Τόσο καιρό ασχολούμαστε αποκλειστικά με την κυβέρνηση, η οποία και δικαίως δέχεται τα πυρά όλων των Ελλήνων. Διότι εξαπάτησε τον ελληνικό λαό, υφάρπαξε την ψήφο του, του είπε πως χρήματα υπάρχουν (κι αυτός σαν χάνος το έχαψε), τον διέσυρε κατόπιν διεθνώς ως διεφθαρμένο και υπέγραψε ένα Μνημόνιο το οποίο ουδέποτε εφήρμοσε για να μη θυσιάσει ως άλλος Αβραάμ το κομματικό του τέκνο, δηλαδή το γιγαντιαίο δημόσιο τομέα.
Η αντιπολίτευση όμως στο σύνολό της τι κάνει; Απλά βρίσκεται στην καλύτερή της. Φωνάζει όπως φώναζε κι ο Χάρης Καστανίδης προ 3 ετών στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΘ. Περιορίζεται σε ένα καταγγελτικό ρόλο δίχως σαφείς προτάσεις. Το έτερο αντίπαλο δέος, η Ν.Δ. εξαγγέλει μια φορολογική πολιτική η οποία δεν είναι τέλεια αλλά σαφέστατα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ως αντίβαρο προβάλλει τον περιορισμό της σπατάλης στο δημόσιο. «Το σπάταλο και αδηφάγο κράτος» που έλεγε ο μακαρίτης ο Εβερτ. Πώς όμως θα περιορίσει τις σπατάλες; Ποια θα είναι τα πρώτα δέκα βήματα των πρώτων 10 ημερών; Θα κλείσει π.χ. τον ΟΣΕ που μας βάζει ετησίως 1 δις. ευρώ μέσα; Λιγότερο θα στοίχιζε αν νοικιάζαμε ταξί στους ταξιδιώτες. Θα κλείσει π.χ. τον Ο.Ε.Δ.Β. που έχει μόνο ένα αντικείμενο και αυτό δεν το επιτελεί; Κι όχι μόνο φέτος ουδέποτε τα βιβλία ήταν διαθέσιμα εγκαίρως στους μαθητές. Θα κλείσει τις άχρηστες ΔΕΚΟ που μελετούν το χταπόδι ή έχουν ως σημείο αναφοράς ακόμη την Κωπαΐδα; Εν ολίγοις, ποιος θα είναι ο οδικός χάρτης που θα ακολουθηθεί;
Η υπόλοιπη κεντροδεξιά πολυκατοικία που και που ψελλίζει ενδιαφέροντα πράγματα (όπως π.χ. η στροφή προς Ρωσία που συστείνει ο ΛΑ.Ο.Σ.) αλλά περισσότερο ασχολείται με το πως θα μικρύνει τον Αντώνη Σαμαρά.
Αφήνουν λοιπόν όλοι το ΓΑΠ να πέσει στην παγίδα που ο ίδιος έστησε (θα το αναλύσουμε σε προσεχές άρθρο). Αφήνουν την κυβέρνηση να περάσει όλα τα μέτρα, να εισπράξει όλη την κατακραυγή και λαϊκή αποδοκιμασία, ώστε να αυτοί μετά αλώβητοι να μοιραστούν τα λάφυρα από το κουφάρι της.
Διότι πάρα πολύ απλά:
- αν πραγματικά ενδιαφέρονταν για την Ελλάδα,
- αν πραγματικά πιστεύουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση,
- αν πραγματικά δεν ήθελαν να ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο, τότε
Θα είχαν όλοι παραιτηθεί από το βουλευτικό τους αξίωμα αφήνοντας τη Βουλή με 153 μέλη.
Αλλά είπαμε, είσαι αντιπολίτευση; Η καλύτερή σου!
Ο τόπος όμως εκπέμπει σήμα κινδύνου.
Αναζητείται Έλληνας πατριώτης πρωθυπουργός επειγόντως!
Μαζίδης Στρατής