ΑΙΡΕΤΙΚΟ: Αντί της αγοράς 2 Belh@rra για το ΠΝ, μήπως είναι χρησιμότερη μια Μοίρα μαχητικών Rafale για την ΠΑ;

Οι συζητήσεις μεταξύ ελληνικής και γαλλικής κυβέρνησης για την προμήθεια δυο φρεγατών Belh@rra, όπως όλα δείχνουν, συνεχίζονται κανονικά. Βέβαια, οι συζητήσεις αυτές έχουν πλέον ξεπεράσει τα δυο έτη, και τίποτα, μέχρι σήμερα, δεν φανερώνει πως θα έχουν αίσιο τέλος. Οι πληροφορίες που έρχονται είναι πολλές, αλλά είναι προφανές πως το κόστος των πλοίων, έχει αρχίσει να ξεπερνά το αναμενόμενο (ευγενικά μιλώντας).


Έτσι, παρά τον αρχικό προσδιορισμό του κόστος, στα περίπου 1,3-1,6 εκ ευρώ, έχουμε φτάσει τουλάχιστον στα 2 δις, μια πληροφορία που έχει ειπωθεί από την ίδια τη Naval Group. Το χειρότερο όμως είναι, πως υπάρχουν πληροφορίες από έγκυρους δημοσιογράφους, πως το κόστος θα κλιμακωθεί ακόμη περισσότερο, καθώς οτιδήποτε ζητά το ΠΝ, οι Γάλλοι μάλλον βρίσκουν μια ευκαιρία να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα χρήματα που ζητούν. Έτσι, έχουν ακουστεί ποσά πάνω από τα 3 δις ευρώ, που λόγω έλλειψης άλλης πληροφόρησης, δεν έχουμε λόγους να μην πιστέψουμε.

Κι όλα αυτά, ενώ όπως φαίνεται η Ελλάδα σταμάτησε να ζητά “περίεργα” πράγματα, όπως ισχυρότερους κινητήρες για υψηλότερη ταχύτητα, πυροβόλο των 127 χιλιοστών, σύστημα RAM ή ακόμη, και πυραύλους CAMM-ER. Ο αρχικός “ενθουσιασμός” για ένα κορυφαίο πλοίο από πλευράς οπλισμού, δείχνει να “ξεφουσκώνει” σε μια φρεγάτα γενικών καθηκόντων, με ικανότητα αεράμυνας περιοχής, με κάποιο αριθμό πυραύλων ASTER 30.

Κι όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί απλά με την προσθήκη ενός παλιού Phalanx από κάποια Kortenaer. Και χωρίς να είναι ξεκαθαρισμένο αν τα πλοία θα φέρουν κάποιο προηγμένο σύστημα ECM, ή για να είμαστε πιο σαφείς, αν θα έχουν καν σύστημα ECM. Το λέμε αυτό, γιατί οι μέχρι τώρα πληροφορίες για τις γαλλικές FDI δεν αναφέρουν σύστημα ECM, με ότι σημαίνει αυτό.

Συνεπώς, από το πανίσχυρο πλοίο που ελπίζαμε να πάρουμε σε λογική τιμή, σιγά σιγά, έχουμε μεταφερθεί σε ένα αρκετά υποδεέστερο δυνατοτήτων πολεμικό, αλλά με υψηλή τιμή. Δυστυχώς, καθώς το ΠΝ κρατά κάθε κομμάτι της διαπραγμάτευσης κρυφό, δεν μπορεί να δώσει πληροφορίες. Φυσικά, τα πλοία, θα συνεχίσουν να έχουν δυνατότητες στρατηγικής κρούσης, όπως ήταν το αρχικό “σχέδιο”.

Βέβαια, κάποιος πρέπει λίγο να δει πόσο τελικά θα στοιχίσει η ικανότητα στρατηγικής κρούσης με μόλις 16 πυραύλους SCALP EG.

Είναι επίσης σαφές, πως η αγορά των πλοίων έχει σαφείς πολιτικές και διπλωματικές προεκτάσεις, με την τελική απόφαση να παίρνεται σε επίπεδο Έλληνα Πρωθυπουργού και Γάλλου Προέδρου. Προφανώς είναι η έμπρακτη επιβράβευση της διαχρονικής γαλλικής στήριξης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος. Το τελευταίο είναι κάτι πολύ σαφές, και το βλέπουμε σχεδόν κάθε μέρα, ενώ η Γαλλία είναι και παραμένει ο πιστότερος σύμμαχος και υποστηρικτής της Κύπρου.

Τώρα, μιας και είναι πολιτική η απόφαση της αγοράς των δυο πολεμικών σκαφών από τη Γαλλία, προκαλεί μέγιστη εντύπωση η τρομερή καθυστέρηση στη λήψη μιας κάποιας απόφασης για την οριστική συμφωνία. Αν υπήρχε ένας διαγωνισμός, τότε, κάθε καθυστέρηση θα ήταν λογική. Τι είναι αυτό που δεν επιτρέπει στην αγορά να προχωρήσει, γιατί δεν έχουμε σύμβαση;

Την απάντηση την έχει δώσει ο ΥΕΘΑ σε παλαιότερη συνέντευξή του. Ουσιαστικά, το ΠΝ δεν θέλει να πάρει “γουρούνι στο σακί”, θέλει να συνδιαμορφώσει το τελικό πλοίο σύμφωνα με τις ανάγκες του. Είναι κάτι που το ΠΝ έχει κάνει πολλάκις στο παρελθόν, με τις ΜΕΚΟ200, τα αρματαγωγά, τις κανονιοφόρους, τις πυραυλακάτους κοκ.

Τώρα, οι Γάλλοι ουσιαστικά λένε “πάρτε το πλοίο ως έχει ή θα πληρώσετε τον κούκο αηδόνι”. Έτσι, σκέψεις για MICA VL, CAMM-ER, RAM/SeaRAM θα κοστίσουν πιο πολύ και από τρίτο πλοίο, ενώ ήδη, το “τυρί” που έβαλαν στη φάκα, οι SCALP EG, θα πρέπει να πληρωθεί από εμάς.

Κάπου εκεί έχουμε μπλέξει και τη χρηματοδότηση. Ενώ για τις ΗΠΑ γνωρίζουμε πως έρχεται δάνειο με σχεδόν μηδενικό επιτόκιο για 20 ή 25 έτη, δεν έχουμε ακούσει τίποτα για τις γαλλικές διευκολύνσεις. Ελπίζουμε πως θα είναι αντίστοιχες ή καλύτερες, καθώς το γαλλικό δημόσιο έχει μεγαλύτερη, καλύτερη πιστοληπτική ικανότητα από το ελληνικό. Αλλά και πάλι, πέφτουμε στην παγίδα να κάνουμε εικασίες για το θέμα.

Μιας και δεν βγάζουμε άκρη, και το ΠΝ δεν βλέπουμε να καταλήγει κάπου με τους Γάλλους, μήπως να εξετάσουμε μια άλλη λύση; Δεν ξέρουμε ποια είναι αυτή, δεν ξέρουμε να είναι η LCS/MMSC με αμερικανική δανειοδότηση, αν είναι κάποιο ή κάποια μοντέλα της σχεδιαστικής ομάδας της ALS, αν είναι κάποια ιταλική πρόταση, αν έχουμε κάποια γερμανική “σφήνα”… Σίγουρα όμως, θα είναι ένα πλοίο με αμερικανικά όπλα, αφού υπάρχει μια σαφής προτίμηση στα αμερικανικά συστήματα από το ΠΝ.

Βέβαια, εδώ δημιουργείται ένα μεγάλο προηγούμενο με τους φίλους Γάλλους, που λογικό είναι να δουν πως είμαστε αναξιόπιστοι εταίροι. Αποτελεί όμως κοινό μυστικό το γεγονός ότι οι Γάλλοι, και πάλι πολύ πρόσφατα, έχουν προτείνει την αντικατάσταση των ελληνικών Mirage 2000EGM/-5Mk2 από αεροσκάφη Rafale F3R ή ακόμη και F4. Γιατί λοιπόν να μην προχωρήσουμε σε μια τέτοια αγορά, τη στιγμή μάλιστα που αρκετά αεροσκάφη της ΠΑ χρειάζονται άμεσα αντικατάσταση (μιλάμε για τα αειθαλή F-4E Phantom AUP);

Το κόστος της αγοράς βέβαια ενός ικανού αριθμού Rafale δεν θα ήταν καθόλου μικρό, καθώς ακόμη και η Ινδία, σαν χρήστης Mirage 2000I/-5Mk3 δεν πέτυχε καλύτερη τιμή από… 7,8 δις ευρώ! Το θέμα αυτό έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στην ινδική κυβέρνηση, και δυστυχώς ακόμη δεν έχει κλείσει. Βέβαια, η ίδια η Ινδία ομολογεί πως το Rafale είναι η καλύτερη απάντηση στα κινεζικά J-20 που μπαίνουν σε υπηρεσία.

Τώρα, αφήνοντας πίσω την Ινδία, θα δούμε πως και οι άλλοι χρήστες έχουν πληρώσει ακριβά τη γαλλική “νύφη”. Το πρώτο αιγυπτιακό συμβόλαιο, μαζί με μια FREMM, υποδομές και πυραύλους, για 24 αεροσκάφη, έφτασε τα 5,2 δις ευρώ, ενώ το Κατάρ για 24 αεροσκάφη, μαζί με τεράστιο αριθμό όπλων, εκπαίδευση και υποδομές πλήρωσε κάτι παραπάνω από 7 δις ευρώ.

Βέβαια, στην περίπτωση που η Ελλάδα επέλεγε να αποσύρει όλα τα Mirage 2000, τότε τα όπλα τους θα ήταν η βάση για τον εξοπλισμό των Rafale F4Hel. Τώρα, ακόμη και 100 εκ. ευρώ να ήταν το κόστος κάθε αεροσκάφους, πάλι, τα 36 μαχητικά για δυο μοίρες θα κόστιζαν στη χώρα μας 3,6 εκ. ευρώ. Ακόμη και με οικονομίες κλίμακος σε εκπαίδευση, και εξοπλισμό εδάφους, δυο Μοίρες για κόστιζαν περίπου 5 εκ. ευρώ.

Το αποτέλεσμα θα ήταν να έχουμε δυο Μοίρες των 18 αεροσκαφών, ικανές να εξαπολύουν MICA IR/EM, MICA NG, SCALP EG, Exocet, αλλά και τον εκπληκτικό Meteor. Ακόμη και μια ελάχιστη ποσότητα Meteor στο ελληνικό οπλοστάσιο, θα έφερνε ανακατάξεις στις δυνατότητες της ΠΑ να πλήττει εχθρικά assets υψηλής αξίας, όπως KC-135R ή E-7 AEW, από αποστάσεις που δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα οι γείτονες για να τα προστατεύσουν.

Θα πρέπει να πούμε πως ενώ στον τίτλο μιλάμε για μία Μοίρα, στις παραπάνω γραμμές μιλάμε για δυο. Ο λόγος είναι πως με τη μία Μοίρα θα αντικαταστήσουμε τα μαχητικά Mirage 2000 σε υπηρεσία, ενώ η δεύτερη θα είναι ο αντικαταστάτης της αγοράς των δυο φρεγατών Belh@rra. Ας δούμε τώρα τι μπορεί να κάνει μια Μοίρα Rafale, εγκατεστημένη στην Κρήτη…

Καταρχάς, έχει την απαραίτητη ακτίνα δράσης να πολεμήσει αν χρειαστεί στην Κύπρο ή πέριξ αυτής. Επίσης, έχει μέσω των Exocet τη δυνατότητα να απαγορεύσει την αβλαβή παραμονή του εχθρικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεκαοκτώ μαχητικά Rafale μπορούν να φέρουν 32 Exocet AM39, με αρκετά καταστροφικά αποτελέσματα.

Αντίστοιχα, 18 Rafale μπορούν να φέρουν 32 SCALP EG, και σε λίγη ώρα μετά άλλους 32, μετά άλλους 32, κι άλλους, κοκ. 2 φρεγάτες θα μπορούν να εκτοξεύσουν 16 συνολικά SCALP Naval, και θα χρειαστούν ίσως μέρες για αναχορηγία που πρέπει να γίνει στη Σαλαμίνα ή στη Σούδα, εν μέσω πολεμικών επιχειρήσεων. Και μέχρι να “ξαναγεμίσουν”, ίσως να έχει τελειώσει και η σύγκρουση.

Μην ξεχνάμε πως οι δυο Belh@rra, θα προσέφεραν Α/Α άμυνα περιοχής στο Στόλο, σε περιοχές που δεν μπορούν σήμερα να προσφέρουν τα F-16. Τους 32 αντιαεροπορικούς πυραύλους των 2 φρεγατών, μπορούν να τους φέρουν μόλις 6 ή και λιγότερα μαχητικά. Επίσης, τα Rafale θέλουν ελάχιστη ώρα για Κύπρο ή Καστελόριζο…

Αν μάλιστα, στο πακέτο μπορέσουμε να προσθέσουμε και τα ισπανικά KC-130 (όχι δύσκολο, αφού οι σχέσεις Ισπανίας και Γαλλίας είναι στενές λόγω FCAS), τότε μιλάμε πως ο Στόλος στη Μεσόγειο θα έχει να τον προστατεύει, εκτός από τα F-16 της Σούδας, οι MICA και Meteor από τα ελληνικά Rafale. Ας σκεφτούμε λίγο τον συνδυασμό Rafale/Meteor στην Ανατολική Μεσόγειο… Και στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου.

Λογικά, η χρηματοδότηση των Belh@rra θα έχει την ίδια πηγή με μια χρηματοδότηση για τα Rafale. Τα κέρδη της Ελλάδας από την αγορά των Rafale θα ήταν μεγάλα, και σημαντικότερο την είσοδο της χώρας μας στο πρόγραμμα FCAS. Άλλωστε το ίδιο είχε προταθεί στο Βέλγιο για να μην αγοράσει μαχητικά F-35 και να προτιμήσει τα Rafale.

Το θέμα λοιπόν της σημερινής μας συζήτησης, είναι απλό. Αν είναι να πληρώσουμε 2,5 ή περισσότερα δις για 2 φρεγάτες Belh@rra, μήπως έχει αξία να δούμε την “πολιτική” διέξοδο” της αγοράς μαχητικών Rafale; Αν βέβαια υποθέσουμε πως 36 μαχητικά δεν θα ξεπερνούσαν τα 5 δις ευρώ. Αξίζει μια τέτοια προοπτική;
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.