Freepen.gr - Οι ενδείξεις και η μη λογική σειρά των γεγονότων που ακολούθησαν το ατύχημα της Αίγινας για το οποίο είχαμε σχετικό άρθρο χθες το βράδυ (Κάτι δεν πάει καλά με το ταχύπλοο και τους επιβάτες του...Όπως πχ το να μην το οδηγούσε ο 77χρονος) ενισχύουν την εκδοχή πως ο 77χρονος δεν ήταν στο τιμόνι του σκάφους αλλά ανέλαβε αυτός την ευθύνη.
Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ ο αδελφός του καπετάνιου της λάντζας δήλωσε πως δεν ήταν ο 77χρονος ο χειριστής του ταχύπλοου το οποίο με μεγάλη ταχύτητα έκοψε στη μέση την τουριστική λάντζα σκορπώντας το θάνατο και προκαλώντας τραυματισμούς:
«Ο χειριστής του ταχύπλοου έδρασε με απόλυτη ψυχραιμία για να καλύψει τα ίχνη του» σχολίασε ο αδερφός του καπετάνιου και συμπλήρωσε πως μετά το ναυτικό δυστύχημα, ο φερόμενος ως δράστης και οι συνεπιβάτες του εγκατέλειψαν το σημείο και πήγαν σε κατοικία της Αίγινας ώστε να σχεδιάσουν τις επόμενες κινήσεις τους:
«Σηκωθήκανε και φύγανε, πήγαν σπίτι τους συμβουλευτήκανε τι θα πούνε, και τώρα που θα πάει σε κανένα νοσοκομείο ποιος να τιμωρηθεί; Ο 80χρόνος; πλάκα κάνουμε;»
Τέλος αίσθηση έχει προκαλέσει η παραίτηση του συνηγόρου υπεράσπισης του 77χρονου, Αλέξανδρου Λυκουρέζου:
"Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που υποδεικνύει στον δικηγόρο να μην αναλαμβάνει σοβαρές ποινικές υποθέσεις στενών συγγενών του.
Και τούτο, γιατί στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορεί να ασκήσει με την απαιτούμενη ψυχραιμία και νηφαλιότητα τα υπερασπιστικά του καθήκοντα, αλλά τείνει να προσέρχεται στη διαδικασία με ψυχολογία διαδίκου και όχι συνηγόρου, γεγονός που δεν συμβάλλει στην ορθή επιτέλεση του έργου του.
Μετά την αυθόρμητη συμπαράσταση που όφειλα να επιδείξω στον πρώτο μου εξάδελφό, Θρασύβουλο Λυκουρέζο, αμέσως μετά τη ναυτική τραγωδία της Αίγινας, νιώθω συναισθηματικά την ανάγκη να αποσυρθώ από την περαιτέρω εκπροσώπηση και υπεράσπισή του, όντας βέβαιος ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει το χρέος της".
"Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας που υποδεικνύει στον δικηγόρο να μην αναλαμβάνει σοβαρές ποινικές υποθέσεις στενών συγγενών του.
Και τούτο, γιατί στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορεί να ασκήσει με την απαιτούμενη ψυχραιμία και νηφαλιότητα τα υπερασπιστικά του καθήκοντα, αλλά τείνει να προσέρχεται στη διαδικασία με ψυχολογία διαδίκου και όχι συνηγόρου, γεγονός που δεν συμβάλλει στην ορθή επιτέλεση του έργου του.
Μετά την αυθόρμητη συμπαράσταση που όφειλα να επιδείξω στον πρώτο μου εξάδελφό, Θρασύβουλο Λυκουρέζο, αμέσως μετά τη ναυτική τραγωδία της Αίγινας, νιώθω συναισθηματικά την ανάγκη να αποσυρθώ από την περαιτέρω εκπροσώπηση και υπεράσπισή του, όντας βέβαιος ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει το χρέος της".