Όταν η αντιμετώπιση μιας πανδημίας καταλήγει σε καταστροφή της οικονομίας και καταπάτηση δικαιωμάτων

Victoria_Borodinova / pixabay
Επειδή η κοινή λογική δείχνει να έχει πάει περίπατο σ’ αυτή τη χώρα με όσα κωμικοτραγικά βιώνουμε υπό το πρόσχημα της αντιμετώπισης της επιδημίας του κορωνοϊού, θα ήθελα αν υπάρχουν εδώ κάποιοι αναγνώστες που έχουν νομική κατάρτιση να μας διαφωτίσουν αν το Σύνταγμα είναι όντως ο υπέρτατος και απαραβίαστος θεμελιώδης νόμος στην πατρίδα μας, ή το έχουμε απλώς για τυπικούς λόγους και μπορούμε όποτε θέλουμε να το κουρελιάζουμε κατά το δοκούν όπως κάνει συστηματικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Από: capital.gr - Stirlitz

Για παράδειγμα, το Σύνταγμα στο Άρθρο 5 παρ. 3 ορίζει πως «η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη», και ότι το γενικό αυτό δικαίωμα ελευθερίας το έχουν όλα τα άτομα που βρίσκονται στη χώρα. Το κείμενο δεν αναφέρει κάτι σχετικό με καραντίνες και περιορισμούς κυκλοφορίας, ούτε ότι μπορεί να επιβάλλεται η αποστολή SMS για να μεταβεί κανείς οπουδήποτε. Στο Άρθρο 9 του Συντάγματος προβλέπεται πως «η κατοικία του καθενός είναι άσυλο» και ότι «η ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστη». Αυτό σημαίνει ότι η κατοικία αποτελεί απαραβίαστο χώρο του ατόμου, και η έρευνα σ' αυτή επιτρέπεται μόνο με την παρουσία δικαστικού εκπροσώπου. Δυστυχώς για την κυβέρνηση, δεν αναφέρεται πουθενά ότι μπορεί να ισχύσει κάποια εξαίρεση σ' αυτή την πρόνοια του Συντάγματος, όπως το να καταδίδει ο ένας Έλληνας τον άλλον πως στα σπίτια διοργανώνονται ιδιωτικά πάρτι ή ότι έχουν μαζευτεί πάνω από 9 άτομα και δεν φοράνε μάσκες ώστε να κάνει έφοδο η αστυνομία και να μοιράσει πρόστιμα των 300 ευρώ.

Επίσης το Σύνταγμα στο ίδιο άρθρο παρ. 1 λέει ρητώς ότι «καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη». Όσο και να ψάξει κανείς δεν θα βρει να υπάρχει κάποια πρόνοια που να λέει ότι η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να αναστείλει κάθε είδους συμμετοχή των πολιτών σε εθνικές ή θρησκευτικές εορτές, σε κοινωνικές εκδηλώσεις, σε καλλιτεχνικές παραστάσεις, σε διαδηλώσεις, σε συναθροίσεις κ.λπ. επειδή έπεσε επιδημία γρίπης. Στο Άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος αναφέρεται πως «η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης». Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη που να λέει ότι το κράτος μπορεί όποτε του καπνίσει και για όσο διάστημα του καπνίσει να στερεί τον πολίτη από το δικαίωμά του στην εργασία για οποιονδήποτε λόγο, ή ότι μπορεί να τον καταστρέφει με το ζόρι οικονομικά δίνοντάς του ως αντάλλαγμα ένα επίδομα ελεημοσύνης.
 
Με βάση το Σύνταγμα τόσο οι Έλληνες πολίτες όσο και οι αλλοδαποί που διαμένουν στη χώρα μας έχουν το δικαίωμα να έχουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους και να ασκούν ελεύθερα τα λατρευτικά τους καθήκοντα. Δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη του Συντάγματος που να λέει ότι το κράτος μπορεί υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις να εμποδίσει τον πολίτη να ασκεί ελεύθερα τα λατρευτικά του καθήκοντα και να μην του επιτρέπει να εκκλησιαστεί ή να μεταλάβει.

Δεν αμφισβητώ την ευθύνη που έχει το κράτος να διασφαλίσει τη δημόσια υγεία. Το καίριο ερώτημα όμως είναι ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ πρέπει να μεριμνά το κράτος και αν τα μέτρα που λαμβάνει είναι ανάλογα του μεγέθους του κινδύνου που διατρέχει η κοινωνία. Αν για να αντιμετωπίσει μία επιδημία ίωσης καταστρέφει την οικονομία και καταπατά βάναυσα τα πιο στοιχειώδη συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, αυτό εγώ δεν το θεωρώ σωστή μέριμνα για τους πολίτες αλλά προχειρότητα που αποσκοπεί κυρίως στο να αποσείσει κυβερνητικές ευθύνες από παραλείψεις και λάθη που πιθανώς να βγουν στην επιφάνεια λόγω της επιδημίας. Ο τρόπος που ενεργεί μέχρι τώρα η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέναντι στον κορωνοϊό μού θυμίζει ένα περιστατικό στον πόλεμο του Βιετνάμ όπου οι Αμερικανοί είχαν στείλει στρατό να ανακαταλάβει μία πόλη η οποία είχε πέσει στα χέρια του εχθρού. Όταν μετά τη μάχη έφτασαν εκεί οι πολεμικοί ανταποκριτές αντίκρισαν έναν «κρανίου τόπο», και ρωτώντας σχετικά τον Αμερικανό διοικητή να τους πει τι έγινε, εκείνος απάντησε: «Χρειάστηκε να καταστρέψω την πόλη για να τη σώσω». Αν είναι να καταστρέψουμε τον κοινωνικό ιστό και να δημιουργήσουμε ένα πολύ αρνητικό προηγούμενο καταπάτησης των συνταγματικών δικαιωμάτων για να νικήσουμε έναν ιό ο οποίος προκαλεί ελάχιστα θύματα, μάλλον κάπου έχουμε χάσει το νόημα της κρατικής μέριμνας για τη δημόσια υγεία.

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.