Ο χάρτης της Σεβίλλης και η πραγματική σημασία του

Και ξαφνικά προέκυψε ανακοίνωση της Αμερικανικής πρεσβείας στη Τουρκία, ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης (μελέτη που έκανε με εντολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης, για την ΑΟΖ των χωρών μελών της ΕΕ, ο οποίος συμπεριλήφθηκε στα επίσημα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και στον ΟΗΕ - UNESCO για την προστασία των θαλασσών) δεν έχει νομική σημασία και δεν αποτελεί νομικά δεσμευτικό έγγραφο.

υποναυάρχου ε.α.

Η θέση της Αμερικανικής πρεσβείας είναι καταφανώς παρεμβατική για ένα θέμα που δεν την αφορά, που δεν έχει αρμοδιότητα και που σε κάποιο βαθμό πάσχει.

Και θα εξηγήσω γιατί: 

Όταν μελέτες, έγγραφα, κείμενα γίνονται “enclosure” σε αποφάσεις, πολιτικές, σε θεσμικά κείμενα, σε στρατηγικές Οργανισμών όπως το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, αλλά και ο ΟΗΕ, θεωρείται διεθνώς ότι εγκρίνονται για την εγκυρότητά τους (γι’ αυτό και αποτελούν αναπόσπαστα συνοδευτικά έγγραφα του βασικού επίσημου, το οποίο έχει εγκριθεί από τα όργανα του οργανισμού) και αποκτούν θεσμική βαρύτητα.

Σε τέτοια συνοδευτικά κείμενα, μελέτες και πληροφοριακά έγγραφα (κάποια μάλιστα ήσσονος σημασίας) έχει στηριχθεί δεκάδες φορές η Τουρκία κυρίως στο ΝΑΤΟ, για να υποστηρίξει πολιτικές θέσεις και αρνησικυρίες που καθηλώνουν το ΝΑΤΟ για πολλές δεκαετίες.

Μάλιστα σύμφωνα με το Άρθρο 38 (1) Καταστατικό του Διεθνούς Δικαστηρίου (ΚατΔΔ) του ΟΗΕ:
«Το Δικαστήριο, που έργο του έχει να εκδικάζει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τις υποθέσεις που υποβάλλονται σ’ αυτό, θα εφαρμόζει:

α. τις διεθνείς συμβάσεις, γενικές ή ειδικές, που θέτουν κανόνες οι οποίοι αναγνωρίζονται ρητά από τα αντίδικα κράτη,
β. το διεθνές εθιμικό δίκαιο, ως απόδειξη γενικής πρακτικής που γίνεται δεκτή ως κανόνας δικαίου ˙
γ. τις γενικές αρχές του δικαίου που αναγνωρίζονται από τα πολιτισμένα έθνη,
δ. με την επιφύλαξη όσων προβλέπουν οι διατάξεις του Άρθρου 59, τις δικαστικές αποφάσεις και τα διδάγματα των πιο αναγνωρισμένων δημοσιολόγων των διάφορων εθνών, ως βοηθητικά μέσα για τον καθορισμό των κανόνων δικαίου».

Δηλαδή η μελέτη του πανεπιστημίου της Σεβίλλης που βασίσθηκε ακριβώς σε εγνωσμένου κύρους πανεπιστημιακούς δημοσιολόγους της Ισπανίας, στους οποίους ανατέθηκε η σύνταξη της μελέτης, αποτελεί πηγή του διεθνούς δικαίου για το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Και η μελέτη αυτή απόκτησε μεγαλύτερη βαρύτητα όταν συμπεριλήφθηκε στα εγκεκριμένα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκείθεν σε κείμενα του ΟΗΕ.

Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.