Συμβολικά με την παρουσία μας μπορούμε να τιμήσουμε αυτούς που αγωνίστηκαν και πέθαναν για εμάς και την Πατρίδα. Συμβολικά μπορούμε πάλι επίσης με την παρουσία μας να δείξουμε ασέβεια στη μνήμη αυτών που αγωνίστηκαν και πέθαναν για την Πατρίδα, αν εμείς οι ίδιοι είμαστε ανάξιοι να υπερασπιστούμε σαν συνεχιστές τους την Πατρίδα.
Υποθετικά και σημειολογικά πιστεύει κανείς ότι αν κάποιος Γερμανός αξιωματούχος -ένας από τους κατακτητές του παρελθόντος ή του άμεσου μέλλοντος- ή κάποιος Έλληνας που δεν έχει υπερασπισθεί τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού όπως έχει ορκιστεί καθόταν στον χώρο των επισήμων θα άξιζε και το σεβασμό του λαού ή την αποστροφή του και την αηδία του;
Πιστεύει πάλι κάποιος, ότι οι ήρωες πρόγονοι μας λησμονημένοι -απ’ το σύνολο των πολιτικών μας-, δε θα ήθελαν να τιμούνται μόνο από πολιτικούς άνδρες που προστατεύουν την εδαφική ακεραιότητα της χώρας για την οπoία έχασαν την ζωή τους;
Σίγουρα όπου υπάρχουν Δημοκρατίες θα πρέπει να υπάρχουν και πρόεδροι της δημοκρατίας, που να χαίρουν σεβασμού και εκτίμησης σαν σύμβολα αυτής της δημοκρατίας.
Το ζητούμενο όμως είναι πρώτα απ’ όλα να υπάρχει Δημοκρατία και όχι να υπάρχουν μόνο τα σύμβολα που ρόλο έχουν να υποκαταστήσουν αυτή τη Δημοκρατία.
Και σίγουρα ο πρόεδρος μιας Δημοκρατίας που γνωρίζει την αξία των τιμών στους νεκρούς, αν θέλει να λέγεται όχι απλά πρόεδρος Δημοκρατίας αλλά ΕΛΛΗΝΑΣ πολίτης δε θα πρέπει να λιποτακτεί για κανέναν λόγο από τον χώρο αυτών των τιμών.
Θανάσης Μπελεμέμης
