ξαναεργαστεί, δεν είναι ότι ενώ καθημερινά στριβεί απαλά το μαχαίρι που έχει μπήξει στο στομάχι των Ελλήνων πηγαίνει για κανό και βουτιές, δεν είναι ότι γεμίσαμε σκουπίδια ή ότι ταλαιπωρούμαστε για να πάμε στη δουλειά μας αλλά...
...να φτάνουμε στο σημείο, μικρά παιδιά να πέφτουν λιπόθυμα στο σχολείο; Γιατί οι γονείς τους δεν έχουν ούτε 1 ευρώ να αγοράσουν μια φρατζόλα ψωμί και να την κόψουν στα δύο;
Το λέω και το ξαναλέω και δεν μπορώ να το πιστέψω, μικρά αθώα αγγελούδια να πέφτουν λιπόθυμα. Και κανείς ρε γαμώτο από ευαισθησία, από αηδία, από οτιδήποτε κι από όλους τους πολιτικούς χώρους να μη σηκώνεται να πει ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ (όχι όπως ο Γιωργάκης πριν λίγα χρόνια), δε θέλω να συμμετάσχω άλλο σε αυτό που γίνεται. Δεν έχετε παιδιά εσείς; Τόσο σκληροί είστε;
Αλήθεια τι θα κάνετε κε Αθανασιάδη; Θα μιλήσετε πάλι για πιέσεις; Κε Σαλαγιάννη που κι εσείς όλο κελαηδάτε; Εσείς κε Βούρο ως μεγάλη πολιτική οντότητα του χώρου; Θα τους ξαναδώσετε άλλη μια (3η; 4η; 5η; 10η;) ευκαιρία; Προσέξτε γιατί όπως λέγατε κάποτε στην τηλεόραση, εσύ αποφασίζεις.
Γιώργο, ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, καβάλα το κανό και φύγε, η αποστολή σου τελείωσε,
...μην περιμένεις πια, όλα τελειώσανε
αφού τα χείλη σου, αχ μας προδώσανε...
Μαζίδης Στρατής