Εθνική αυτογνωσία στο απόγειο… Το “προχώ” με την Ψυχική Υγεία και η ανάγκη ανανέωσης των όρκων!

“Ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν”… λέει η σοφή παροιμία μας που έχει απόλυτη εφαρμογή στον από μηνών αναμενόμενο «ακορντεόν» ανασχηματισμό μια και κινείτο μεταξύ… maxi και mini. Στη χώρα αυτή των θαυμάτων, διαχρονικά, την επόμενη των εκλογών η εκάστοτε αντιπολίτευση απαιτεί εκλογές και την επόμενη της ορκωμοσίας της Κυβέρνησης η ίδια η κυβέρνηση διακινεί τον ψίθυρο ότι επίκειται ανασχηματισμός. Αυτά πλέον αποτελούν παράδοση και η χώρα μας ως γνωστόν στηρίζεται στην και στηρίζει τη διατήρηση των παραδόσεων.


Πολύς λόγος και τώρα λοιπόν για τον ανασχηματισμό από την αρχή της χρονιάς (μόλις 6 μήνες μετά τις εκλογές), όλοι τα είπαν όλα και έτσι εκ του ασφαλούς τώρα κυκλοφορούν και λένε «σου τα ‘λεγα εγώ!». Εεε συνέλληνα! Αφού τα είχες πει πρώτα όλα παπαγαλίζοντας τα σενάρια που διάβαζες στις φυλλάδες ή το διαδίκτυο και τα μετέφερες με ακρίβεια ή μη, διανθισμένα ή όχι με σάλτσα της αρεσκείας σου, “μέσα έπεσες”.

Εκ του αποτελέσματος κρίνονται όμως όλα και εδώ το αποτέλεσμα υπήρξε προϊόν αυτογνωσίας. Ο Πρωθυπουργός, ως σωστός manager εξέτασε που βρισκόμαστε ως κράτος -και βασική συνιστώσα του κράτους είναι ο λαός- οπότε έκρινε απαραίτητο, εκεί που έχουμε φτάσει, να δημιουργήσει υφυπουργείο ψυχικής υγείας. Πράγματι το έχουμε ανάγκη, είναι ηλίου φαεινότερο ότι έχει διαταραχθεί η ψυχική υγεία του κόσμου και απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα πλέον.

Αυτή ήταν και η πλέον ουσιαστική αλλαγή με τον ανασχηματισμό που -κατά Πέτσαν- δεν ήταν ανασχηματισμός. Βέβαια και δύο Υφυπουργοί αναβαθμίστηκαν σε Αναπληρωτάς Υπουργούς. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά το ότι τους ανατίθεται έργο απ’ ευθείας από τον Πρωθυπουργό και αναφέρονται και απ’ ευθείας σε αυτόν.

Ήταν γνωστό στους θεράποντες το ψαγμένο πολιτικό κουτσομπολιό, ότι και οι δύο ως Υφυπουργοί μιλούσαν απ’ ευθείας με το Μέγαρο Μαξίμου και θεωρούνταν ως πρωθυπουργικοί… τοποτηρητές στα αντίστοιχα υπουργεία. Δηλαδή, αν και κινδυνεύουμε να κατηγορηθούμε για σεξιστικό κείμενο, νομιμοποιήθηκε αυτός ο ιδιαίτερος “δεσμός” τους με το Μαξίμου.

Ένα άλλο ωραίο που συμβαίνει την επόμενη του εκάστοτε ανασχηματισμού είναι η ορκωμοσία ακόμη και των ήδη ορκισθέντων, όταν αλλάζουν βαθμίδα ή θέση (π.χ. από Υφυπουργός σε Αναπληρωτή ή από το ένα υπουργείο στο άλλο). Προφανώς, κι αυτό ισχύει διακομματικώς, κανείς δεν τους εμπιστεύεται, γι’ αυτό ας τον ορκίσουμε άλλη μια φορά.

Γιατί εάν ορκίστηκε σαν Υφυπουργός ότι θα κάνει τα πάντα για το καλό του τόπου, προφανώς ο όρκος χρειάζεται ανανέωση, αφού δεν τον δεσμεύει ότι θα προσπαθήσει και ως Αναπληρωτής Υπουργός. Έτσι λοιπόν πρέπει να ξαναβάλει το χέρι του στο Ευαγγέλιο για να είμαστε σίγουροι… κι ας λέει η θρησκεία μας να μην ορκιζόμαστε συνέχεια. Ή μάλλον να το αποφεύγουμε. Ή κάπως έτσι. Δεν το ‘χω με το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ.

Αλήθεια δεν εμπιστευόμαστε τους πολιτικούς; Οι στρατιωτικοί ορκίζονται μια φορά και δεν ορκίζονται ποτέ ξανά για κάθε βαθμό που παίρνουν ή για κάθε Διοίκηση που τους ανατίθεται. Από εκεί μας γεννήθηκε η απορία “οι πολιτικοί γιατί;”
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.