Ζούμε με ψευδαισθήσεις ελευθερίας την πολιτική αλλοτρίωση

Του Στέλιου Συρμόγλου

Είναι γεγονός ότι ο λαός μεταβιβάζει με τη ψήφο του τη θέλησή του και τη δύναμή του. Και είναι γεγονός αναντίρρητο ότι στην Ελλάδα η εξουσία κρατάει συνήθως μόνο τη δύναμη, χωρίς να ικανοποιεί τη θέληση του λαού. Και υπάρχουν περίοδοι της πολιτικής ιστορίας σε τούτη τη χώρα της σημερινής κοινωνικής αθλιότητας και των πολλών αθλίων της πολιτικής, που η εξουσία τη δύναμη αυτή τη στρέφει ενάντια στον ίδιο το λαό, για τα συμφέροντα του ο οποίου υποτίθεται αναδείχνεται.

Και δυστυχώς η συνήθεια και η προσαρμογή, η προκατάληψη και η ευπιστία, η πολιτική δημαγωγία, οδηγούν το λαό στο να αποδεχθεί αυτή την κατάσταση ενίοτε και ως δεδομένη. Ας μη γελιόμαστε. Η πολιτική αλλοτρίωση έχει αποκτήσει απειλητικές διαστάσεις. Ο λαός αντιπροσωπεύεται μεν στη Βουλή, αλλά επί της ουσίας αποξενώνεται ολο και περισσότερο και αλλοτριώνεται. Καταπατούνται εργασιακά του δικαιώματα και περιορίζεται η ελευθερία του, ιδίως η οικονομική ελευθερία του. Ο πολίτης είναι ελεύθερος οικονομικά, όταν μπορεί να αναπτύξει τις δραστηριότητές του και τις ικανότητές του...

Πόσο οικονομικά ελεύθερος είναι ο πολίτης μέσα σ' ένα σύστημα, κατ' επίφαση δημοκρατικό, όταν συρρικνώνεται βάναυσα το εισόδημά του και ανατρέπεται άρδην η ποιότητα της ζωής του;

Πόσο ελεύθερος είναι οταν μαστίζεται από την ανεργία ή όταν νιώθει την "ανάσα" του κινδύνου ότι μπορεί να βρεθεί στις "ουρές" του ΟΑΕΔ, ενδεής και καταφρονημένος;

Πόσο ελεύθερος είναι ο πολίτης, όταν ο πληθωρισμός του αφαιρεί καθημερινά την αγοραστική του δύναμη του ήδη πενιχρού εισοδήματός του;

Πόσο αλήθεια ελεύθερος είναι, όταν "συνθλίβεται" από τη δυσβάστακτη και αντισυνταγματική φορολογία εν ονόματι της "σωτηρίας" της χώρας;

Πόσο ελεύθερος είναι όταν καθημερινά οι ανάγκες του πολλαπλασιάζονται και δεν έχει τη δυνατότητα να τις καλύψει; Πόσο ελεύθερος είναι ο πολίτης, όταν ασύνετες πολιτικές πρακτικές τον καθηλώνουν σε μακρόχρονη "δουλεία" και υποτέλεια έναντι των δανειστών και κονιορτοποιούν την εθνική του υπερηφάνεια; Πόσο ελεύθερος είναι όταν οι οικονομικές του ανάγκες δημιουργούν συνεχώς και νέες εξαρτήσεις;

Καλείται ο πολίτης να καταβάλει ακριβό αντίτιμο. Αντίτιμο όχι μόνο χρηματικό, αλλά και ψυχικό και σωματικό. Αλλωστε, εξάρτηση και ανεξαρτησία-ελευθερία, δεν είναι δυνατόν να συμβιβαστούν. Και όσο πορευόμαστε με ψευδαισθήσεις ελευθερίας, όσο θα αποσυντίθεται η πολιτική κοινότητα και θα αναπτύσσεται η "κουλτούρα της ανοχής" στην κοινωνία, τόσο θα υποχωρεί η δημοκρατία και θα κάνει προκλητικά την εμφάνισλη της η "αλογοκρατία", δηάδή θα εξοστρακίζεται η λογική θεώρηση των πραγμάτων...

Οσο οι διαλυτικοί παράγοντες θα διαβρώνουν τη δημοκρατία,τόσο θα καταφαίνεται η παθολογία του Συντάγματος,η οποία έχει την αιτία της και στην παθολογία της ατομικής ψυχής. Και θα εκδηλώνεται ως ασθένεια της δημοκρατίας, η οποία από σύμπτωμα εξελίσσεται σε κατάσταση. Το παράδοξο είναι ότι της κατάστασης αυτής έχουν όλοι σχεδόν οι πολιτικοί συναίσθηση, πλην όμως ουδείς εμφανίζεται διατεθειμένος να την αλλάξει.

Κι αυτό βιώνουμε στην ελληνική πραγματικότητα, όπου διατάξεις του Συντάγματος "ερμηνεύονται" κατά το δοκούν της πλειοψηφίας δια της ψηφοφορίας. Ολοι ή σχεδόν όλοι προτιμούν την παρούσα υποβάθμιση της πολιτικής ζωής, ανεξάρτητα των πομφολυγωδών δηλώσεών τους.

Προτιμούν δηλαδή από να υγιές Σύνταγμα στα μέτρα της ελληνικής ιστορίας, παράδοσης και νοοτροπίας, αλλά και της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, την κατάντια της μονοφωνικής κατάχρησης των δυνατοτήτων μιας αριθμητικής πλειοψηφίας.
Νεότερη Παλαιότερη
--------------
Ακούστε το τελευταίο ηχητικό από τη ΜΕΣΗ ΓΡΑΜΜΗ


Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους και δε σημαίνει πως τα υιοθετεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail