Πώς η Αμερική μπορεί να αποφύγει ένα άλλο Αφγανιστάν

φωτο: U.S. Army Flickr
Με την αποχώρηση των τελευταίων χερσαίων στρατευμάτων των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, ο μακρύτερος πόλεμος της Αμερικής υποτίθεται ότι έλαβε τέλος. Αυτή η υπόθεση, ωστόσο, είναι ένα από τα πολλά ψεύδη που χαρακτήρισαν την αποστολή της Ουάσινγκτον στο Αφγανιστάν. Για να αποφύγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες την επανάληψη της καταστροφής του Αφγανιστάν σε κάποια άλλη περιοχή σε λίγα χρόνια, τόσο οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ όσο και το αμερικανικό κοινό πρέπει να αντιμετωπίσουν ορισμένες οδυνηρές αλήθειες.

Ted Galen Carpenter - 19fortyfive.com / Παρουσίαση Freepen.gr

Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει ακόμα:

Ακόμη και όταν οι χερσαίες δυνάμεις των ΗΠΑ ολοκλήρωναν την αναχώρησή τους, η κυβέρνηση Μπάιντεν διέταξε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον φερόμενων τρομοκρατικών στόχων και κατέστησε σαφές ότι τα μελλοντικές επιθέσεις βρίσκονται στην ατζέντα. Μία από τις πρώτες επιθέσεις προφανώς σκότωσε τουλάχιστον 10 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών μικρών παιδιών από μια οικογένεια. 

Η μετατροπή μιας πολύπλευρης στρατιωτικής επέμβασης σε μία με χρήση μόνο αεροπορικής δύναμης δεν τελειώνει έναν πόλεμο. Απλώς καθιστά την επόμενη φάση της αποστολής στο Αφγανιστάν σε είδος σύγκρουσης που βασίζεται σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη που έχει διεξάγει η Ουάσινγκτον για πολλά χρόνια στους ουρανούς πάνω από μέρη όπως το Πακιστάν και η Σομαλία. Η τακτική προκαλεί επίσης τεράστια επίπεδα θυμού και μίσους μεταξύ των πληθυσμών σε αυτές τις χώρες που παρακολουθούν θανάτους αθώων παρόμοιων με τα θύματα της λανθασμένης επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος της κυβέρνησης Μπάιντεν στο Αφγανιστάν. Τα έγγραφα των αμερικανικών στρατιωτικών που διέρρευσε ο πληροφοριοδότης Ντέιβιντ Χέιλ έδειξαν ότι έως και το 90 τοις εκατό των ανθρώπων που σκοτώθηκαν σε επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη είναι πολίτες και όχι επιβεβαιωμένοι τρομοκράτες.

Εάν οι ηγέτες των ΗΠΑ σκοπεύουν πραγματικά να τερματίσουν την αμερικανική στρατιωτική επέμβαση στο Αφγανιστάν, πρέπει να τερματίσουν τον πόλεμο από όλες τις απόψεις, όχι απλώς να τον μετατοπίσουν σε πόλεμο στον αέρα. Ένας πόλεμος που διεξάγεται από τα 20.000 πόδια εξακολουθεί να είναι πόλεμος - και ιδιαίτερα σκληρός, αλλά και δειλός.

Η εκτέλεση της απόσυρσης από την κυβέρνηση Μπάιντεν ήταν μια παράσταση κλόουν:

Το συμπέρασμα του προέδρου Μπάιντεν ότι η σταυροφορία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν δεν έπρεπε, και πράγματι δε θα μπορούσε, να συνεχιστεί ήταν σωστό. Ωστόσο, η εφαρμογή της απόσυρσης έφτασε σε πρωτοφανή ύψη ανικανότητας. Αξιωματούχοι της διοίκησης προφανώς υπερεκτίμησαν τη διατήρηση της ισχύος της μαριονέτας του αφγανικού καθεστώτος της Ουάσινγκτον, παρά τις ανησυχητικές πληροφορίες για το αντίθετο. Υπήρχαν όμως και άλλα πραγματικά αληθινά λάθη.

Η εγκατάλειψη της αεροπορικής βάσης του Μπαγκράμ πριν από την εκκένωση όλων των Αμερικανών (και ορισμένων Αφγανών που είχαν συνεργαστεί με την κατοχή των ΗΠΑ) ήταν μια τακτική γκάφα που δε θα είχε κάνει κανένας αρμόδιος πρωτοετής φοιτητής σε κάποια από τις ακαδημίες υπηρεσίας. Αρκετά αμερικανικά στρατεύματα για μια λειτουργία οπισθοφυλακής χρειάστηκε να παραμείνουν μέχρι να απομακρυνθούν όλοι οι Αμερικανοί πολίτες. Βίντεο των αμερικανικών ελικοπτέρων που έπρεπε να μεταφέρουν διπλωμάτες από την πρεσβεία στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, καθώς και οι εντελώς χαοτικές σκηνές σε αυτό το αεροδρόμιο, αποτελούσαν γραφικά στοιχεία μιας φοβερής υλικοτεχνικής αποτυχίας.

Ο Μπάιντεν πρέπει να ζητήσει τις παραιτήσεις εκείνων που είναι υπεύθυνοι για ένα τέτοιο φιάσκο. Στην κορυφή της λίστας θα είναι ο υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν και ο πρόεδρος των επικεφαλής του επιτελείου, στρατηγός Μαρκ Μίλεϊ. Μέχρι στιγμής, όμως, ο Μπάιντεν αρνείται να ζητήσει από αυτούς ευθύνες στο παραμικρό. Αντ 'αυτού, απεικονίζει την εκκένωση στο σύνολό της ως "εξαιρετική επιτυχία".

Στο βαθμό που παραδέχεται ότι υπήρχαν προβλήματα και προβλήματα, ο πρόεδρος και οι σύμβουλοί του προσπαθούν να ρίξουν την ευθύνη στον πρώην πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για τους όρους της αρχικής ειρηνευτικής συμφωνίας που συνήψε με τους Ταλιμπάν. Αυτή είναι ντροπιαστική συμπεριφορά και ο αμερικανικός λαός δεν πρέπει να την ανεχτεί.

Η ίδια η αμερικανική επέμβαση ήταν ακατανόητη:

Η επέμβαση της Ουάσινγκτον στο Αφγανιστάν ήταν καταδικασμένη από τη στιγμή που η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους τη μετέτρεψε από μια περιορισμένη, τιμωρητική αποστολή για να συντρίψει την Αλ Κάιντα και να τιμωρήσει τους Ταλιμπάν για τη μεταφορά της τρομοκρατικής αυτής ομάδας σε μια άμορφη αντάρτικη επιχείρηση και αποστολή εθνικοποίησης. Αμερικανοί αξιωματούχοι σε τρεις κυβερνήσεις παραπλάνησαν επανειλημμένα το Κογκρέσο και την αμερικανική κοινή γνώμη επιμένοντας ότι σημειώνεται σταθερή πρόοδος μετατρέποντας το Αφγανιστάν σε μια σύγχρονη δημοκρατία με αποτελεσματική κυβέρνηση και καλά εκπαιδευμένο στρατό με υψηλό κίνητρο. Η εκπληκτική ταχύτητα με την οποία κατέρρευσε η κυβέρνηση και ο στρατός επιβεβαίωσε πόσο εξωπραγματικές ήταν αυτές οι εκτιμήσεις.

Θα πρέπει να διεξαχθεί μια ολοκληρωμένη έρευνα για τις ψευδείς διαβεβαιώσεις που έδωσαν τόσοι πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι. Ήταν αυτοί οι άνθρωποι απλώς ανίκανοι και πίστευαν τη δική τους ηλιόλουστη προπαγάνδα; Ή ήταν συστηματικά παραπλανητικοί σε μια προσπάθεια προστασίας των εδραιωμένων πολιτικών καθώς και της καριέρας και της φήμης τους; Ο αμερικανικός λαός δικαιούται να γνωρίζει τις απαντήσεις και να ζητήσει το λόγο από τους σχετικούς νυν και πρώην αξιωματούχους.

Είναι επιτακτική ανάγκη τόσο οι ηγέτες των ΗΠΑ όσο και το αμερικανικό κοινό να αντιμετωπίσουν αυτές τις αλήθειες, όσο οδυνηρές κι αν είναι να γίνουν αποδεκτές. Η άρνηση δεν είναι ποτέ κατάλληλη ή χρήσιμη απάντηση. Η κυβέρνηση Μπάιντεν μπορεί να χρησιμεύσει ως ένα ευεργετικό μοντέλο για τους διαδόχους της μη επιδιώκοντας αυτοεξυπηρετούμενες φαντασιώσεις για το Αφγανιστάν.

Νεότερη Παλαιότερη
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους και δε σημαίνει πως τα υιοθετεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail