"Πετραδάκι πετραδάκι για τα σένα το χτισα!" τραγουδούσε πριν μερικές δεκαετίες ο Μιχάλης Μενιδιάτης αντικατοπτρίζοντας το όνειρο του μέσου Έλληνα. Τι ήθελε ο Έλληνας; Το δικό του σπίτι. Εκεί θα στέγαζε την αγάπη του, τα όνειρά του, τις αναμνήσεις του, τα παιδιά του για να τα έχει δίπλα όταν θα άνοιγαν τα δικά τους φτερά στη ζωή έως και αυτή ακόμη την αναχώρησή του από τα εγκόσμια.
Η ανάγκη να αποκτήσει το δικό του κεραμίδι, ένα σπιτάκι στην εξοχή, ένα επιπλέον ακίνητο για επένδυση, η αντιπαροχή του οικοπέδου, όλα αυτά αποτέλεσαν την κινητήριο δύναμη της οικοδομής. Κι η οικοδομή από τη δεκαετία του 50 εξελίχθηκε σε έναν από τους βασικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας μέχρι πρόσφατα.
Στην οικοδομή υπήρχε πάντα ένα κομμάτι ψωμί. Δύσκολο αλλά υπήρχε. Όταν αργότερα οι Έλληνες δεν καταδέχονταν να σοβατίζουν ή να τοποθετούν πλακίδια, ήρθε ένας γειτονικός λαός να αναλάβει ότι σχετίζεται με την οικοδομή σε σημείο να αποκτήσει σύντομα τη δική του περιουσία.
Όλη όμως αυτή η εικόνα αποτελεί πια -ελπίζουμε όχι για πάντα- μια γλυκιά ανάμνηση.
ΦΜΑΠ, ΕΤΑΚ, ΤΑΚ, έκτακτο-τακτικομόνιμο χάρατσι, ε συγγνώμη, επασφάλιστρο κινδύνου στα ακίνητα μέσω ΔΕΗ, οι κάθε χρόνο αυξήσεις των αντικειμενικών αξιών οδήγησαν τον κλάδο σε μαρασμό, τους επενδυτές σε άλλες πολιτείες και τους ιδιοκτήτες σε απελπισία.
Το κράτος τιμωρεί το λαό. Δεν μπορεί σου λέει, πως έκανες το σπίτι; Τα έκλεψες. Δεν μπορεί σου λέει να δουλεύεις και να επενδύεις, φέρε μου τα μισά. Τον καθιστά πρακτικά ενοικιαστή της περιουσίας του. Σας θυμίζει κάτι; Μήπως παραπέμπει σε κατάσταση καταβολής ποσού για προστασία;
Στο πνεύμα αυτό διαβάζουμε τα καινούρια νέα μέτρα σε όλα τα ενημερωτικά μέσα:
- Το αφορολόγητο για αγορά, κληρονομιά, γονική παροχή πρώτης κατοικίας πάει περίπατο
- δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται μια νέα αύξηση στους φόρους ακίνητης περιουσίας (αυτούς που αδυνατούν επί δύο χρόνια να εισπράξουν) με παράλληλη αύξηση των αντικειμενικών αξιών.
- και εσχάτως την απόκτηση του πιστοποιητικού "μη αυθαιρεσίας" δίχως το οποίο ούτε πουλάς, ούτε μεταβιβάζεις.
Υπάρχουν όμως κι άλλοι φόροι που θα μπορούσαν να επιβληθούν.
Π.χ. ειδικό τέλος ορόφου, δηλαδή για κάθε όροφο που διαμένεις να πληρώνεις αναλόγως ή ακόμη να μετρηθούν πόσοι ηλεκτρικοί διακόπτες υπάρχουν σε ένα σπίτι και να επιβληθεί άλλο τέλος επί του αριθμού τους. Κάτι ήξερε ο Καντάφι τελικά που έμενε σε σκηνή...
Αλλά για να σοβαρευτούμε λίγο,
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΙΜΩΡΕΙΤΕ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!
Μαζίδης Στρατής