Οι πιθανότητες απόκτησης των Arleigh Burke από το Πολεμικό μας Ναυτικό μέσα από επίσημες εκθέσεις

Είναι μία επίσημη πηγή πληροφόρησης στην οποία μπορεί να απευθυνθεί κανείς για να διερευνήσει το ερώτημα σχετικά με το εάν υπάρχει όντως πιθανότητα απόκτησης αντιτορπιλικών DDG-51 Arleigh Burke από την Ελλάδα… Συγκεκριμένα θα απευθυνθούμε σε αναφορές της Υπηρεσίας Ερευνών του Κογκρέσου των ΗΠΑ (CRS: Congressional Research Service) που καταγράφει τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του USN σε βάθος χρόνου (ακόμη και δεκαετιών…). Οι πιθανότητες κυμαίνονται χρονικά… Μίας δύναμης με παγκόσμιο χαρακτήρα, μέσω της παρουσίας της στα νερά όλου σχεδόν του πλανήτη. Για να δούμε πώς μπορούν να μας επηρεάσουν στο ζήτημα της απόκτησης νέων μονάδων επιφανείας για το Πολεμικό Ναυτικό.

Από: defence-point.gr

Μέσω έκθεσής της η CRS προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ, με ημερομηνία 8 Ιουνίου του 2020 (RL32109 Version 231), περιγράφεται αναλυτικά η παρούσα κατάσταση και τις μελλοντικές προοπτικές του στόλου των μεγάλων σκαφών επιφανείας του USN. Όσα αναγράφονται στη συγκεκριμένη έκθεση, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία σχετικά με το εάν πράγματι υπάρχει το περιθώριο ή η πρόθεση αποδέσμευσης σκαφών της κλάσης Arleigh Burke στην Ελλάδα ή όχι. Με βάση τα δεδομένα που ισχύουν τώρα…

Στην εν λόγω έκθεση λοιπόν την οποία μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη στον ενεργό σύνδεσμο αναφέρεται επί λέξει στην παράγραφο με τον τίτλο «Επίπεδα Δυνάμεων μειζόνων μονάδων μάχης επιφανείας» – «LSC (Large Surface Combatants) Force Levels»:

“Τον Δεκέμβριο του 2016, το USN ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εξασφαλίσει τη μόνιμη διατήρηση δύναμης 355 σκαφών όλων των ειδών και κατηγοριών σε υπηρεσία. Από αυτά τα 104 σκάφη θα είναι LSC, μέχρι το οικονομικό έτος 2029. Στο τέλος του οικονομικού έτους 2019 (FY2019), το Ναυτικό των ΗΠΑ διατηρούσε (και διατηρεί…) σε υπηρεσία, 22 σκάφη (καταδρομικά – cruisers) κλάσης Ticonderoga (CG-47) και 89 μικρότερα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke (DDG-51). 27 συνολικά Ticonderoga εντάχθηκαν σε υπηρεσία μεταξύ 1983 και 1994. Τα πρώτα πέντε που ναυπηγήθηκαν, αποσύρθηκαν την περίοδο 2004-2005, καθώς κρίθηκε ασύμφορος ο εκσυγχρονισμός τους.”

Ας σημειωθεί εδώ ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ χαρακτηρίζει τις φρεγάτες, τα πλοία μάχης παρακτίων (LCS: Littoral Combat Ship), τα πλοία ναρκοπολέμου και τα περιπολικά, ως «μικρές μονάδες επιφανείας μάχης» – «SSC – Small Surface Combatants»

Στην έκθεση επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι τα αντιτορπιλικά πολλαπλών ρόλων, με έμφαση στην αεράμυνα περιοχής, Arleigh Burke, είναι το μακροβιότερο πρόγραμμα ναυπηγήσεων στην ιστορία του USN, καθώς και το ότι πρόκειται για αποδοτικά σκάφη, μικρότερου εκτοπίσματος και πιο οικονομικά, σε σχέση με τα Ticonderoga. Τονίζεται δε ότι καλύπτουν με μεγαλύτερη επάρκεια τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του USN.

Συνεχίζοντας τη μελέτη της έκθεσης, παρακάτω διευκρινίζεται με ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες ο μακροπρόθεσμος σχεδιασμός του Ναυτικού των ΗΠΑ, σε ότι αφορά πάντα τις μεγάλες μονάδες επιφανείας, υπό τον τίτλο “Modernization and Service Life Extension” (Εκσυγχρονισμός και Επέκταση Ζωής σε Υπηρεσία). Και πάλι επί λέξει αναφέρονται τα εξής:

“Το Ναυτικό εκσυγχρονίζει τα σκάφη DDG-51 (και ορισμένα από τα CG-47), έτσι ώστε να τα διατηρήσει αξιόμαχα και επιχειρησιακά με λογικό κόστος, μέχρι το τέλος της επιχειρησιακής τους ζωής. Τον Απρίλιο του 2018, το Ναυτικό ανακοίνωσε ότι επιθυμεί να παρατείνει την επιχειρησιακή ζωή ΟΛΩΝ των DDG-51 στα 45 χρόνια. Αύξηση δηλαδή κατά πέντε έως δέκα χρόνια, σε σχέση με τον προγενέστερο σχεδιασμό που ήθελε την απόσυρσή τους μετά από 35 έως 40 χρόνια υπηρεσίας.

Μέσω της λύσης αυτής όπως υποστηρίζει το Ναυτικό, θα επιτύχει το στόχο των 355 μονάδων μέχρι το 2034, δηλαδή 20 χρόνια νωρίτερα από το χρόνο που προβλέπει ο προϋπολογισμός του οικονομικού έτους 2019. Και παρά το γεγονός ότι ο στόλος των 355 μονάδων θα περιλαμβάνει περισσότερα αντιτορπιλικά (Destroyers) και λιγότερα πλοία άλλων ειδών (περιλαμβανομένων και υποβρυχίων και αεροπλανοφόρων), με βάση το νέο σχεδιασμό”.

Ξεκάθαρα επομένως, επισημαίνεται ότι το USN ΔΕΝ πρόκειται να αποσύρει κανένα από τα Arleigh Burke που διαθέτει, μέχρι το 2029. Παραθέτουμε μέσω συνδέσμου ολόκληρη την έκθεση του USNI προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ, όχι φυσικά μόνο γιατί περιγράφει συνολικά και αναλυτικά τις προθέσεις του Ναυτικού των ΗΠΑ και τον σχεδιασμό του για τις επόμενες δεκαετίες.

Την παραθέτουμε ΚΥΡΙΩΣ γιατί μέσω αυτής το USN αναφέρει ότι θα ΒΑΣΙΣΤΕΙ στα σκάφη Arleigh Burke, για να εξασφαλίσει πιο οικονομικά και ταχύτερα την επίτευξη του ζωτικής σημασίας στόχου (λόγω Κίνας…) των 355 μονάδων που έχει θέσει! Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά ισχύουν τώρα. Μελλοντικά υφίσταται πιθανότητα παραχώρησης σκαφών Arleigh Burke, σύμφωνα με τα παρακάτω…

Εν αναμονή εξελίξεων που ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ να αλλάξουν τα ισχύοντα δεδομένα…

Για την ακρίβεια των αναγραφόμενων από την πλευρά μας οφείλουμε να σταθούμε και σε μία ανανεωμένη έκδοση της έκθεσης (RL32109 Version 237) με ημερομηνία 10 Νοεμβρίου του 2020. Στην οποία αναφέρεται ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ επεξεργάζεται από το 2019 εναλλακτικό σχέδιο χωρίς διευκρινισμένο τελικό αριθμό σκαφών και με διαφορετική σύνθεση. Η οποία κυρίως προκύπτει από τη μορφή της κινεζικής απειλής (Μaritime antiaccess/area-denial – A2/AD) στον Ειρηνικό.

Η αντιμετώπιση της κινεζικής απειλής λοιπόν, επιβάλλει:
– Τον περιορισμό του αριθμού των μεγάλων σκαφών επιφανείας, όπως αεροπλανοφόρα, καταδρομικά, αντιτορπιλικά, μεγάλα πλοία ανεφοδιασμού και αμφίβιων επιχειρήσεων. Στην έκθεση αναφέρονται προτάσεις – εισηγήσεις που αφορούν τη μείωση του αριθμού των LSC από 104 σε 90 ή ακόμα και 64. Εφόσον αυτές οι προτάσεις υιοθετηθούν από την κυβέρνηση του Προέδρου Biden, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η οροφή των αντιτορπιλικών DDG 51 θα μειωθεί και κατά συνέπεια θα υπάρξουν πλοία διαθέσιμα για παραχώρηση. Όμως προς το παρόν η δομή δυνάμεων που προβλέπει 104 LSC παραμένει εν ισχύ.

– Την αύξηση του αριθμού μικρότερων σκαφών όπως φρεγάτες, κορβέτες, μικρότερα σκάφη αμφίβιων επιχειρήσεων και ανεφοδιασμού, καθώς και μικρότερα αεροπλανοφόρα.

– Την εισαγωγή σε υπηρεσία νέων σκαφών εκτοπίσματος κορβέτας ή μεγάλων περιπολικών με ολιγομελές πλήρωμα ή μη επανδρωμένων, μαζί με άλλα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και μη επανδρωμένα υποβρύχια.

Όλα αυτά είναι υπό μελέτη προκειμένου να καταστεί δυσκολότερη η στοχοποίηση και ενδεχομένως και η προσβολή μεγάλων μονάδων, από τη στιγμή που ο αντίπαλος θα έχει περισσότερες και μικρότερου μεγέθους στόχους να εντοπίσει και να πλήξει.

Παράλληλα το επιχειρησιακό κόστος από την καταστροφή μεγάλων μονάδων θα περιοριστεί για το USN, θα αυξηθεί η επιχειρησιακή ευελιξία μέσω της ανάληψης μεγαλύτερων ρίσκων από μη επανδρωμένα σκάφη. Τέλος θα μειωθεί και το κόστος διατήρησης σε υπηρεσία των μεγάλων μονάδων, που θα αντικατασταθούν από μικρότερες.

Ο ελληνικός προβληματισμός που σχετίζεται με αυτά τα δεδομένα, οφείλεται κυρίως στο ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια χρόνου. Εάν τα προαναφερθέντα ισχύσουν και τον επόμενο χρόνο χωρίς κάποια αλλαγή, τότε δεν μπορούμε δηλαδή να περιμένουμε την ενδιάμεση λύση από την πλευρά των ΗΠΑ, άμεσα.

Με την τουρκική απειλή να παίρνει όλο και πιο επικίνδυνες και διαφορετικής μορφής διαστάσεις, δεν έχουμε το παραμικρό περιθώριο να καθυστερήσουμε περαιτέρω τον εκσυγχρονισμό του στόλου των κύριων μονάδων επιφανείας του ΠΝ. Κι αν πρέπει να περιμένουμε χρόνια για την κάλυψη της επιχειρησιακής ανάγκης, τότε καλύτερα να προχωρήσουμε στη ναυπήγηση νέων πλοίων αεράμυνας περιοχής.

Θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και το τεράστιο κόστος υποστήριξης και συντήρησης σκαφών Arleigh Burke των οποίων η ηλικία δεν θα είναι μικρότερη των 25 ετών, ή των 20 στην καλύτερη περίπτωση. Τα νεότερα DDG-51 το Αμερικανικό Ναυτικό φωνάζει προς πάσα κατεύθυνση ότι επιθυμεί να τα εκσυγχρονίσει προσθέτοντας τους νέες δυνατότητες…

Συμπερασματικά και μέχρι αποδείξεως του εναντίου…

Το σύνολο των στοιχείων που έχουμε στη διάθεσή μας κατά συνέπεια, δείχνει ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ κατά πάσα πιθανότητα ΔΕΝ θα μπορούν να προσφέρουν στην Ελλάδα ΑΜΕΣΑ σκάφη κατάλληλα για την κάλυψη των αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού. Ιδού για ποιους λόγους:

– Τα καταδρομικά κατευθυνόμενων βλημάτων (CG) τύπου Ticonderoga είναι μεγάλα πλοία (εκτόπισμα 9.800 τόνοι πλήρες), ωκεάνια, ακατάλληλα για το ΠΝ, ακόμη και υπό την προϋπόθεση ότι θα τα αξιοποιήσει για να καλύψει το θαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Κύπρου και Κρήτης – Λιβύης και ηλικίας 28 – 25ετών.

-Τα αντιτορπιλικά κατευθυνόμενων βλημάτων (DDG) τύπου DDG-51 Arleigh Burke δεν είναι (προς το παρόν και δεν γνωρίζουμε για πόσα ακόμα χρόνια…) διαθέσιμα.

-Τα σκάφη LCS και τα έκδοχα τους (όπως το MMSC) είναι μονάδες παράκτιων επιχειρήσεων και δεν πληρούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του ΠΝ, όπως διαμορφώνονται από τη μορφή και το επίπεδο της απειλής.

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.