Πριν λίγο έτυχε να δω στις ενημερώσεις μιας φίλης σε κοινωνικό δίκτυο ένα σύνδεσμο που παρέπεμπε σε ανάρτηση σχετικά με τη δωρεά της Χρυσής Αυγής του ποσού των € 5.000,00 στον Αρκτούρο και του ουσιαστικού πρακτικά εξαναγκασμού του σωματείου να μην αποδεχθεί τελικά την προσφορά.
του Στρατή Μαζίδη
Ειλικρινά έλεος πια με αυτές τις υπερβολές και τις αρκούδες σε φόντο αγκυλωτού σταυρού. Εδώ η χώρα χάνεται, η γειτονιά γύρω μας στη Μεσόγειο οδηγείται με βρώμικο τρόπο και κόλπο σε ανάφλεξη κι εμείς ανάγουμε σε ζήτημα αν η αποδοχή μιας δωρεάς από ένα νόμιμο και εκλεγμένο δημοκρατικά πολιτικό κόμμα συνιστά για το λήπτη υποψία ναζισμού!
Διότι αυτό είναι η Χρυσή Αυγή, ένα νόμιμο κόμμα το οποίο για τους γνωστούς λόγους εκτοξεύτηκε στο 7%, αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις έρχεται 3ο και αν συνεχίσουν κάποιοι έτσι, δε θα αργήσει να πιάσει κορυφή. Κι αν τα περί ναζισμού αποδειχθούν ανοησίες έχε καλώς, αν όμως πραγματωθούν, τότε πού θα κρυφτούν όλοι αυτοί που με τις ανοησίες τους θα έχουν οδηγήσει τη χώρα σε μια τέτοια σκοτεινή οδό;
Το να καταδικάζεις μια δωρεά είναι μάλλον αστείο έως και υποκριτικό όταν γίνεται για αυτούς τους λόγους. Δηλαδή αν αύριο ο Σαμαράς πάει να προσφέρει € 40.000,00 ο Αρκτούρος θα πρέπει να τα δεχθεί επειδή ο πρωθυπουργός είναι δημοκράτης και χωρίς να μας ρωτήσει δημεύει σπίτια, συντάξεις, καταθέσεις, κουρεύει μισθούς, κλείνει σχολεία και νοσοκομεία; Ή αν ένας καραβοκύρης από αυτούς που φόρους δεν πληρώνουν ενώ εμείς ματώνουμε, υπογράψει ένα τσεκ, θα πρέπει να το παραλάβουν;
Όσο για το Σωματείο αφού έγινε η δωρεά και την αποδέχθηκαν, τώρα με το σούσουρο αναγκάστηκαν να την αρνηθούν. Όχι και ότι καλύτερο.
Κάποιοι λοιπόν μπορεί να τρίβουν τα χέρια τους για αυτή την κατάληξη αλλά έχω την αίσθηση ότι η Χρυσή Αυγή κέρδισε τελικά πολύ περισσότερα από όσα θα είχε ωφεληθεί αν είχε πληρώσει τελικά τις € 5.000,00.