Είχα πει να μην ασχοληθώ με το θέμα, μολονότι το είχα εντοπίσει κατά τη διάρκεια της περασμένης σχολικής χρονιάς. Ωστόσο η απήχηση του πρόσφατου κειμένου με την άσκηση του βιβλίου της γλώσσας της ΣΤ' Δημοτικού όπου όλοι οι μουσουλμάνοι βαπτίζονται "πρόσφυγες" με έκανε να αλλάξω γνώμη.
Τα παιδιά μας υφίστανται μια ιδιόρρυθμη προπαγάνδα στα σχολεία μέχρι του σημείου της ενοχοποίησης. Δυστυχώς αν δεν είσαι κοντά στα παιδιά και δεν παρακολουθείς στενά την καθημερινότητά τους, αυτά δεν τα αντιλαμβάνεσαι.
Καταρχήν διαβάζοντας τα αναγνωστικά διακρίνουμε συνεχώς τη "διαφορετικότητα" και το πως επιχειρείται να επιβληθεί στο νου των παιδιών. Συνεπώς το νέο status quo μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία νομιμοποιείται στην αντίληψη της επόμενης γενιάς μολονότι όλοι γνωρίζουμε πως δημιουργήθηκε αυτή η πληθυσμιακή αλλαγή στην Ελλάδα.
Στις τάξεις των δικών που παιδιών υπάρχουν παιδιά από άλλες χώρες. Τα παιδιά αυτά δεν ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα καθώς είναι από μικρά μαζί και έχουν δέσει μεταξύ τους.. Εξαιρετικά παιδιά, πολύ καλοί γονείς. Τι γίνεται όμως όταν στραβώνει κάτι; Πχ πέρυσι εμφανίστηκε ένα παιδί από προβληματικό περιβάλλον το οποίο έκανε άνω - κάτω ένα ολόκληρο τμήμα, έβριζε, χτυπούσε, πραγματοποίησε κλοπές, συμπεριφερόταν ύπουλα, κυκλοφορούσε μόνο του στους δρόμους αλλά η πολιτική που προτιμήθηκε ήταν να στοχοποιείται η τάξη (άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο) και να αθωώνεται το συγκεκριμένο παιδί το οποίο, δυστυχώς, κάνει μπαμ ότι δεν μπορεί να ενταχθεί και είναι επικίνδυνο. Εκτιμώ πως αν ήταν ελληνικής καταγωγής, όπως συνέβη με άλλα παιδιά στο παρελθόν που είχαν αναστατώσει το σχολείο, θα το είχαν απομακρύνει ήδη με τον τρόπο τους.
Επανέρχομαι όμως στα περί ισλάμ.
Τον περασμένο χειμώνα περιμένοντας λίγο στο διάδρομο έξω από τις αίθουσες, παρατήρησα ζωγραφιές παιδιών της Γ' Δημοτικού με θέμα το προσφυγικό-(παρανομο)μεταναστευτικό. Αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν φυσικά τα όμορφα σχέδια των παιδιών αλλά τα μηνύματα που ήταν γραμμένα επάνω όπως πχ "Ανοίξτε τα σύνορα για όλους" κτλ. Αυτά είναι πολιτικά συνθήματα και μάλιστα πάνω σε θέματα με ιδιαίτερη νομική και γεωπολιτική υφή. Πώς θα ανοίξουν τα σύνορα για όλους όταν ΔΕΝ είναι όλοι πρόσφυγες και όταν όσοι είναι, πρέπει να δούμε αν στον τόπο τους υποστηρίζουν τη νομιμότητα ή την ισλαμική ανταρσία που κόβει κεφάλια;
Αφού λοιπόν υπάρχει μια νοοτροπία της βάπτισης όλων των μουσουλμάνων στην προσφυγική κολυμβήθρα του Σηλωάμ μετά περάσαμε στην...αλληλεγγύη.
Μαθητική Δημιουργία στο Δήμο με θέμα την αλληλεγγύη. Σχολική γιορτή στο τέλος της χρόνιας και ενώ πέρυσι όλοι συγκινούμασταν με το εξαιρετικό αφιέρωμα στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, φέτος ψάχναμε την αρχή, τη μέση και το τέλος στο αλληλέγγυο αφιέρωμα.
Το να ζητήσουμε από τα παιδιά αν έχουν να προσφέρουν κάτι για μια αποστολή σε άλλα παιδάκια που δοκιμάζονται, είναι επαινετό. Το να υπαγορεύουμε σχεδόν ολοκληρωτικά τι άποψη θα μορφώσουν εδράζοντάς τη σε αναλήθειες και στρεψοδικώντας έννοιες και όρους καθορισμένους από το Διεθνές Δίκαιο όπως το τι είναι ο πρόσφυγας, δεν είναι ορθό. Η προπαγάνδα δεν έχει θέση στα σχολεία.
Όλοι έχουν δικαίωμα στην άποψη για το οτιδήποτε αλλά να τη διαμορφώσουν μόνοι τους μετά από παρατήρηση και μελέτη όλων των δεδομένων. Το να τους την επιβάλλουμε με υποκρυπτόμενο τρόπο, δεν είναι σωστό και δεν αρμόζει στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Φυσικά υπάρχει και η εξήγηση όλα αυτά να μη γίνονται επί σκοπού αφού υπάρχει άγνοια σε πολλούς για αρκετές έννοεις αλλά και γεγονότα της ευρύτερης γειτονιάς. Αλλά και σε αυτήν την περίπτωση, να ένας ακόμη λόγος ορισμένα θέματα να μένουν έξω από τα σχολεία.
Φυσικά υπάρχει και η εξήγηση όλα αυτά να μη γίνονται επί σκοπού αφού υπάρχει άγνοια σε πολλούς για αρκετές έννοεις αλλά και γεγονότα της ευρύτερης γειτονιάς. Αλλά και σε αυτήν την περίπτωση, να ένας ακόμη λόγος ορισμένα θέματα να μένουν έξω από τα σχολεία.