Ζούμε στη χώρα του αλλοπρόσαλου και του "σταθερού" οικονομικού περιβάλλοντος. Προσπαθώ με αποτυχία να θυμηθώ πότε είχαμε τελευταία φορά το ίδιο ατόφιο φορολογικό σύστημα για -ας πούμε- 3 με 4 χρόνια.
Κάθε λίγο μας προκύπτει ένα νέο φορολογικό σύστημα. "Νέο φορολογικό", "μίνι φορολογικό", τώρα έχουμε το βαρύγδουπο "Εθνικό Φορολογικό" κτλ. Αλλαγές επι αλλαγών, ερμηνευτικές εγκύκλιοι, οδηγίες κτλ
Κοινό στοιχείο; Η προσωρινότητα του συστήματος αλλά και οι ίδιες κλισέ φράσεις:
- "το νέο φορολογικό είναι δικαιότερο"
- " οι αλλαγές στη φορολογία διορθώνουν τις αδικίες του συστήματος"
- "το νέο φορολογικό διορθώνει αδικίες του παρελθόντος"
- "το νέο φορολογικό δεν είναι το τέλειο αλλά κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση".
Εν ολιγοίς έχουμε μια κοινή παραδοχή των εκάστοτε κυβερνώντων ότι θέσπισαν ένα άδικο (;) διάτρητο (;) ατελές (;) φορολογικό σύστημα το οποίο έρχονται να αντικαταστήσουν με μια υποτίθεται καλύτερη έκδοση που όμως εξαρχής έχουν απαξιώσει λέγοντας ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν είναι τέλειο και προϊδεάζοντας για την επόμενη αλλαγή του!
Εμείς τι κάνουμε;
Κι ενώ οδηγούμαστε από βελτίωση σε βελτίωση, παραβλέπουμε κάθε φορά την απλούστευση σε όλα τα στάδια. Π.χ. απλούστευση της φορολογικής κλίμακας με 2 χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές. Επίσης ποτέ δεν κατάλαβα τι χρειάζεται όλη αυτή η φυλλάδα με τα 300 κουτάκια, τους διάφορους κωδικούς για τον οποίο αντιστοιχεί και μια σελίδα επεξηγήσεων στο ειδικό βιβλίο που τυπώνεται κάθε χρόνο.
Δηλαδή πέρα από το γεγονός ότι το εκάστοτε φορολογικό σύστημα δεν αποδίδει, μας στοιχίζει κι από πάνω. Σκεφθείτε μόνο τα χρήματα που δαπανούμε τόσα χρόνια σε εκτυπώσεις των 4σέλιδων (!!!) δηλώσεων και των επεξηγηματικών βιβλίων οδηγιών.
Ε1,Ε2,Ε3, πίνακας, παράρτημα, κωδικός 360 και άλλα παρόμοια. Τι εξυπηρετεί π.χ. κάθε χρόνο ένας φορολογούμενος για ένα ακίνητο που νοικιάζει να συμπληρώνει έτος οικοδόμησης, είδος κυριότητας και ένα σωρό άσχετες πληροφορίες; Τι στην ευχή χρησιμεύουν 1000 κουτάκια με αναρίθμητες υποπεριπτώσεις;
Και η φορολογική δήλωση;
Η φορολογική δήλωση θα μπορούσε να περιοριστεί σε μισή σελίδα. Είμαι ο τάδε, έβγαλα αυτά από εκεί, αυτά από παραπέρα. Φόρος, τόσος. Οι πολίτες θα μπορούσαν με ένα απλό σύστημα να εκκαθαρίζουν μόνοι τους τη δήλωσή τους και να γίνονται δειγματοληπτικοί έλεγχοι.
Εξοικονόμηση σε χρόνο + χρήμα, σε νεύρα και άπειρες εργατοώρες των υπαλλήλων της εφορίας που αντί να χάνονται πίσω από βουνά χαρτιών θα μπορούσαν να επιδοθούν σε είσπραξη των ληξηπρόθεσμων αντί να προσλαμβάνουμε ιδιωτικές εταιρείες.
Ένα δίκαιο και χαμηλών συντελεστών φορολογικό σύστημα που θα καλλιεργούσε ένα κλίμα εμπιστοσύνης, μια αίσθηση δικαιοσύνης ενώ θα έδινε κίνητρο στους Έλληνες και τις επιχειρήσεις μας να παράξουν πλούτο και τους ξένους να επενδύσουν στην Ελλάδα.
Διότι άλλο το πόσα θεωρητικά υπολογίζεις πως θα εισπράξεις μέσα από ένα πολυδαίλαλο και άδικο σύστημα και άλλο το πόσα θα εισρεύσουν στα ταμεία στο τέλος έχοντας καταστήσει το κράτος συνεταίρο στα έσοδα του καθενός.
Άλλο είναι να ζητάς 100 € από 1 και άλλο 1€ από 100.
Στην Ελλάδα ο φορολογούμενος λογίζεται ως ένοχος μέχρι αποπληρωμής του εναντίου. Σε όμορες χώρες αντιμετωπίζεται με σεβασμό.
Στην Κύπρο, τη Βουλγαρία, τα Σκόπια και την Τουρκία υπάρχει ένα σύστημα από χρόνια βασισμένο στη φιλοσοφία του 1 από 100. Οι επενδύσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Τυχαίο; Δε νομίζω!
Μαζίδης Στρατής