"Απρόσκλητοι επισκέπτες" στα σπίτια μας Ντόρα και ΕΛΙΑΜΕΠ

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη είναι Βουλευτής Χανίων της ΝΔ, πρώην ΥΠΕΞ στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, αδελφή του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και κόρη του πρώην Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν στην μαρτυρική Κύπρο μας, ένα σχέδιο που την διαμελίζει οριστικά. Ήταν και είναι υπέρ των Μνημονίων, όπως εν συντομία αναφέρεται η “Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης” (Loan Facility Agreement) με τις χώρες του Ευρώ και “Διακανονισμός Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας” (Stand-by Agreement) με το ΔΝΤ, που εξαθλίωσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες (σ.σ. όταν η K.O. της ΝΔ καταψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, η Ντόρα Μπακογιάννη το ψήφισε και διαγράφηκε από την κοινοβουλευτική της ομάδα).

Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

Άξιο λόγου στο σημείο αυτό, είναι να σημειώσουμε, ότι το κείμενο της Δανειακής Σύμβασης συντάχθηκε με τη βοήθεια του αγγλικού δικηγορικού γραφείου “Slaughter and May”, το οποίο όλως τυχαίως (;;;) συνέταξε και το Σχέδιο Ανάν.

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ήταν και είναι (σ.σ. τουλάχιστον αυτή ήταν και είναι συνεπής στις απόψεις της, αντίθετα με τη ΝΔ που μετεκλογικά άλλαξε ρότα) υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, όπου παραδόθηκαν όνομα, εθνότητα και γλώσσα της Μακεδονίας μας στους Σκοπιανούς. Είναι η πρώτη που δημόσια ανήγγειλε – πριν από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη – την “υποχρέωση” προσφυγής της χώρας μας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, προκειμένου να λυθούν οι πάσης φύσεως διαφορές μας (;;;) στο Αιγαίο με την Τουρκία. Αβάσιμες, αστήρικτες, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμφωνίες οι εξωφρενικές απαιτήσεις της Τουρκίας, αλλά και εξωπραγματικές “διαφορές” που θα έπρεπε να διατυπώνει και να αξιώνει μόνο η Τουρκία.

Πρωθυπουργεύουσα Ντόρα και ΕΛΙΑΜΕΠ…

Αλλά η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη δεν είναι μόνη της σε αυτήν την περπατησιά της. Έχει μαζί της το περίεργο ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής). Που θεωρητικά είναι ένας ανεξάρτητος, μη-κερδοσκοπικός οργανισμός παραγωγής έρευνας, ιδεών και προτάσεων πολιτικής, που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1988.



Το ΕΛΙΑΜΕΠ, που στις 18 Φεβρουαρίου 2020 προκάλεσε δημόσια συζήτηση με θέμα: «Μας συμφέρει η Χάγη;». Που όλως παραδόξως όμως, προσκεκλημένοι της συζήτησης που συντόνισε ο Πρόεδρος Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Λουκάς Τσούκαλης (Καθηγητής, Sciences Po, Παρίσι, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών) ήταν μόνο όσοι εξέφραζαν απόψεις υπέρ της προσφυγής επίλυσης ζητημάτων με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Όπως:
Γιώργος Παπανδρέου (πρώην Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών, βουλευτής ΚΙΝΑΛ, Πρόεδρος Σοσιαλιστικής Διεθνούς και αυτός που υποθήκευσε το μέλλον της Ελλάδος στα Μνημόνια).
Ντόρα Μπακογιάννη (πρώην Υπουργός Εξωτερικών, βουλευτής ΝΔ και με όλες τις παραπάνω αναφερθείσες “ιδιότητες”).
Γιώργος Κατρούγκαλος (Καθηγητής, τέως Υπουργός Εξωτερικών, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, εκ των πρωτεργατών του Σχεδίου Ανάν, καθώς και του αποικιοκρατικού “Νόμου Κατρούγκαλου”, που πετσώκοψε τις συντάξεις και κρίθηκε από το ΣτΕ ως αντισυνταγματικός).
Χρήστος Ροζάκης (Ομότιμος Καθηγητής, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;;;;).



Οι λαγοί του περίεργου Συστήματος…

Αλλά τα περίεργα συνεχίζονται.
Αφού είναι πλέον γνωστό, πως με απόφαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ανέλαβε καθήκοντα συμβούλου του σε θέματα στρατηγικής εθνικής ασφάλειας και της θεσμοθέτησης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, ο κ. Θάνος Ντόκος. Ο οποίος υπήρξε Γενικός Διευθυντής στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Το Ίδρυμα με τις επικίνδυνες θέσεις του στα εθνικά μας θέματα και για την πρεμούρα του, ώστε η ελληνική κυβέρνηση να πάει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (θέση που αποδέχεται ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης) προκειμένου να μας λύσει εκείνο τις διαφορές μας με την Τουρκία. Διαφορές που βλέπει, το λέγω ξανά, μόνο η Τουρκία, ενώ καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να βλέπει, αφού όλα τα ζητήματα είναι λυμένα από την Συνθήκη της Λωζάννης (1923) και την Συνθήκη των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (Montego Bay – 1982). Όπου με βάσει το άρθρο 3 αυτής της Σύμβασης του ΟΗΕ δικαιούται η Ελλάς να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ν.μ. Κάτι που δεν έχει πράξει καμιά ελληνική κυβέρνηση, υποτασσόμενες όλες οι κυβερνήσεις στο διατυπωμένο casus belli (αφορμή πολέμου) της Τουρκίας.
Τα παραπάνω γράφω και ξαναγράφω και ενώ το ερευνητικό τουρκικό σκάφος Oruc Reis είναι έτοιμο να προσεγγίσει το Καστελλόριζο, έρχεται ο Υπουργός Επικρατείας της κυβερνήσεως Μητσοτάκη, Γιώργος Γεραπετρίτης με δηλώσεις του σε τηλεοπτικό σταθμό να μας πει, ότι “κόκκινη γραμμή” της κυβέρνησης είναι τα έξη ναυτικά μίλια.
«Έχουμε αποδείξει την επιχειρησιακή μας ετοιμότητα. Η ”κόκκινη γραμμή” είναι η εθνική κυριαρχία, και όταν λέμε εθνική κυριαρχία εννοούμε αυτονοήτως τα εθνικά χωρικά ύδατα, τα οποία σήμερα είναι προσδιορισμένα στα έξι ναυτικά μίλια. Οι εύκολοι λεονταρισμοί για την επέκταση μονομερώς στα δώδεκα μίλια που αποτελεί ένα δικαίωμα της ελληνικής Πολιτείας και το οποίο θα ασκήσει σε χρόνο τον οποίο η ίδια θα επιλέξει, δεν είναι ένα θέμα το οποίο μπορεί να τεθεί εν θερμώ. Είναι υποχρέωσή μας να αναδείξουμε την υποκρισία της Τουρκίας και να την απομονώσουμε διπλωματικά».
Όταν η ρωσική πρεσβεία διαμηνύει στην ελληνική κυβέρνηση πως:
«Η θέση της Ρωσίας ως μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι η θέση αρχής. Θεωρούμε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 “ακρογωνιαίο λίθο” του διεθνούς καθεστώτος των θαλασσών».
Δηλαδή, με ξεκάθαρη τοποθέτηση η Ρωσία σπρώχνει την ελληνική κυβέρνηση στην επέκταση των ναυτικών μιλίων από τα έξη στα δώδεκα. Έτσι, μετά από όλα τα παραπάνω, έρχεται ως λαγός κυβερνητικών αποφάσεων (για ακόμα μια φορά) η Βουλευτής Χανίων της ΝΔ Ντόρα Μπακογιάννη και μας λέγει:
«Η ελληνική κυριαρχία είναι 6 μίλια και η δυνητική ελληνική κυριαρχία είναι τα 12 μίλια. Αυτό είναι ένα μονομερές δικαίωμα, το οποίο η χώρα μας θα το ασκήσει όταν και όποτε αποφασίσει…».
Κι εμείς θα πούμε για άλλη μια φορά.
Κύριε Πρωθυπουργέ, σας παρακαλούμε, αφήστε τα επικίνδυνα παιχνίδια με τους λαγούς σας και επεκτείνετε επιτέλους τα ναυτικά μίλια της κυριαρχίας μας. Δείξτε τον πατριωτισμό που αρμόζει σε Έλληνα Πρωθυπουργό και μην ακούτε συμβουλές που χαρακτηρίζονται από φοβικά (τουλάχιστον) σύνδρομα προς τον θρασύδειλο Τούρκο Σουλτάνο.

“Φινλανδοποιήθηκε” το ΕΛΙΑΜΕΠ…

Αλλά η εθνική κατρακύλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη συνεχίζεται με τις επικίνδυνες θέσεις για τα εθνικά μας ζητήματα που διατυπώνονται από τους “αρεστούς” του, του ΕΛΙΑΜΕΠ.
Αφού έχουν προξενήσει σάλο, οργή, αγανάκτηση στον λαό, οι πρόσφατες τοποθετήσεις στην εφημερίδα “Καθημερινή” του μέλους του Συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκου  Μαραντζίδη, ο οποίος καλεί την Ελλάδα να δώσει τα πάντα στην Τουρκία και να σταματήσει να έχει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.
Δείτε παρακάτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του κ. Μαραντζίδη, με τίτλο: “Ο Πέλκας στη Φενερμπαχτσέ”, όπως τα δημοσίευσε το Pronews.gr:
«Οι Δυτικοί αντιμετωπίζουν “ψυχρά” την Τουρκία ως μια σοβαρή δύναμη και μεγάλη αγορά. Εμείς γιατί δεν προσπαθούμε να κάνουμε το ίδιο; Γιατί πρέπει να έχουμε εθνική στρατηγική το ψυχόδραμα; Να τσακωνόμαστε διαρκώς για βραχονησίδες και για μερικά χιλιόμετρα βυθού, που κανείς δεν ξέρει αν ποτέ θα αξιοποιηθούν. Γιατί ζούμε διαρκώς με μύθους και, βέβαια, με περίσσεια υποκρισία για το τι είναι ωφέλιμο και τι όχι στη σχέση μας με την Τουρκία; (…) Ακούω και διαβάζω περί κινδύνου φινλανδοποίησης της χώρας μας. Για τους μη μυημένους, ο υποτιμητικός όρος αυτός της διεθνούς πολιτικής αναφέρεται στη στάση ευμενούς ουδετερότητας της Φινλανδίας έναντι της Σοβιετικής Ένωσης μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Ουσιαστικά, υποδηλώνει μια κατάσταση διακρατικών σχέσεων στην οποία μια μικρότερη χώρα προσαρμόζει την εξωτερική της πολιτική έναντι μιας γειτονικής μεγαλύτερης υπό τον φόβο πιθανής σύρραξης, από την οποία θα είχε περισσότερα να χάσει. Θα μπορούσα να αναπτύξω εκτενώς γιατί το πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου ήταν διαφορετικό από το σημερινό και γιατί η Ελλάδα ως χώρα-μέλος της Ε.Ε. δεν διατρέχει κίνδυνο φινλανδοποίησης. Για την ουσία της συζήτησης όμως θα σηκώσω το γάντι. Θα φινλανδοποιηθούμε, λοιπόν; Μάλιστα. Ε, και; (…) Η υπερηφάνεια των εθνών βρίσκεται στην ποιότητα ζωής, στους θεσμούς, στο κράτος Δικαίου, στις ελευθερίες των πολιτών· όχι στους στόλους και τις στολές. Η φτώχεια φέρνει την εθνική ταπείνωση όχι η οικονομική συνεργασία. Μπορούμε οι Έλληνες να ανεβούμε βιοτικό επίπεδο; Να γίνουμε Φινλανδοί στην οικονομία, τη Δημοκρατία, την Εκπαίδευση, την Υγεία; Και αν αυτά σημαίνουν πως πρέπει να συνεργαστούμε με τον ιδιότροπο γείτονά μας, ας βρούμε τον τρόπο να το κάνουμε».
Ωστόσο, μάλλον ο κ. Μαραντζίδης αγνοεί πως η Φινλανδία, “φινλανδοποιήθηκε” ύστερα από πόλεμο με την ΕΣΣΔ, στον οποίο ηττήθηκε, ότι είχε τις ΗΠΑ να εγγυούνται την ουδετερότητά της και πως τα ζητήματα που έθετε η ΕΣΣΔ στην Φινλανδία ήταν κυρίως αμυντικού προσανατολισμού (να μην μπει στο ΝΑΤΟ κ.λπ.). Επίσης, η κομμουνιστική ΕΣΣΔ δεν έχει σχέση με την οικονομική δυναμική της Τουρκίας.

Πρώτη στην οικογενειακή κυριαρχία η Ντόρα Μπακογιάννη, έπεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης…

Επανερχόμενος στην κυρία Ντόρα Μπακογιάννη να διερωτηθώ.
Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, είναι δυνατόν να πιστεύει ότι ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη, θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια της ΑΟΖ του Καστελόριζου, αλλά ότι θα μπορούσε να κατοχυρώσει δικαιώματα της Ρόδου και της Λέρου; Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη είναι δυνατόν να Πρωθυπουργεύει συνεχώς αντί του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη; Αφού για όλα έχει άποψη, την οποία όταν την διατυπώνει, ακολουθείται πιστά αυτή, από τον Πρωθυπουργό;
Όπως όταν διατύπωσε τις απόψεις της σε τηλεοπτικό σταθμό για τα κλειστά κέντρα παράνομων μεταναστών, όπου είπε:
«Δεν υπάρχει περίπτωση να μην γίνουν αυτά τα κλειστά κέντρα. Θέλω να είμαι πάρα πολύ σαφής. Θα γίνουν. Επειδή λοιπόν θα γίνουν, δεν έχει κανένα νόημα. Το αποτέλεσμα πρέπει να δικαιώσει τις προσδοκίες των νησιωτών μας. Αυτός είναι ο στόχος και αυτήν την πολιτική θα ακολουθήσουμε παρά τις όποιες βόμβες μολότοφ αντιμετωπίζουμε περιέργως πως. Αφού μαζεύτηκαν ένα κάρο μπαχαλάκηδες… (σ.σ. εννοώντας μάλλον τους κατοίκους των νησιών μας)».
Δηλαδή η Πρωθυπουργεύουσα κυρία Μπακογιάννη, θεωρούσε ότι οι προσδοκίες των νησιωτών μας ήταν η δημιουργία κέντρων για τους παράνομους μετανάστες, τα οποία θα έφτιαχνε στον τόπο τους η κυβέρνηση με την επίταξη της γης τους;
Και όλοι αυτοί που “επαναστάτησαν” κατά αυτής της κατοχικής κυβέρνησης και των Ταγμάτων Ασφαλείας της, που έστειλε από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, είναι μπαχαλάκηδες; Μάλλον η κ. Μπακογιάννη δεν κατάλαβε τίποτε από όσα έγιναν στα νησιά μας ή κάνει πως δεν θέλει να καταλάβει.
Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναγκάστηκε αυτά τα Τάγματα Ασφαλείας να τα γυρίσει πίσω, αφού μετά την σύσσωμη “επανάσταση” των νησιωτών μας και για να γλυκάνει το χάπι, από τη στιγμή που δεν είχε το πολιτικό θάρρος να παραδεχτεί την ήττα των ολέθριων χειρισμών του, που διασάλευσαν τη συνοχή της κοινωνίας μας, επινόησε στην συνέχεια τον κίνδυνο του κορωνοϊού για την μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Έτσι είναι κοινή διαπίστωση, πως η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, είναι πολύ πιο σκληρή από τον αδελφό της. Είναι αμετανόητα πιστή στη ΝΤΠ και την Παγκοσμιοποίηση.
Που βεβαίως συνυπεύθυνοι, στην εξαγωγή αυτής της σκληράδας κατά του λαού και της Πατρίδας, είναι και τα Συστημικά (οικογενειακά κυρίως) ΜΜΕ που συνεχώς της δίνουν βήμα για να εκφράζει τις απόψεις της. Τόση δημόσια έκθεση, τόση δημόσια προβολή στα ΜΜΕ, όση απολαμβάνει η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, δεν έχει ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε κάποιος από τους Υπουργούς του. Αναρωτηθήκατε ποτέ το γιατί;

Ντόρα υπήρχε, Κυριάκος όχι…

Να κλείσω το παρόν άρθρο μου, από μικρό απόσπασμα του βιβλίου του δημοσιογράφου Αλέξη Παπαχελά με τίτλο: “Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια”. Στην σελίδα λοιπόν 211, ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ και της λέσχης Μπίλντερμπεργκ, λέγει ότι του είπε ο πρώην Πρωθυπουργός και πατέρας της Ντόρας, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, για τις συζητήσεις του ίδιου με την τουρκική πλευρά:
«Το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι θα κάναμε προσπάθεια για την ειρήνη. Εν τω μεταξύ – το λέω και στην Ντόρα καθημερινώς, το λέω και στην τωρινή κυβέρνηση (Καραμανλή) – θα ζούμε με τα προβλήματά μας ώσπου να τα λύσουμε… να πετύχουμε τα μέτρα εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα την άμεσο επικοινωνία των ηγετών των Ενόπλων Δυνάμεων και των πολιτικών ηγετών των δυο χωρών. Να μπορεί να πάρει ο Έλληνας Πρωθυπουργός τηλέφωνο και να μιλήσει με τον Ερντογάν, που δυστυχώς δεν το κάνει ο Καραμανλής, δεν του πάει, δεν είναι το στυλ του (σ.σ. γι΄ αυτό ανέτρεψαν τον Κώστα Καραμανλή;). Αλλά η Ντόρα μπορεί να το κάνει με τον ομόλογό της. Αυτό είναι εκ των ουκ άνευ…».    

Παρακάτω δε, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης λέγει, πως η αποτυχία του Σχεδίου Ανάν, ήταν και εθνική ελληνική αποτυχία (;;;).


ΥΓ.: Προβληματίζει η συνεχής αναφορά, στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και η μη αναφορά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Που προσωπικά μου δείχνει, ότι γινόταν από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η προετοιμασία της Ντόρας Μπακογιάννη για την Πρωθυπουργία. Που για πολλούς και διαφόρους λόγους – ευτυχώς – δεν πραγματοποιήθηκε.

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.