Αντί για Iver Huitfeld ή Belh@rra, χρειαζόμαστε περισσότερο τα Absalon!

 190816-N-TJ319-1251 ATLANTIC OCEAN (August 16, 2019) The U.S. Navy Arleigh Burke-class guided-missile destroyer USS Gravely (DDG 107) transits behind the Royal Danish navy Absalon-class command and support ship HMDS Absalon (L 16) during a passing exercise (PASSEX) off the coast of Greenland. Gravely is underway to conduct Arctic operations as part of a 7-month deployment. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 2nd Class Jessica L. Dowell/Released)

Το ΠΝ χρειάζεται νέα πλοία που θα ενισχύσουν το Στόλο, το συντομότερο δυνατόν. Υπάρχουν κάποιες επιλογές (Belh@rra, LCS/MMSC, ακόμη και… ALS, MEKO, Iver Huitfeld), αλλά τίποτε δεν λέει να προχωρήσει. Το θέμα είναι, πως με τα νέα “πλοία”, αν και όταν θα έρθουν αυτά, θέλουμε να καλύψουμε πολλές και διάφορες ανάγκες. Και μάλιστα, άσχετες ίσως μεταξύ τους.


Πρώτη ανάγκη που θέλουμε να καλύψουμε είναι αυτή της αεράμυνας περιοχής, μια δυνατότητα που το ΠΝ είχε για πολύ λίγα χρόνια στην ιστορία του, όσο δηλαδή επιχειρούσαν τα αντιτορπιλικά κλάσης C.F Adams στο Στόλο. Η απώλειά τους βέβαια δεν ήταν και κάτι δυσαναπλήρωτο, καθώς οι SM-1 λίγα θα μπορούσαν να προσφέρουν σε ένα φλεγόμενο Αιγαίο. Απλά, όπως πάντα, από το… ολότελα, ήταν καλύτεροι!

Σήμερα, το ΠΝ θέλει να καλύψει πρωτίστως αυτή την ανάγκη. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιτελείς του ΓΕΝ αποδέχτηκαν την πρόταση για τις δυο φρεγάτες κλάσης FDI/Belh@rra, που μπορούν να φέρουν ένα μικρό αριθμό (16 ή 24) πυραύλων ASTER 30. Ακόμη και οι επιπέδου μεγάλης … κορβέτας, LCS/MMSC, προτείνονται στο ΠΝ με πυραύλους SM-2, γιατί απλά, εκεί “πονάει” επιχειρησιακά, στην αεράμυνα και τα όπλα αεράμυνας περιοχής.

Βέβαια, μέσα στις όλες “ανάγκες”, προέκυψε και η δυνατότητα για υποστρατηγική κρούση, με βλήματα SCALP Naval. Καθώς βέβαια λίγα μπορούν να προσφέρουν 8 ή 16 βλήματα του τύπου σε μια σύγκρουση, το ΠΝ μάλλον θέλει τη δυνατότητα έστω και για συμβολικούς λόγους, ίσως για να νοιώθει ο γείτονας ότι πουθενά δεν μπορεί να “κρυφτεί”.

Το θέμα όμως είναι πως ο Στόλος των φρεγατών, δεν έχει πια την ίδια αποστολή που είχε πριν 20 ή 30 χρόνια. Δεν θα απαγορεύσει την έξοδο του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο, δεν θα προσπαθήσει να τον κρατήσει μέσα στα Στενά, ή να τον βυθίσει μέσα στις βάσεις του. Αυτό πλέον το έχουν αναλάβει άλλα πλοία, οι Super Vita, τα υποβρύχια, μαζί με τις επάκτιες πυροβολαρχίες Exocet MM40, καθώς και τα Mirage 2000EGM/AM39. Ότι “απομείνει”, θα το περιλάβει η ΠΑ με την απαλή της φροντίδα…

Ο Στόλος θα πρέπει πλέον να απαγορεύσει τις όποιες ελπίδες έχουν οι Τούρκοι επιτελείς για μια νίκη στη Μεγίστη. Το Καστελλόριζο και τα νησιά γύρω του είναι τα δικά μας Φώκλαντ, και ο Στόλος θα πρέπει να πολεμήσει όπως πολέμησαν οι Βρετανοί. Ο Τουρκικός Στόλος πρέπει να μείνει στα “αυγά” του, αλλιώς δεν θα έχει καλά ξεμπερδέματα. Ή έτσι πρέπει να γίνει, αλλιώς, απλά, αποτύχαμε.

Τα πράγματα διαβάζονται ιδανικά, αλλά δεν είναι έτσι. Υστερούμε σε μέσα. Επίσης, το Σύμπλεγμα της Μεγίστης είναι υπερβολικά κοντά στην Τουρκία. Οι Τούρκοι, πριν μια Κρίση, θα έχουν σκορπίσει το Στόλο τους σε σημεία που φυσικά και δεν θα μπορούμε να τον παρακολουθήσουμε. Καλό θα ήταν να έχουμε μερικά δεκάδες HALE UAVs, αλλά θα βολευτούμε με όσα HERON και Ρ-3Β υπάρχουν τη δεδομένη στιγμή.

Η Μεγίστη θα δεχτεί σφοδρή επίθεση, δεν χωράει αμφιβολία. Όπως δεν χωράει αμφιβολία που θα υπάρξουν επιθέσεις σε διάφορα ακατοίκητα ή μη νησιά και κάποιες στρατηγικής σημασίας νησίδες, προκειμένου να αναγκαστούμε να διασπάσουμε τις δυνάμεις μας. Αλλά η κύρια προσπάθεια, θα είναι στη Μεγίστη, στα νησιά που αυξάνουν δυσανάλογα πολύ την ΑΟΖ μας, και χάρη σε αυτά συνδέεται η ελληνική με την κυπριακή ΑΟΖ.

Οι Τούρκοι είναι πολύ εύκολο να μεταφέρουν με ελαφρά σκάφη και ελικόπτερα δυνάμεις στα νησιά, και να επιτύχουν προγεφύρωμα ή ακόμη και πλήρη κατάληψή τους. Έτσι, ακόμη κι αν έχουν υποστεί μεγάλες απώλειες πάνω στη γραμμή αντιπαράθεσης, σε Έβρο και νησιά, αν έχουν “πάρει” το Καστελλόριζο, τη Μεγίστη, τη Σύμη, μάλλον χάσαμε, με ότι σημαίνει αυτό.

Εκεί είναι πλέον που πρέπει να επέμβει το ΠΝ. Η ανακατάληψη, ή έστω, η επιχείρηση ενίσχυσης των φρουρών δεν μπορεί να γίνει με τίποτε άλλο, εκτός από πλοία. Αν και θεωρητικά, τα Zubr θα μπορέσουν να μεταφέρουν ταχύτατα ενισχύσεις, γίνεται αντιληπτό πως αυτά δεν φτάνουν. Και ελπίζουμε, πως τα σχέδια δεν βασίζονται στα αρματαγωγά ΙΑΣΩΝ…

Έχουμε ξαναγράψει, πως ένα πλοίο επιπέδου Arleigh Burke ή Ticonderoga, μπορεί όχι απλά να ενισχύσει, αλλά να ανακαταλάβει σχεδόν μόνο του ένα νησί. Απαγορεύοντας την εχθρική αεροπορία με τους SM-2, και πλησιάζοντας αρκετά για τα 5ιντσα, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά στις όποιες επιτιθέμενες δυνάμεις. Αλλά δεν μπορεί να κατεβάσει “άγημα”, επαναλαμβάνοντας σκηνές από το Βόρειο Αιγαίο πριν 110 περίπου χρόνια.

Θα χρειαστεί μια πλωτή “βάση”, από όπου ειδικές δυνάμεις, πεζοναύτες, ελικόπτερα, θα επιχειρήσουν και θα ανακαταλάβουν ή θα ενισχύσουν τα νησιά. Αυτό δεν μπορεί να γίνει από “απλές” φρεγάτες, ακόμη και από αντιτορπιλικά, αλλά χρειάζονται άλλα πλοία. Ιδανικά θα ήταν πλοία κλάσης San Antonio. Καθώς όμως τα πλοία αυτά κοστίζουν κάπου στο 1,5 δις δολάρια, καλύτερα να τα ξεχάσουμε.

Μιας και σχεδιάζουμε να αγοράσουμε φρεγάτες που θα τα κάνουν όλα και θα συμφέρουν (δεν νομίζουμε, αλλά λέμε τώρα…), μήπως να σκεφτόμασταν και μερικούς σοβαρότερους ρόλους για τα επόμενα πλοία του Στόλου; Τι ρόλους δηλαδή; μα αυτούς ενός πιο ευέλικτου πλοίου σε αποστολές, όπως ας πούμε τα San Antonio του USN, αλλά στο 1/5 του κόστους και το 1/4 του εκτοπίσματος…

Για να μην σας κουράζουμε, τέτοια πλοία υπάρχουν, και μάλιστα, εκτός από αποδεδειγμένα χαμηλού κόστους, είναι ικανότατα και μπορούν να κάνουν κυριολεκτικά τα “πάντα”, από μεταφορά ικανού αριθμού ελικοπτέρων, μεταφορά ΑΒΑΚ, AAV-7, μέχρι και… Leopard 2! Κι αν χρειαστεί, μπορούν να μείνουν στην Ανοιχτή Θάλασσα για μήνες, και μάλιστα με πολύ χαμηλό κόστος. Ναι, μιλάμε για τα δανέζικα Absalon, τα ξαδελφάκια των Iver Huitfeld, που έχουν μάλιστα ναυπηγηθεί με τα ίδια στάνταρντς. Και ας σε κάποιους δεν αρέσουν αυτού τους είδους πλοία, ας απευθυνθούν στους Βρετανούς, που τα αγόρασαν σαν Type 31…

Τα δύο πλοία Absalon, κατασκευάστηκαν από το Odense Steel Shipyard για το Ναυτικό της Δανίας, είναι πλοία υποστήριξης μάχης. Τα πλοία μπορούν να εξοπλιστούν για συγκρούσεις στη θάλασσα, αποβάσεις, ως πλατφόρμες διοίκησης. Μπορούν επίσης να διαμορφωθούν ως νοσοκομειακά πλοία ή για για πλοία που θα προσφέρουν σε ειδικές καταστάσεις (θεομηνίες).

Το HDMS Absalon (L16) καθελκύστηκε τον Φεβρουάριο του 2004 και μπήκε σε υπηρεσία στο Βασιλικό Ναυτικό της Δανίας τον Ιούλιο του 2004. Το Esbern Snare (L17), ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2004 και μπήκε σε υπηρεσία τον Φεβρουάριο του 2005.

Η κλάση Absalon έχει εκτόπισμα πλήρους φορτίου 6.300 τόνων. Το πλοίο έχει μήκος 137μ., μέγιστο πλάτος 19,5μ και βύθισμα 6,3μ. Ο σχεδιασμός του πλοίου, με 16 στεγανά τμήματα ή διαμερίσματα και δύο αεροστεγείς διαφράγματα, ενσωματώνει χαρακτηριστικά επιβίωσης και περιορισμού ζημιών, συμπεριλαμβανομένων διπλού κύτους, αυτόματων ζωνών ελέγχου ζημιών, ανιχνευτών ζημιών και ζωνών καπνού.

Το σύστημα ελέγχου βλάβης και ελέγχου μάχης του πλοίου παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση του πλοίου και ενσωματώνει ένα σύστημα παρακολούθησης τηλεόρασης κλειστού κυκλώματος με περισσότερες από 50 κάμερες, σημεία πυρόσβεσης, αισθητήρες και συναγερμούς, έναν υπολογιστή φορτίου και σταθερότητας.

Μια ράμπα roll-on roll-off είναι εγκατεστημένη στην πρύμνη του πλοίου και έχει πρόσβαση στο flex deck (“ευέλικτο” κατάστρωμα). Το flex deck, με επιφάνεια 915 m², και διαθέτει 250 μέτρα λωρίδες στάθμευσης για οχήματα, ενώ έχει μήκος περίπου 90m. Το ενισχυμένο κατάστρωμα μπορεί να επιβιβάσει οχήματα ή και άρματα μάχης έως και 62 τόνων όπως το Leopard 2!

Ο σχεδιασμός του πλοίου ενσωματώνει χαρακτηριστικά stealth για χαμηλές ακουστικές, ραντάρ, οπτικές και υπέρυθρες υπογραφές. Η προστασία είναι επιπέδων STANAG 4142, 4137 και 4549. Όλα τα μέρη του κύτους προστατεύονται από θωράκιση σύμφωνα με το πρότυπο STANAG 4569. Οι περιοχές που βρίσκεται το πλήρωμα προστατεύονται από ΡΒΧΠ επιπέδου STANAG 4447.

Το πλοίο διαθέτει ραντάρ Thales Naval Netherlands SMART-S mk2 3D S-band, με ακτίνα 250 χιλιομέτρων και ύψους έως 70 °, και ραντάρ ελέγχου πυρός Saab Systems Ceros 200 mk3, που λειτουργεί μπάντα J. Το SMART-S mk2 εγκαταστάθηκε στο HDMS Absalon τον Ιούνιο του 2007, δηλαδή ΜΕΤΑ την ένταξή του σε υπηρεσία. Ένα ραντάρ X-band Terma Scanter 2001 παρέχει τακτική εικόνα της επιφάνειας.

Οι λύσεις για την πλοήγηση περιλαμβάνουν ραντάρ πλοήγησης που λειτουργούν σε ζώνες X και S, που παρέχονται από την Furuno Marine. Το σύστημα C4I του πλοίου συνδέεται με το ηλεκτρονικό σύστημα πληροφοριών εμφάνισης χάρτη. Τα δεδομένα πλοήγησης μεταφορτώνονται στο σύστημα πληροφοριών εμφάνισης OSI. Το πλοίο είναι εξοπλισμένο με ένα σόναρ τροπίδας Atlas Elektronik ASO 94-01.

Το πλοίο διαθέτει Combat management και Command, Control, Communications and Intelligence (C4I) Terma C-Flex. Η Systematic και η Terma ανέπτυξαν το λογισμικό για το C-Flex και η Maersk Data Defense ανέλαβε την ανάπτυξη και προμήθεια του υλικού και των κονσόλων του συστήματος. Το σύστημα C-Flex χρησιμοποιεί T-Core κοινό λειτουργικό περιβάλλον.

Το πλοίο διαθέτει πάνω από 20 κονσόλες πολλαπλών λειτουργιών εξοπλισμένες με μεγάλες οθόνες οθόνης. Τα ψηφιοποιημένα δεδομένα εικόνων βίντεο από τα ραντάρ και τη σουίτα αισθητήρων διανέμονται σε όλες τις οθόνες από ένα δίκτυο TCP / IP. Το πλοίο διαθέτει ένα τοπικό δίκτυο 1G Ethernet TCP / IP για τη μεταφορά δεδομένων.

Η σουίτα επικοινωνίας περιλαμβάνει συνδέσμους Link 11, Link 16, δορυφορικές επικοινωνίες που λειτουργούν σε ζώνες EHF, SHF και UHF, φωνητικές επικοινωνίες σε ζώνες VHF και UHF, δυνατότητα χρήσης πολιτικών “καναλιών” και τηλεδιάσκεψη βίντεο. Τον Αύγουστο του 2008, η Terma ανέλαβε συμβόλαιο για την προμήθεια ενός συστήματος πολλαπλών συνδέσμων (MLS) το οποίο θα διασυνδεθεί με το σύστημα μάχης C-Flex και θα επιτρέψει τη μελλοντική ενσωμάτωση του Link 22. Εδώ ας κάνουμε μια παύση, και ας σκεφτούμε αν μπορούν ελληνικές εταιρείες να κάνουν κάτι τέτοιο. Μην το σκέφτεστε πολύ, IDE, SCYTALIS κοκ το κάνουν ήδη…

Η Rockwell Automation προμήθευσε το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των πλοίων που περιλαμβάνει το σύστημα διαχείρισης ισχύος. Τα πλοία κινούνται με τη βοήθεια από δύο κινητήρες ντίζελ MTU 8000 σε διάταξη GODAD. Οι κινητήρες βαθμονομούνται ο καθένας στα 8,31MW. Το σύστημα ισχύος περιλαμβάνει τέσσερις βοηθητικούς κινητήρες ντίζελ Caterpillar 3508B ο καθένας με ισχύ 920kW και γεννήτριες Van Kaick DSG 74. Μπορεί κάποιος να καταλάβει το εξαιρετικά χαμηλό κόστος χρήσης των πλοίων (ντίζελ κινητήρες).

Οι χώροι των μηχανημάτων είναι ειδικά μονωμένοι για να διατηρούν χαμηλή θερμική υπογραφή και τα μηχανήματα εγκαθίστανται σε ελαστομερείς βάσεις απομόνωσης κραδασμών. Δύο άξονες οδηγούν ελεγχόμενες προπέλες βήματος. Στο μπροστά μέρος υπάρχουν προωθητήρες για ευελιξία ακρίβειας κατά τον ελιμενισμό. Το πλοίο έχει μέγιστη σταθερή ταχύτητα 23 κόμβων και μεταφέρει εφόδια και καύσιμα για αποστολή 28 ημερών, με μέγιστη ακτίνα δράσης τα 9000 νμ.

 
190415-N-IL409-0016
RED SEA (April 15, 2019) The Royal Danish Navy frigate HDMS Niels Juel (F 363), operating as part of France’s Charles de Gaulle Carrier Strike Group, is underway in the Red Sea, April 15, 2019. The John C. Stennis Carrier Strike Group is deployed to the U.S. 5th Fleet area of operations in support of naval operations to ensure maritime stability and security in the Central Region, connecting the Mediterranean and the Pacific through the western Indian Ocean and three strategic choke points. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist Seaman Joshua L. Leonard/Released)

Το πλοίο διαθέτει πέντε τυπικά “φρεάτια” μεγέθους εμπορευματοκιβωτίων τύπου flex στο κατάστρωμα όπλων στο μεσαίο τμήμα του πλοίου. Σε δυο από αυτά φέρει οκτώ πυραύλους επιφανείας-επιφάνειας RGM-84 Harpoon Block II. Στις άλλες τρεις μονάδες είναι τοποθετημένοι 3 εκτοξευτές 12 θέσεων τύπου Mk56, επιτρέποντας στο πλοίο να μεταφέρει 36 RIM-162 Raytheon Evolved Sea Sparrow Missiles (ESSM) Block 1. Το σύστημα ελέγχου πυρός CEROS 200 παρέχει την απαραίτητη καθοδήγηση ραντάρ στους πυραύλους. Το πλοίο διαθέτει τέσσερα ραντάρ Flexfire και ηλεκτρο-οπτικούς trackers.

Το πλοίο είναι οπλισμένο με τορπίλες Eurotorp MU 90 και έναν εκτοξευτή και στις δύο πλευρές του καταστρώματος. Επίσης μπορεί να μεταφέρει έως και 300 νάρκες και μπορεί να εξοπλιστεί με ράγες πόντισης σε εμπορευματοκιβώτια.

Το πλοίο διαθέτει δύο συστήματα Close-In-Weapon Oerlikon Contraves Millenium 35 mm (GDM-008), ένα στο μπροστινό μέρος της γέφυρας και ένα στην οροφή του υπόστεγου. To Millenium μπορεί να βάλλει το βλήμα 35mm Ahead Air Burst Munition, με ταχυβολία 1.000 βλημάτων το λεπτό. Είναι αποτελεσματικό σε απόσταση πάνω από 3,5 χιλιόμετρα για αεροσκάφη / ελικόπτερα, 2 χιλιόμετρα για πυραύλους εναντίον πλοίων και 1,2 χιλιόμετρα για πυραύλους αντιραντάρ.

Σύμφωνα με συμβόλαιο που ανατέθηκε τον Οκτώβριο του 2002, κάθε πλοίο διαθέτει από ένα πυροβόλο BAE Systems Land & Armaments (πρώην United Defence) των 127 mm Μk45 mod 4 για δυνατότητα υποστήριξης αποβάσεων. Το όπλο θα είναι ικανό να βάλλει το πυρομαχικό εκτεταμένης εμβέλειας (ERGM), όπως το EX-171 ER, το οποίο έχει εμβέλεια άνω των 100km με ακρίβεια μικρότερη από 20m.

Το κάθε Absalon έχει πλήρωμα μόλις 100 ατόμων. Περίπου 70 ακόμη άτομα μπορούν να είναι στο πλοίο για διάφορες άλλες αποστολές (πχ υποστήριξη ελικοπτέρων). Μπορούν να εγκατασταθούν κοντέινερ για επιπλέον προσωπικό 130 ατόμων στο flex deck. Σημειώνουμε πως το πλοίο διαθέτει εγκαταστάσεις για έως και 300 επιβάτες και πλήρωμα.

Ένα αρθρωτό νοσοκομείο μπορεί να εγκατασταθεί στο flex deck. Το νοσοκομείο έχει ικανότητα 40 κλινών εντατικής θεραπείας και εκτέλεσης ως δέκα σημαντικών χειρουργικών επεμβάσεων.

Το υπόστεγο ελικοπτέρου μπορεί να φιλοξενήσει δύο ελικόπτερα EH101. Το κατάστρωμα πτήσης έχει εμβαδόν 850m², στο οποίο μπορεί να εξυπηρετηθεί και ελικόπτερο έως και 20 τόνων, όπως το CH-47D Chinook.

Το πλοίο είναι εξοπλισμένο για υποστήριξη μονάδων Ειδικών Δυνάμεων Επιχειρήσεων (SOF). Το κατάστρωμα φορτίου μεταφέρει δύο σκάφη ειδικών δυνάμεων. Το σκάφος SOF εκτοπίσματος 7.4t και μήκους 12m SRC-90E λειτουργεί με πλήρωμα δύο ή τριών και μπορεί να μεταφέρει 1.800 κιλά εξοπλισμού, έως εννέα επιβάτες ή τέσσερις ασθενείς σε φορείο.

Το Storebro Bruks SRC-90E είναι κατασκευασμένο από σύνθετα υλικά που χρησιμοποιούν ρητίνες από ανθρακονήματα και βινυλεστέρες. Το σύστημα προώθησης waterjet του SRC-90E δίνει ταχύτητες πάνω από 40kt. Στη θέση αυτού του σκάφους, άνετα μπορεί να πάρει τη θέση του ένα ελληνικής κατασκευής σκάφος (ΑΓΗΝΩΡ).

Και τι τα θέλουμε αυτά εμείς εδώ; Και τι ξέρουν οι Δανοί;

Καταρχάς, τα Absalon μπορούν να υπηρετήσουν σαν φρεγάτες γενικής χρήσης, ειδικά με τους ESSM Block 2. Δεν θα διστάσουμε να πούμε πως είναι εξαιρετικά πλοία για μακροχρόνιες αποστολές, και λόγω μεγέθους δεν θα κουράζουν καθόλου το πλήρωμα. Άρα, σίγουρα μπορούν να αντικαταστήσουν τις πεπαλαιωμένες S σαν πλοία πρώτης γραμμής.

Το ενδιαφέρον με τα πλοία αυτα είναι το πολύ χαμηλό κόστος χρήσης που έχουν, καθώς η διάταξη ευνοεί την οικονομία καυσίμων, αλλά και την ελαχιστοποίηση των αναγκών συντήρησης. Υπάρχει βέβαια το τίμημα της χαμηλής ταχύτητας, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, οι Belh@rra ή οι FREMM είναι ελάχιστα γρηγορότερες.

Τώρα, τα πλοία αυτά μπορούν να είναι μια δύναμη κρούσης από μόνα τους. Μπορούν να φέρουν ικανό αριθμό πεζοναυτών, δυνάμεων της ΜΥΚ, ακόμη και τεθωρακισμένα που θα ανατρέψουν τα δεδομένα σε μικρά νησιά. Το πλέον όμως ενδιαφέρον είναι πως θα μπορούν να δρουν σαν προκεχωρημένες μονάδες υποστήριξης ελικοπτέρων της ΑΣ, φέρνοντας τα AH-64A+/DHA, OH-58D Kiowa αλλά και τα CH-47D Chinook κοντά στις φρουρές των νησιών.

Μπορεί κάποιος να φανταστεί το χάος που θα προκαλούσε ένα ζεύγος ΑΗ-64 μαζί με μερικά ΟΗ-58D, βράδυ, στις τουρκικές μονάδες απόβασης σε κάποιο νησί-στόχο; Δεν συζητάμε το πόσο αυξάνεται η επιχειρησιακή ευελιξία των ελικοπτέρων, αν υπάρχουν πλοία που θα μπορούν να ανεφοδιάσουν εν πλω επιθετικά ελικόπτερα, ή μεταφορικά ελικόπτερα, που θα πετούν για τις εσχατιές της Ανατολικής Μεσογείου ή την Κύπρο.

Τώρα, ας μην αρχίσουμε τις ανοησίες περί “υψηλής τιμής” ή περί “δυσκολίας στην κατασκευή”. Τα πλοία αυτά έχουν κατασκευαστεί με στρατιωτικές προδιαγραφές αλλά με εμπορικές μεθόδους. Έτσι, το κόστος του πλοίου χωρίς τους αισθητήρες και τα όπλα, ήταν το 2005 περίπου 230 εκ. δολάρια, με το πλοίο αξιόπλοο (αλλά όχι αξιόμαχο).

Τώρα, οι αισθητήρες, το CMS, τα όπλα, έχουν ένα “ελεγχόμενο” κόστος, και σε κάθε περίπτωση, δεν θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 500 εκ. δολάρια, ειδικά αν χρησιμοποιήσουμε όπλα και υλικά που υπηρετούν ήδη, πχ τα όπλα των S. Κι όλα αυτά, για πλοία που θα μπορούσαν να “στρατοπεδεύσουν” στην Ανατολική Μεσόγειο, και να διαφυλάτουν τα συμφέροντα της χώρας μας στην ελληνική ΑΟΖ. Ταυτόχρονα, αν χρειαστεί, μπορούν να είναι οι σωτήρες των απομακρυσμένων ελληνικών νησιών, σε ειρήνη αλλά και πόλεμο.

Οι Δανοί βέβαια δεν τα κατασκεύασαν για αυτές τις “δουλειές”, αλλά κυρίως για συμμετοχή του Ναυτικού τους σε ειρηνευτικές αποστολές. Δεν συζητάμε το πόσα μπορούν να προσφέρουν αυτά τα πλοία στην ενίσχυση της Κύπρου.

Τέλος, πλοία αυτού του είδους, έχουν και μια άλλη δυνατότητα, που πάντα παραβλέπεται. Μπορούν, αν χρειαστεί, να μεταφέρουν τον πόλεμο στο έδαφος του αντιπάλου. Και ο νοών, νοείτο.
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.