Του Θανάση Νικολαΐδη
«ΕΓΚΛΗΜΑ» στη στάση. Από ανθρώπινο λάθος, σε σκηνικό εγκατάλειψης. Νεκρός ένας πολίτης, τραυματισμένη η μάνα με τα τρία παιδιά της, βαριά η κόρη. Τρόμος στην «όμορφη Θεσσαλονίκη» που το δούλεμα ως…νύφης του Θερμαϊκού πήγε σύννεφο και συνεχίζεται. Με τον Δήμο μακρινό ανευθυνοϋπέυθυνο της τραγωδίας και τον ΟΑΣΘ να ξεκινάει τα συνήθη κόλπα. Με ΕΔΕ «δικών» του μη τον προλάβουν άλλοι που θα ρωτήσουν «βάλατε 20/χρονο στο τιμόνι λεωφορείου σας;». Μη βγει, έμμεσα, ένοχος κι έχει να κάνει με αποζημιώσεις, του μαυρίσουν το (μαυρισμένο) προφίλ και χρεωθεί τη ζημιά.
ΔΕΝ θα ξενυχτίσουν περιφερειάρχες για τον πολίτη. Δεν θα ζωστούν τ’ άρματα τεχνικοί για να ασφαλίσουν τους πολίτες (και) στη στάση του λεωφορείου. Το πολύ, ν’ αρπάξουν πινέλα με ντενεκέ ασβέστη, για να βάψουν την άσφαλτο, μέρες που’ ναι (ΔΕΘ), εκεί που θα περάσει η πρωθυπουργική κουστωδία.
ΝΑ πάμε ψηλότερα τραβώντας (νοερά) το αυτί της εξουσίας; Εκεί, στο ναό της δημοκρατίας, όπου το κομματικό συμφέρον ζυγιάζεται με τα σταθμά των ψήφων, ενίοτε καμουφλαρισμένο με βελούδινα λόγια κι άλλοτε με τσιρίδες κοκορομάχων, δεν θα νομοθετήσουν για τον πολίτη, όταν δεν κρατάει ψηφοδέλτιο.
ΕΦΤΑΣΕ στ’ αυτιά τους το μαντάτο και δεν τα…τρύπησε-τα’ χαν κλειστά. Ένας αθώος θεσσαλονικιός νεκρός κι η μάνα στο προσκεφάλι της κόρης, «τρελή» για τ’ άλλα τρία παιδιά της και κανένας τους/καμιά κοινοβουλευτικός μας άνδρας δεν θα ξεσπαθώνει.
ΚΑΙ πότε θα νομοθετούσαν επειγόντως, για να μπορεί η Αστυνομία να κυκλώνει τετράγωνα μη της ξεφύγει μύγα; Μόνο όταν και αν κινδύνευαν οι ίδιοι! Με μια κροτίδα «τρομοκράτη». Με μια υποψία προσωπικού τους κινδύνου. Είναι, βλέπεις, πολύτιμοι και αναντικατάστατοι. Οι «ταπεινοί» κι ανώνυμοι της στάσης συνιστούν αμελητέα ποσότητα.
