Η Ρωσία έχει μεγαλύτερα σχέδια πέρα ​​από την Ουκρανία και τη Λευκορωσία

Κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων της Κούβας το 1962, αφού έμαθε ότι ο Nikita Khrushchev είχε παραβιάσει τη δέσμευσή του να μην αναπτύξει πυρηνικά ικανούς βαλλιστικούς πυραύλους στο νησί, ο John F. Kennedy χαρακτήρισε τον Khrushchev «ψεύτη» και «ανήθικο γκάνγκστερ». Ώρες αργότερα, ο JFK είπε στους ανώτερους συμβούλους του: «Σίγουρα κάναμε λάθος για το τι προσπαθεί να κάνει στην Κούβα».

Πρέσβης John R. Bolton - 19fortyfive.com / Παρουσίαση Freepen.gr

Το ίδιο και με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και την Ουκρανία. Παρά την ευρεία συζήτηση στη Δύση, οι στόχοι της Ρωσίας παραμένουν σκοτεινοί, όπως και οι στόχοι του Πούτιν και του Αλεξάντερ Λουκασένκο στη διπλανή Λευκορωσία. Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν επιδιώκει μια μακρο-στρατηγική σε όλο το "εγγύς εξωτερικό" της Ρωσίας, ενώ η προσέγγιση της Δύσης είναι μικροσκοπική. Μην ξεχνάτε ποτέ τον θρήνο του Πούτιν για τη διάλυση της ΕΣΣΔ ή πως πριν από τριάντα χρόνια παρατηρητές έλεγαν για τον πλέον υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, «δεν είναι κομμουνιστής, είναι τσάρος».

Η Μόσχα διερευνά ολόκληρη την «γκρίζα ζώνη» μεταξύ των ανατολικών συνόρων του ΝΑΤΟ και των δυτικών συνόρων της Ρωσίας: όχι μόνο την Ουκρανία και τη Λευκορωσία, αλλά και τη Μολδαβία και τις δημοκρατίες του Καυκάσου. Η «παγωμένη σύγκρουση» της Μολδαβίας με τη Ρωσική Δημοκρατία της Υπερδνειστερίας. Η συνεχιζόμενη κατοχή δύο γεωργιανών επαρχιών από τη Ρωσία και η πρόσφατη φιλοαζερική παρέμβαση της Μόσχας στη σύγκρουσή της με την Αρμενία, όλα καταδεικνύουν τις ηγεμονικές ή καθαρά προσαρτητικές πολιτικές του Κρεμλίνου που εμπλέκουν τα έξι κράτη της γκρίζας ζώνης. (Οι πέντε πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας αντιμετωπίζουν τα δικά τους ρωσικά προβλήματα, που αξίζει να εξεταστούν ξεχωριστά). Η αντιμετώπιση κάθε σύγκρουσης μεμονωμένα και όχι στρατηγικά πέφτει στην παγίδα του Πούτιν.

Η ευρύτερη προοπτική του Κρεμλίνου παραδειγματίζεται από τις αυξήσεις του στις ναυτικές ασκήσεις στη Μαύρη Θάλασσα και τις αυξανόμενες καταγγελίες για την «προκλητική» παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ εκεί. Η κυριαρχία της Μαύρης Θάλασσας θα απειλούσε όχι μόνο την Ουκρανία αλλά και τη Γεωργία, θα εκφοβίσει τα μέλη του ΝΑΤΟ τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και θα προκαλούσε θυμό στην ολοένα και πιο ακανόνιστη Τουρκία του Ερντογάν. Ποιες από τις πολλές ρωσικές απειλές είναι επικείμενες και ποιες λιγότερο είναι ασαφές, όπως το 1962 όταν ο Κένεντι φοβόταν πως ο Χρουστσόφ κρατούσε όμηρο το Βερολίνο για να αποτρέψει μια ισχυρή απάντηση των ΗΠΑ στον κουβανικό τυχοδιωκτισμό της Ρωσίας.

Η συλλογική αδυναμία της Δύσης να επιστρατεύσει αποτελεσματικές πολιτικές αντιπολίτευσης υπογραμμίζει τη μυωπία μας. Αντιμέτωπη με την εκτεταμένη κακή συμπεριφορά του Κρεμλίνου, η Ουάσιγκτον απαντά με αγωνία για το εάν το ζήτημα είναι οι ασκήσεις του ΝΑΤΟ. Προερχόμενο από τον Τζο Μπάιντεν, αυτό είναι ειρωνικό, υπενθυμίζοντας τη νουθεσία Τραμπ για την κριτική του Κιμ Γιουνγκ-ουν για τις κοινές ασκήσεις ΗΠΑ-Νότιας Κορέας, ενώ υποτιμά τις πολύ πιο σοβαρές απειλές του Κιμ.

Εν τω μεταξύ, η Ευρώπη συνεχίζει να κοιτάζει τον αφαλό. Η συμφωνία του νέου κυβερνητικού συνασπισμού του Βερολίνου δεν αναφέρει τη δέσμευση του ΝΑΤΟ ότι τα μέλη ξοδεύουν τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ για την άμυνα, αλλά υποστηρίζει εντυπωσιακά περισσότερη συνεργασία μεταξύ των στρατευμάτων της ΕΕ, μια μακροχρόνια ευρωπαϊκή χίμαιρα. Η νέα γαλλοϊταλική συνθήκη Quirinale δεσμεύεται ομοίως να ενισχύσει την αμυντική στρατηγική της ΕΕ αντί να τονίζει το ΝΑΤΟ. 

Αυτή η επίμονη απροσεξία και η εσωστρέφεια δίνουν προφανώς στον Πούτιν ουσιαστικό περιθώριο ελιγμών για τακτικές υβριδικού πολέμου που ταιριάζουν στους ενδιάμεσους στόχους της Μόσχας, ιδιαίτερα όσον αφορά τη σειρά και το χρονοδιάγραμμα, και θέτουν τις βάσεις για μελλοντικούς αγώνες. Σήμερα, νέες προκλήσεις μπορεί να έρθουν νωρίτερα παρά αργότερα, όχι λόγω της ρωσικής δύναμης, αλλά επειδή φοβάται την επικείμενη πολιτική ή οικονομική αδυναμία. Ένας επιτιθέμενος μπορεί να συμπεράνει πως έχει μόνο προσωρινά πλεονεκτήματα, ενθαρρύνοντας έτσι το χτύπημα πριν αλλάξει η ισορροπία. Ακόμη χειρότερα, ο Πούτιν θα μπορούσε να συντονιστεί με τον Κινέζο Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, με τη ρητορική ενός καθεστώτος (ας πούμε, η Κίνα για την Ταϊβάν) που αποσκοπούσε να αποσπάσει την προσοχή από την απειλή στην Ευρώπη, σε αντάλλαγμα για παρόμοια αμοιβαία βοήθεια από τον Πούτιν στον Σι αργότερα. Ή το αντίστροφο.

Οι αποτελεσματικές δυτικές απαντήσεις πρέπει να αναγνωρίσουν πως η Μόσχα επιδιώκει μια ευρύτερη, πιο αλληλένδετη, πιο μακροπρόθεσμη ατζέντα από ό,τι έχουμε μέχρι τώρα αναγνωρίσει. Ακόμα κι αν ο Πούτιν αυτοσχεδιάζει καθώς προχωράει, και σχεδόν σίγουρα το κάνει, είναι για να αρπάξει στόχους ευκαιριών καθώς προκύπτουν, φανερώνοντας την ευκινησία της Ρωσίας, δυστυχώς, όχι την στρατηγική αβεβαιότητα. Έτσι, ενώ η αυξημένη στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία, το κλείσιμο του Nord Stream II, το μποϊκοτάρισμα του ρωσικού πετρελαίου και άλλες διπλωματικές και οικονομικές κυρώσεις δικαιολογούνται, δε θα είναι ποτέ αρκετές.

Η Ουάσιγκτον πρέπει να προχωρήσει πέρα ​​από την αντίδραση στις ρωσικές προκλήσεις μία προς μία, και μέσω του ΝΑΤΟ, όχι της ΕΕ. Το παιχνίδι της Ρωσίας, ενώ εφαρμόζεται ολόκληρο, είναι πολύ περισσότερο πολιτικοστρατιωτικό παρά οικονομικό. Το κεντρικό γεωστρατηγικό ερώτημα του ΝΑΤΟ είναι πώς να αντιμετωπίσει την γκρίζα ζώνη ως ένα ολοκληρωμένο σύνολο προβλημάτων. Η ανατολική επέκταση της Συμμαχίας δεν εξέτασε ποτέ επαρκώς πού να σταματήσει, ή τις συνέπειες για τα κράτη που έμειναν πέρα ​​από τις εγγυήσεις της συνθήκης του ΝΑΤΟ, στη γκρίζα ζώνη. Το άμεσο καθήκον δεν είναι να κατηγορήσουμε αυτήν την ιστορία, αλλά να αποφασίσουμε τώρα ποιες χώρες της γκρίζας ζώνης είναι σοβαρές υποψήφιες για το ΝΑΤΟ, να χαλαρώσουν όποια λαβή έχει το Κρεμλίνο πάνω τους και να αποτρέψουμε την επιβολή νέων περιορισμών (όπως ένα πιθανό πραξικόπημα στην Ουκρανία). Η Μόσχα πρέπει να ακούσει ξεκάθαρα τόσο τις προθέσεις μας όσο και τη βούλησή μας να τις πετύχουμε.
Για όσους ακόμα δεν κάνουν την περικοπή, το ΝΑΤΟ πρέπει να αποφασίσει πώς να προστατεύσει τα συμφέροντά μας και να αποτρέψει τη Ρωσία, ενώ αναγνωρίζει ότι, εξ ορισμού, τα εναπομείναντα κράτη της γκρίζας ζώνης είναι πιο ευάλωτα από τα μέλη του ΝΑΤΟ (καθώς και τα έξι κινδυνεύουν τώρα από το αδυσώπητο Κρεμλίνο). Ενώ παλεύουμε με αυτές τις μοιραίες αποφάσεις, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να πει στη Ρωσία (για άλλη μια φορά) ότι οι στρατιωτικές αλλαγές στο status quo είναι απαράδεκτες. Μετά από χρόνια παρόμοιας ρητορικής, το αν θα μας πιστέψει ο Πούτιν είναι αβέβαιο.

Μόλις αποφασιστεί, το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αρχίσει να ξετυλίγει τις «παγωμένες συγκρούσεις» και άλλες εμπλοκές που έχει επιβάλει η Ρωσία στα υποψήφια νέα μέλη του ΝΑΤΟ. Μια περίπτωση που πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα είναι η εξάλειψη της Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας, μιας τεχνητής οντότητας που εξαρτάται πλήρως πολιτικά από τη Ρωσία. Η πίεση της Μόσχας για την πλήρη επανένωση της Μολδαβίας θα αποσπούσε την προσοχή του Πούτιν από την Ουκρανία. Μια άλλη απόσπαση της προσοχής θα ήταν η αυξανόμενη διεθνής προσοχή στις κατεχόμενες επαρχίες της Γεωργίας, την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία. Η αποτυχία της Δύσης να αντισταθεί στην επίθεση της Ρωσίας το 2008 στη Γεωργία οδήγησε άμεσα στη μεταγενέστερη κατάληψη της Κριμαίας και του Ντονμπάς από τη Ρωσία. Η επιστροφή της εύνοιας στη Μόσχα θα μείωνε το άγχος στην Ουκρανία και θα υπογράμμιζε επίσης το μοτίβο της ρωσικής συμπεριφοράς που πρέπει να αντιστρέψει το ΝΑΤΟ.

Προφανώς, υπάρχουν πολλά περισσότερα να γίνουν. Σαφώς, η απλή λήψη αμυντικών στάσεων έναντι των πολεμικών κινήσεων του Κρεμλίνου δεν είναι ούτε ο δρόμος της γκρίζας ζώνης προς την ειρήνη και την ασφάλεια ούτε του ΝΑΤΟ. Ειδικά στον απόηχο της καταστροφικής αποχώρησης των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από το Αφγανιστάν, τώρα είναι η ώρα της Συμμαχίας να δείξει ότι είναι ζωντανή και καλά στην καρδιά της. Το μήνυμα προς τη Μόσχα πρέπει να είναι: δεν υπάρχουν εύκολες μέρες μπροστά.

Νεότερη Παλαιότερη
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους και δε σημαίνει πως τα υιοθετεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail