Ποιος ο λόγος να συγκρίνουμε τον Κολοκοτρώνη με έναν Χαρδαλιά, κ. Γιάννα μας;

Τώρα που πέρασαν οι γιορτές, ας επιστρέψουμε πάλι στην εικονική μας πραγματικότητα. Για παράδειγμα στις τηλεδιασκέψεις της κ. Γιάννας Αγγελοπούλου, όπου έκανε, όπως διάβασα, ειδική αναφορά στους «νέους ήρωες του ’21» όπως αποκάλεσε, «αυτούς που δίνουν με τόσο πάθος και αφοσίωση τη μάχη εναντίον του Covid-19».


Δε γνωρίζω σε τι οφείλεται η αναγωγή της κοροναϊκής επικαιρότητας του 2020 στο 1821. Ίσως το γεγονός ότι είναι πρόεδρος της επιτροπής για τα 200 χρόνια. Δεν πιστεύω πάντως ότι είναι μια δήλωση για τα 5 λεπτά δημοσιότητας, καθώς η κ. Αγγελοπούλου διαθέτει άφθονη πρόσβαση σε αυτήν. Μου φαίνεται, όμως ότι το πρόβλημα της σύγκρισης οφείλεται στη δομική κατάσταση της σκέψης της απέναντι στα πράγματα που συγκρίνει. Εξισωτική, μειώνει το ένα για να υψώσει το άλλο. Πράγματα που είναι διαφορετικά μεταξύ τους και μη συγκρίσιμα καταλήγουν μοιραία σε υπερβολή.

Φαίνεται, ότι ως πρόεδρος της επιτροπής αγνοεί εν τούτοις βασικές πτυχές του τεράστιου θέματος που συνοψίζεται στους όρους "Επανάσταση του 1821" και "'ηρωες-αγωνιστές του 21". Ουδείς αμφιβάλλει φυσικά για την τεράστια προσφορά και την αυταπάρνηση που δίνουν οι υγειονομικοί στον αγώνα εναντίον της επιδημίας του Covid-19. Τους είμαστε απείρως ευγνώμονες, αλλά ποια σχέση μπορεί να έχουν με τους ήρωες του 1821; Θα μπορούσε να τους αποκαλέσει απλά ήρωες και όλα θα ήταν εντάξει. 

Ποιος μπορεί να τους εξισώσει με μια σύγκριση που μόνο αποτέλεσμα έχει να χαθεί η ιδιαιτερότητα και το πνεύμα της κάθε περίπτωσης; Ποιος ο λόγος να συγκρίνουμε τον Κολοκοτρώνη με έναν Χαρδαλιά, ή τον Καραϊσκάκη με έναν Τσιόδρα, παρά μόνο η επικοινωνιακή κολακεία; Μόνο ένας νους άσκεφτος και ρηχός, θα ισοπέδωνε τις διαφορετικές καταστάσεις μόνο και μόνο για να κάνει μια δήλωση εντυπώσεων. Γιατί πως αλλιώς θα εξίσωνε 8 χρόνια αιματηρών πολέμων σε βουνά, θάλασσες και λαγκάδια, με την ηρωϊκή προσφορά 2-3 μηνών των νοσηλευτών σε νοσοκομεία, αν δεν είχε παντελή άγνοια ή και σκοπιμότητα για όλα αυτά που μιλάει;

Πως να συγκρίνει κανείς τον οκτάχρονο αγώνα του 1821 με την καραντίνα και την επιδημία του Covid-19; Τον ήρωα του 1821, που αν επέζησε, 8 χρόνια στα ταμπούρια, με πείνα, με δίψα και με ύπνο στην ύπαιθρο, με τον νοσηλευτή που στο τέλος της βάρδιας θα πάει στο σπίτι του; Πως να συγκρίνεις τον βέβαιο και άμεσο κίνδυνο θανάτου από το βόλι του Τούρκου, με τον πιθανό, αλλά στατιστικά μικρό κίνδυνο θανάτου από την προσβολή του κορωνοϊού;

Απλά δεν γίνεται, μοιάζει μάλιστα και γελοίο εκτός από υπερβολικό. Για αυτό και σχεδόν πάντα το υπερβολικό είναι ταυτόχρονα και γελοίο...
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.