Πριν μία ώρα (11:00 / 3-2-2012) το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δικαίωσε τη Γερμανία μετά την καταδίκης της σε ιταλικό δικαστήριο.
Το δικαστήριο της Χάγης θεώρησε ότι η Ιταλία δεν είχε καμία δουλειά να καταδικάσει τη Γερμανία και να επιδικάζει αποζημιώσεις για την σφαγή 218 αμάχων γερόντων, εγκύων γυναικών και παιδιών στο Μαρτυρικό Δίστομο.
Συγκεκριμένα, «Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος», ανακοίνωσε ο δικαστής Χισάσι Οουάντα, κατά την ανάγνωση της απόφασης σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη. Οι ψήφοι υπέρ της Γερμανίας ήταν 12-3, 14-1, 14-1 και 14-1.
Εύλογες απορίες εκφράζονται στα groups του Facebook όπου οι σχολιαστές ρωτούν αν τώρα νομιμοποιούνται να ΜΗΝ πληρώνουν χαράτσια, έκτακτες εισφορές και αυξημένο ΦΠΑ, προκειμένου να προσφύγουν στο ίδιο διεθνές δικαστήριο για την απαλλαγή τους από χρέη μέχρι του ποσού της αποζημίωσης που ζητούσαν για τους φονευθέντες παππούδες, γονείς και συγγενείς τους.
Σύντομο Ιστορικό
- Ο δικαστικός αγώνας ξεκίνησε το 1995 από τον νομικό και πρώην ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Σταμούλη, ο οποίος κατέθεσε αγωγή με την οποία οι κάτοικοι ζητούσαν αποζημιώσεις ύψους 60 εκατ. ευρώ για ηθική ικανοποίηση από τις θηριωδίες στο Δίστομο.
- Το 1997 εκδίδεται η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, η οποία δικαιώνει τους Διστομίτες και επιδικάζει αποζημίωση για ψυχική οδύνη.
- Το 2000 το γερμανικό δημόσιο ασκεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου υποστηρίζοντας ότι δεν είναι δυνατόν να δικάζεται σε ξένη χώρα για τα εγκλήματα που διέπραξε στο παρελθόν. Ο Άρειος Πάγος όμως απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως του γερμανικού δημοσίου.
- Η Γερμανία αρνείται να καταβάλει τα ποσά που οφείλει και έτσι ο Γιάννης Σταμούλης προχωρά σε αναγκαστική εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα.
- Το γερμανικό δημόσιο ασκεί αμέσως ανακοπή (το 2002). Η ανακοπή γίνεται δεκτή από το ελληνικό δικαστήριο και ως εκ τούτου οι Διστομίτες δεν μπορούν να εισπράξουν τα χρήματά τους.
- Το 2004 ο δικηγόρος Σταμούλης επικαλείται τον Κανονισμό 44/2001 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δυνάμει του οποίου η ελληνική αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου της Λιβαδειάς μπορεί να κηρυχτεί εκτελεστή σε άλλο κράτος - μέλος της Ε.Ε.
- Επιλέγει την Ιταλία προκειμένου να κινήσει αυτή τη διαδικασία και το Νοέμβριο του 2008 (μετά από τετράχρονο αγώνα και στην Ιταλία) κηρύσσεται εκτελεστή η απόφαση της Λιβαδειάς στην ευρωπαϊκή αυτή χώρα.
- Η Γερμανία προσφεύγει στη Χάγη θέτοντας το ερώτημα κατά πόσον η Ιταλία έπραξε νόμιμα αναγνωρίζοντας στους κατοίκους του Διστόμου το δικαίωμα να αποζημιωθούν από τα περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας στην Ιταλία.
- 2012, ο δικαστής Χισάσι Οουάντα σε δημόσια συνεδρίαση στο Μέγαρο της Ειρήνης στη Χάγη ανακοίνωσε ότι «Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η άρνηση των ιταλικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν την ασυλία συνιστά παράβαση των υποχρεώσεών τους απέναντι στο γερμανικό κράτος»