Οι δυο λύσεις του ΠΝ για αεράμυνα περιοχής… αλλιώς εγκαταλείπεται η πιο βασική μας προτεραιότητα

Αντιαεροπορική / αντιβαλλιστική άμυνα περιοχής – Γιατί την χρειάζεται το Πολεμικό Ναυτικό – Κανένα περιθώριο συμβιβασμών. Οι επιτελείς του Πολεμικού Ναυτικού παρακολουθώντας τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο, επανακαθόρισαν έγκαιρα τις επιχειρησιακές ανάγκες του Όπλου. Από το πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000! Παρόλα αυτά η πάγια ελληνική πολιτική των καθυστερήσεων με απροσδιόριστες στοχεύσεις και αμφίβολα οφέλη, εξακολουθεί 20 ολόκληρα χρόνια μετά, να θέτει σε κίνδυνο την ελληνική άμυνα και να απομειώνει την ελληνική αποτρεπτική ισχύ.

Από: defence-point.gr - Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη

Στο πλαίσιο αυτού του επανακαθορισμού των επιχειρησιακών απαιτήσεων, έγιναν προσπάθειες απόκτησης αντιτορπιλικών Arleigh Burke από τότε (πρώτο μισό της δεκαετίας του 2000!) υπό τη μορφή ευρύτερων συνεργασιών για τη διεξαγωγή ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων από το ναύσταθμο της Σούδας. Δεν καρποφόρησαν τότε και το ίδιο ισχύει και σήμερα παρά τις σημαντικές παροχές και διευκολύνσεις που έχουν παρασχεθεί στις ΗΠΑ στο πλαίσιο της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συμφωνίας MDCA (Mutual Defense Cooperation Agreement).

Η λέξη “mutual” (αμοιβαία…) σε αυτή τη συμφωνία, δεν προκύπτει και τόσο για την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι κάτι που υποστηρίζει ο υπογράφων. Αποδεικνύεται από τα γεγονότα και έχει αναγνωριστεί κατά γενική ομολογία και φυσικά έχει επισημανθεί από πιο έμπειρους και εξειδικευμένους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής αρθρογράφους.

Τα γεγονότα επίσης αποκαλύπτουν ότι η αμερικανική πλευρά, όχι απλά δεν έχει δείξει μέχρι στιγμής διατεθειμένη να επενδύσει στη στρατηγική της “συνεργασία” με την Ελλάδα, όπως πράττει με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, αλλά επιδιώκει να επωφεληθεί περαιτέρω από τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα.

Σε αυτή την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί φυσικά, τεράστιο μερίδιο ευθύνης, κατά την άποψή μας το μεγαλύτερο, έχει η ελληνική πλευρά. Δεν αναφερόμαστε σε συγκεκριμένες κυβερνήσεις. Η ευθύνη είναι διαχρονική παρά το γεγονός ότι ακόμα και πολιτικοί σχηματισμοί που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, με Αριστερό-“προοδευτικό” πρόσημο, αποδείχθηκαν “βασιλικότεροι του βασιλέως”. Ακόμα και σήμερα βέβαια, ακολουθείται η ίδια καταστροφική πολιτική με διάφορα προσχήματα, οπότε επί της ουσίας τίποτα δεν έχει αλλάξει…

Η Ελλάδα είχε πριν από αρκετά χρόνια, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2000, μέσω επίσημων ενημερώσεων του Πολεμικού Ναυτικού, κατατάξει την αντιαεροπορική άμυνα περιοχής ως ΑΠΟΛΥΤΗ προτεραιότητα στα επιχειρησιακά κριτήρια επιλογής των νέων φρεγατών.

Βασικές υποψηφιότητες τότε, αν και πάλι δεν είχε προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός, ήταν ο συνδυασμός SPY-1/SM-2 από την αμερικανική πλευρά, εγκατεστημένος επάνω σε διάφορες πλατφόρμες και ο από γαλλικής πλευράς HERACLES/ASTER 30. Η Ελλάδα τελικά στράφηκε στον δεύτερο και στην ευρωπαϊκή δεύτερη πηγή εξοπλισμών, επιλέγοντας (δια στόματος του τότε ΥΠΕΘΑ Ευάγγελου Μεϊμαράκη), τη γαλλική FREMM.

Απόφαση η οποία δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω των καταιγιστικών -και καταστροφικών από ότι αποδείχθηκε- εξελίξεων που έφερε η περίοδος 2009-2010. Μεσολάβησε η… “πρωτοβουλία Κουβέλη” το 2018 για την ενοικίαση δύο φρεγατών FREMM, την οποία διαδέχθηκε η έναρξη διαπραγματεύσεων και η εξέταση της προσφοράς από τη γαλλική Naval Group για την προμήθεια από το ΠΝ δύο φρεγατών Belh@rra FDI, ελληνικής διαμόρφωσης (Belh@rra HN).

Η επιχειρησιακή ανάγκη ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ λοιπόν και μετά από σχεδόν 20 ολόκληρα χρόνια, δεν έχει καλυφθεί! Οκτώ μήνες μετά τις εξελίξεις του Ιουλίου του 2020, μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία αμφισβήτησε θρασύτατα και με μεγαλύτερη προκλητικότητα από οποτεδήποτε στο παρελθόν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, η ελληνική πλευρά κατάφερε όχι μόνο να πάει πίσω στο χρόνο την προμήθεια νέων μονάδων επιφανείας, όπως τις ήθελε το ΠΝ, αλλά και να περιπλέξει ακόμη περισσότερο το όλο ζήτημα.

Κατά την άποψή του υπογράφοντα η διαδικασία επιλογής, δεν έχει γίνει πιο ενδιαφέρουσα. Έχει γίνει πολύ πιο επικίνδυνη για την ελληνική άμυνα και για τα ελληνικά συμφέροντα γενικότερα, για τον πολύ απλό λόγο ότι για άλλη μία φορά, αναιτιολόγητα από στρατιωτικής απόψεως, ως πολιτική επιλογή, η δυνατότητα ΑΑ περιοχής, αντικαταστάθηκε από τον όρο “φρεγάτα πολλαπλού ρόλου”.

Γιατί όμως πρέπει η διασφάλιση ικανότητας αεράμυνας (αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής…) περιοχής να είναι το πρωτεύον και με την μεγαλύτερη βαρύτητα, κριτήριο επιλογής; Γράφτηκαν απίστευτα πράγματα κατά τους οκτώ αυτούς μήνες. Ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς.

Στόχος δεν ήταν άλλος από τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, με σκοπό την προώθηση της πολιτικής επιλογής, παρότι δεν πληρεί αυτή τη βασική προδιαγραφή, τη βασική επιχειρησιακή απαίτηση, αλλά και αρκετές άλλες. Και φυσικά να χαθεί η ουσία. Που είναι η εξής: Το Πολεμικό Ναυτικό ζήτησε, ή για να είμαστε πιο ακριβείς αποπειράθηκε μέσω της απόκτησης των δύο Belharra HN να κερδίσει το πλεονέκτημα ενός πραγματικού game changer.

Αποπειράθηκε δηλαδή να διασφαλίσει αεράμυνα περιοχής και παραπάνω πράγματα, όπως καταδείξαμε με επιχειρήματα και στοιχεία στο παρελθόν… Πρωτίστως θα κάλυπτε την ανάγκη εντοπισμού και προσβολής ιπτάμενων στόχων, σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 120 χιλιομέτρων. Ποιών ιπτάμενων στόχων; Μαχητικών αεροπλάνων, αεροπλάνων υποστήριξης επιχειρήσεων όπως τα ιπτάμενα τάνκερ και τα ιπτάμενα κέντρα διοίκησης, ελέγχου και έγκαιρης προειδοποίησης (E-7 Wedgetail AEW&C) και UAV.

Επιπρόσθετα δε, θα αποκτούσε και τη δυνατότητα καταστροφής βαλλιστικών πυραύλων μικρού-μέσου βεληνεκούς, όπως οι τουρκικοί Bora και Yildirim. Αλλά και αντιπλοϊκών πυραύλων (ATMACA) και όπλων οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος (SOM, SLAM-ER) από τις μεγαλύτερες δυνατές αποστάσεις φυσικά, που αυτά μπορούν να εντοπιστούν. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η απόσταση αποκάλυψης του ραντάρ σταθερής διάταξης SeaFire της Belh@rra, για στόχους μεγέθους μικρού μαχητικού, ανέρχεται σε 300 χιλιόμετρα.

Δεν είναι όμως μόνο οι απειλές του σήμερα που επιθυμεί εδώ και πολλά χρόνια να αντιμετωπίσει το Πολεμικό Ναυτικό. Είναι και οι μελλοντικές, δηλαδή αυτές που θα προκύψουν είτε μέσα από τη συνεργασία της Τουρκίας με την Κίνα, είτε με το Πακιστάν… Σε αυτό τον πραγματικά τεράστιο κίνδυνο έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα στο παρελθόν και με περισσότερες λεπτομέρειες πρόσφατα.

Πρόκειται για κίνδυνο που ΚΑΜΜΙΑ ελληνική κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να αγνοήσει, με το πρόσχημα της προσθήκης και άλλων “κριτηρίων” (βιομηχανικών, γεωπολιτικών κ.λπ.) στη διαδικασία επιλογής νέας φρεγάτας. Τα οποία υπό οποιαδήποτε άλλη προϋπόθεση είναι σεβαστά. Όχι όμως υπό την προϋπόθεση του να έχουν την ίδια βαρύτητα με την αντιαεροπορική και αντιβαλλιστική άμυνα, όχι μόνο του Αιγαίου, αλλά και της ελληνικής ενδοχώρας.

Και εδώ ερχόμαστε για άλλη μία φορά στο δια ταύτα… Η ελληνική πλευρά έχει μία μόνο επιλογή ως προς τα κριτήρια του συγκεκριμένου προγράμματος. Τη διασφάλιση της δυνατότητας αεράμυνας περιοχής. Κι αυτό μπορεί αν διασφαλιστεί με δυο τρόπους.

1. Επιλέγοντας το κατάλληλο αμερικανικό όπλο, τον πύραυλο SΜ-2 δηλαδή (εφόσον είναι αποδεσμεύσιμος στην έκδοση που η χώρα επιθυμεί…), επάνω σε οποιαδήποτε πλατφόρμα έχει τη δυνατότητα να τον αξιοποιήσει σε συνδυασμό με διάφορα ραντάρ και συστήματα διαχείρισης μάχης.

2. Επιλέγοντας τον γαλλικό ΑSTER 30 με τα αντίστοιχα συστήματα ραντάρ και διαχείρισης μάχης που φέρουν γαλλικές (FREMM, Horizon, Belh@rra), βρετανικές (Type 45) και ιταλικές (Horizon, FREMM) φρεγάτες. Πλοίο που δεν φέρει τα κατάλληλα συστήματα για την αξιοποίηση των δύο αυτών όπλων, ΔΕΝ μπορεί να περιλαμβάνεται στις ελληνικές υποψηφιότητες για τη νέα φρεγάτα του ΠΝ.

Οτιδήποτε άλλο λέγεται και γράφεται είναι πλέον χάσιμο πολύτιμου χρόνου και τεράστιος κίνδυνος για την ελληνική εθνική ασφάλεια, την εδαφική ακεραιότητα και την εθνική κυριαρχία, στα χρόνια που έρχονται. Τόσο απλά και χωρίς την παραμικρή δόση υπερβολής…

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.