Για όσους δε διστάζουν να κάνουν χειραψία με το Δόκτορα Φάουστο...

Εορτή των Φώτων σήμερα και πολλοί δεν διστάζουν να κάνουν χειραψία με τον δόκτορα Φάουστο και να πλαγιάσουν με το διάολο σ' όλες τις κλίνες των ωραίων εμπαιγμάτων, να συμβιώσουν "αρμονικά' με το μαύρο όραμα που οι ίδιοι οικοδόμησαν.

Του Στέλιου Συρμόγλου

Το όραμα του θανάτου σαν κόσμου και του κόσμου σαν θανάτου. Μόνο η στιγμή που ζούμε υπάρχει γι αυτούς. Κι αυτή σαν κάτι φευγαλέο. Μόνο το χρόνο που ρέει από μέσα τους αισθάνονται.

'Ομως, σημασία έχει η ικανότητα του ανθρώπου να γεύεται το κακό, αλλά και να μαθαίνει ενδόμυχα πως να το αντιμετωπίζει, ολοκληρώνοντας τη δική του οντότητα κσι διπλή φύση, αγαθός και κακός, με τη βιβλική τους έννοια. Μπροστά σ' ένα σύμπαν που η άγνοια και η αγωνία μας το θέλουν κόσμο, μια "ενημερωμένη" συνείδηση επιχειρεί να βρει το μυστικό υπαρξιακό πυρήνα, το σημείο του ανθρώπου.
Αυτός ο κύκλος θανάτου και γένεσης, που μας περιέχει, ενώ φαίνεται αντιθετικός, είναι ωστόσο κύκλος, είναι ένα τι, απειλή και ζωοδότης του ανθρώπου ταυτόχρονα.

Οι φόβοι μας είναι μέρος της διαδικασίας που μας υπερβαίνει από την άποψη του σύμπαντος, που υποτάσσεται από την άποψη της ευθύνης. Είναι ζήτημα χρονικού μέτρου. Καθώς μάλιστα η γνωστική και πάσχουσα συνείδηση αφανίζεται διαπορούσα, ο άνθρωπος με τη στάση του, στάση απελπισμένης συνείδησης, ξεκινάει από την ανάγκη να διεκδικεί το πρόσωπό του κάθε στιγμή. Το πρόσωπό του όμως μονάχα κάποιες στιγμές είναι δικό του. 'Εχει να κάνει με τη "στιγμή" που σχετίζεται με την ανάληψη της ευθύνης μας ως στιγμής γενέσεως μας. Γιατί ο άνθρωπος συνήθως συναπαντά την απουσία του στην αποκτήνωση και τη γέννησή του στο θάνατο της πλαστότητας.

Κι αυτή η στάση του ανθρώπου, στάση τποσο ελλείπουσα, τον οδηγεί όχι στο βάθρο της ματαιοδοξίας, αλλά στο σταυρό της οδύνης και της ακεραιότητας.

Η έκφραση των παραπάνω σκέψεων, αυτή τη μεγάλη μέρα της Χριστιανοσύνης, η συμμετοχή μας σε μια συμπαντική προβληματική, συγκρούεται με την πραγματικότητα, με την ενέργεια και τον παρόντα χρόνο.

Και το αίσθημα της μετάληψης στοιχείων μυστικισμού που τον γράφοντα δεν αφήνουν αδιάφορο, μπορεί να προσκούουν στην ειρωνεία κάποιων "μασκοφόρων".

Η γραφίδα δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια πρωτογενή καταχώρηση των δεδομένω της αίσθησης. Και οπωσδήποτε η πραγματικότητα πρέπει να υποβάλλεται στην επεξεργασία ενός δευτερογενούς συστήματος σήμανσης.

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.