Πολεμικό Ναυτικό: Τα κίνητρα και τα αντικίνητρα της προοπτικής μεταχειρισμένων σκαφών επιφανείας

Μεγάλη είναι η “συζήτηση” που έχει ξεσπάσει με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις για τα πλοία που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα και φέρονται ως υποψήφια για το Πολεμικό Ναυτικό. Οι αποφάσεις θα ληφθούν ασφαλώς σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο και κάθε άλλο παρά εύκολες είναι. Δεν αποκλείεται οι αναμενόμενες πρωθυπουργικές ανακοινώσεις τελικά να περιλάβουν αποκλειστικά και μόνο ειδήσεις που αφορούν στο πρόγραμμα αναβάθμισης των MEKO 200HN και την απόκτηση σύγχρονων τορπιλών βαρέως τύπου. Δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε. Συζητήσεις γίνονται πολλές. Αυτό όμως απέχει πολύ ώστε να θεωρηθεί ως είδηση περί απόκτηση του ενός ή του άλλου πλοίου.


Το DP δεν υποστηρίζει ότι έχει κάποια “αποκλειστική” πληροφόρηση για το ζήτημα. Για να το ξεκαθαρίσουμε. Το ζήτημα των γαλλικών πλοίων εγέρθηκε από γαλλικά μέσα ενημέρωσης που θα ήταν λίγο δύσκολο να έχουν… αντιγράψει ελληνικά μέσα. Ίσως και να απηχούν ευσεβείς πόθους του υποψήφιου προμηθευτή. Το ζήτημα των oλλανδικών πλοίων ανέκυψε ως πληροφορία μετά την επίσκεψη του Ολλανδού Α/ΓΕΕΘΑ κι ενώ είχαν το τελευταίο διάστημα ενταθεί οι επαφές του ΥΠΕΘΑ με τη διπλωματική αντιπροσωπεία της Ολλανδίας.

Αυτό που επιλέξαμε να κάνουμε είναι να αναφερθούμε στα φερόμενα ως υποψήφια πλοία, καταγράφοντας τα υπάρχοντα στοιχεία, ώστε να δώσουμε -ή να φρεσκάρουμε- τις βασικές πληροφορίες που αφορούν τα πλοία που βρίσκονται υπό συζήτηση. Όλες όμως οι απορίες θα λυθούν σε λίγες ημέρες που θα υπάρξουν οι ανακοινώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το θετικό είναι ότι μετά από την υπερδεκαπενταετή εγκληματική αδιαφορία για τις Ένοπλες Δυνάμεις, η ελλαδική ηγεσία που βρίσκεται στα πράγματα, ασχολείται ενεργά μαζί τους. Οι ζημιές που έχουν προκληθεί δεν όλα αυτά τα χρόνια δεν θεραπεύονται εύκολα και θα απαιτηθεί συνεχή και συνεπή προσπάθεια για να φτάσουμε σε ένα σημείο αποκατάστασης της ισορροπίας.

Σημαντικό είναι επίσης να κατανοήσει κανείς μια “θουκυδίδειο λεπτομέρεια” που έχει όμως κρίσιμη σημασία στην τόσο επικίνδυνη για την ελληνική ασφάλεια και άμυνα συγκυρία που διερχόμαστε. Εάν ο αντίπαλος συνειδητοποιήσει ότι π.χ. σε έξι μήνες και με την εισαγωγή στην αμυντική εξίσωση στην περιοχή οπλικών συστημάτων που μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα επί του πεδίου, όπως ο αντίπαλος τα “διαβάζει”, τότε θα έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο εξαιρετικά επικίνδυνης αστάθειας.

Εάν όντως υπάρχει η επιλογή του πολεμικού σεναρίου στην Τουρκία και συνειδητοποιήσει π.χ. ότι σε έξι μήνες οι Έλληνες θα διαθέτουν π.χ. ένα μεταχειρισμένο αξιόμαχο καράβι συν δέκα μαχητικά Rafale με τα όπλα τους, οπλικά συστήματα με τα οποία θα έχουν αποκτήσει εκ νέου κρίσιμες ικανότητες σε τομείς που λόγω της υπερδεκαπενετούς ολιγωρίας είχαν αρχίσει να υστερούν, τότε το κίνητρο άμεσης προσφυγής στη στρατιωτική βία προτού αλλάξει το σημερινό “ισοζύγιο” θα μεγιστοποιηθεί.

Επί της ουσίας των δυο τύπων πλοίων που έχουν απασχολήσει τη δημοσιότητα ως προτάσεις -το τονίζουμε ξανά- άμεσης -και αυτή η λέξη χρήζει διευκρίνησης- ενίσχυσης του Πολεμικού Ναυτικού μπορούν να γίνουν κάποιες αξιολογικές αναφορές, πάντα με βάση την κοινή λογική, οι οποίες επηρεάζουν αποφασιστικά τις πιθανότητες ή μη ευόδωσης της προσδοκίας με την ολοκλήρωση της μιας ή της άλλης συμφωνίας.

Καταρχάς η μία φερόμενη ως πρόταση για τα γαλλικά πλοία αφορά “δανεισμό με την επιλογή αγοράς” και η άλλη πώληση. Σημασία έχει ασφαλώς η οικονομική παράμετρος, σημασία έχει και η ταχύτητα παράδοσης προς επιχειρησιακή αξιοποίηση στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Στην οικονομική παράμετρο, το μέγα ερώτημα είναι πόσα χρήματα θα πρέπει να δαπανηθούν σε μια συμφωνία δανεισμού διάρκειας π.χ. πέντε ετών και πόσα χρήματα θα πρέπει να εκταμιευθούν επιπρόσθετα για την αγορά των πλοίων. Διότι αν ισχύει η πληροφορία περί ετήσιου κόστους 150 εκατομμυρίων ευρώ μόνο για τη χρήση τους, οδηγεί σε έναν λογαριασμό 750 εκατ. ευρώ στην πενταετία, ήτοι 350+ εκατ. ευρώ για το καθένα.

Το ίδιο ποσό μαζί με το κόστος υποστήριξης των πλοίων, εάν επενδυθεί σε νέες ναυπηγήσεις, στο ίδιο διάστημα μπορεί να παραδώσει δυο υπερσύγχρονα και στα μέτρα των αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού πλοία. Το αρνητικό είναι πως εάν υποτεθεί ότι εγκρίνεται η αποδέσμευσή τους, τότε η απόκτηση κρίσιμων επιχειρησιακών δυνατοτήτων θα είναι ταχύτερη σε σχέση με την επιλογή της ναυπήγησης.

Ένα ερώτημα που θα έπρεπε να απαντηθεί ασφαλώς είναι εάν με την επένδυση ενός τέτοιου ποσού θα μπορούσε άλλος Κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων να καλύψει με άλλον τρόπο την επιχειρησιακή απαίτηση που Πολεμικού Ναυτικού. Βεβαίως μπορεί να συζητάμε για διακλαδικότητα και να έχουν γίνει σοβαρά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, όμως τέτοια λύση είναι σίγουρο ότι δεν θα δημιουργούσε “ασφάλεια” στο ΓΕΝ και το αρχηγείο Στόλου.
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.