[/caption]Οι πολιτικοί αγώνες των τελευταίων 35 ετών
είχαν να κάνουν με τη δίκαιη κατανομή των χρυσών αυγών.
Στις επόμενες δεκαετίες πρέπει να επικεντρωθούμε στην υγεία της χήνας.
Paul Tsongas, 1941-1997, Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής (gnomikologikon)
Από την επόμενη χρονιά της ολυμπιάδας και μετά, ο Έλληνας δεν αισθάνεται αισιόδοξος ούτε για την πατρίδα του, ούτε για τον εαυτό του. Και περιέργως, ο Έλληνας δεν αισθάνθηκε αισιόδοξος ούτε όταν ψήφισε την παρέα του κ. Παπανδρέου παρά το ότι "λεφτά υπήρχαν". Σήμερα πια, εμπιστεύεται κατά σειρά: Τον Στρατό, την Εκκλησία, την Αστυνομία, τη Δικαιοσύνη, την ΕΕ, τον ΟΗΕ και στον πάτο της λίστας την Βουλή, τον Συνδικαλισμό και το… ΔΝΤ!
Αυτά λέει η τετραμηνιαία έρευνα της Metron Analysis που ίσως διαβάσατε και αλλού, αλλά αξίζει να της ρίξετε μια ματιά εδώ.
Πικρές αλήθειες!
Οι απαντήσεις στον κύκλο ερωτημάτων που σκιτσάρουν την ψυχολογική κατάσταση του Έλληνα, παραπέμπουν σε φρικτά και δυσοίωνα συναισθήματα σαν αυτά που διακατέχουν τους λαούς που βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη:
- Ποια λέξη πιστεύετε ότι εκφράζει καλύτερα τη φάση την οποία διέρχεται η χώρα; Απάντηση: Κρίση – χρεοκοπία (95%)
- Η οικονομία της χώρας τον επόμενο χρόνο: Θα είναι χειρότερη (82%)
- Τα πράγματα στη χώρα μας πηγαίνουν προς τη σωστή ή προς τη λάθος κατεύθυνση; Απάντηση: Προς τη Λάθος (84%)
- Βαθμός αισιοδοξίας για την πορεία της χώρας; Απάντηση: Απαισιόδοξοι έως πολύ απαισιόδοξοι (95%)
- Βαθμός αισιοδοξίας για τα προσωπικά και επαγγελματικά σχέδια; Απάντηση: Απαισιόδοξοι έως πολύ απαισιόδοξοι (82%)
Από την διαχρονική εξέλιξη της έρευνας προκύπτει κάτι ενδιαφέρον: Από το 2005 και μετά, οι Έλληνες ουδέποτε είχαν καλή γνώμη για την οικονομία της χώρας. Το χάσμα μεταξύ των «καθόλου αισιόδοξων» και των «αισιόδοξων» άνοιξε για τα καλά από το σφύριγμα της λήξης της Ολυμπιάδας και από τότε δεν έκλεισε ποτέ ξανά.
Δηλαδή, όσο τα δάνεια από τις τράπεζες είχαν στήσει χορό έξω από την πόρτα μας, όσο αλλάζαμε αυτοκίνητα σαν τα πουκάμισα, όσο τα λουλούδια έπεφταν βροχή στα σκυλάδικα, ο Έλληνας πάντα πίστευε ότι «δεν πάμε καλά». Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι αμέσως μετά τις εκλογές του 2009 και παρά την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ-ΛΕΦΤΑ-ΥΠΑΡΧΟΥΝ οι 66 στους 100 επέμεναν ότι πάμε κατά διαόλου!
Ο Ελληνικός λαός ακόμα και όταν μερικές φορές νομίζουμε ότι έχει καταπιεί το χάπι της απάθειας, τελικά είναι σοφός και ξέρει πολύ καλά τι του γίνεται. Μόνο που κάθε φορά πρέπει να περάσει λίγος καιρός για να αποδειχθεί, και λίγος ακόμα για να το πάρουμε χαμπάρι.
Ο Ελληνικός λαός ξέρει καλά ότι πολλά παιχνίδια παίζονται πίσω από τις πλάτες του. Τα ξέρει αυτά, δεν είμαστε χώρα ηλιθίων. Όπως ξέρουμε ότι κάποιες μεθοδεύσεις δεν τις ορίζουμε, δεν τις ελέγχουμε. Όμως το δικό μας πολιτικό προσωπικό το ελέγχουμε και θέλουμε να ξέρουμε τι πιστεύει, τι συγκεκριμένο πρόγραμμα έχει και τι σκοπεύει να κάνει όταν αρχίσει να βρέχει φωτιά.
Με βαριά καρδιά;
Για την ώρα όλα δείχνουν ότι στις επόμενες εκλογές οι Έλληνες έχουν ξεκαθαρίσει ότι με βαριά καρδιά θα βγάλουν πρώτη τη Νέα Δημοκρατία, με οριακή πλειοψηφία και πιθανότατα χωρίς αυτοδυναμία. Αυτό το καταλαβαίνει κανείς όχι μόνο από την πρόθεση ψήφου που είναι χλιαρά υπέρ της ΝΔ αλλά και από τις αντιδράσεις ανοχής έναντι του (μη εκλεγμένου πρωθυπουργού) κ. Λουκά Παπαδήμου οι οποίες επιμένουν να είναι: 32% θετικές - 34% αδιάφορες και 28% αρνητικές. Το καταλαβαίνει κανείς ακόμα και από το γεγονός ότι στον κατάλλογο με τους δημοφιλέστερους πολιτικούς, τελευταίοι και καταϊδρωμένοι έρχονται οι Αβραμόπουλος και Σαμαράς, ενώ πρώτοι έρχονται αυτοί που είναι θεωρητικά αδύνατον να κυβερνήσουν όπως οι Λιάνα Κανέλη, ο Παπούλιας, ο Παπαδήμος, ο Δημαράς κ.λπ.
Δηλαδή ο Έλληνας έχει απόλυτη ανάγκη να εμπιστευτεί κάποιον, αυτός ο κάποιος θα ήθελε να είναι η Νέα Δημοκρατία, αλλά ακόμα δεν έχει πεισθεί.
Πού είναι ο δημιουργικός πανικός;
Από την έρευνα της Metron Analysis προκύπτει και κάτι ακόμα που όφειλε να προκαλέσει δημιουργικό πανικό στην Συγγρού. Οι 9 στους 10 είναι ήδη προετοιμασμένοι ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει ενώ οι 6 από αυτούς τους 9 πιστεύουν ότι τα προβλήματά μας έχουν περισσότερες πιθανότητες να λυθούν εκτός ευρωπαϊκής ένωσης!
Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να πάρουν οι ένοικοι της Λεωφόρου Συγγρού 340: Ότι πρέπει να κατέλθουν στο λαό, να τον ακούσουν και να αναδιαμορφώσουν την πολιτική τους. Και εάν μπορούν ας εξειδικεύσουν τα περί "δημοσιονομικής εξυγίανσης". Εάν δεν μπορούν να εξειδικεύσουν, ας μην μιλάνε καλύτερα. Διότι εάν δεν μιλήσουν στον λαό ειλικρινά και με ενιαία γλώσσα, εάν δεν εξαφανίσουν αυτό το φιλάρεσκο χαμόγελο που θυμίζει χωριάτη πρασινοφρουρό, η βαριά καρδιά θα μετατραπεί σε αποχή από τις εκλογές. Και εν συνεχεία σε πολιτική αναμπουμπούλα.
Και αυτό δεν θα βλάψει την Νέα Δημοκρατία αλλά την Δημοκρατία.
Διότι ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Καλή δύναμη
Κώστας Κουρούνης