Γιατί ο Χίτλερ δεν αποτελείωσε τους Συμμάχους στη Δουνκέρκη;


Το γιατί οι γερμανικές μεραρχίες πάντσερ δεν αποτέλειωσαν τους Συμμάχους στη Δουνκέρκη έχει αποτελέσει αντικείμενο μακροσκελών συζητήσεων. Κατά την προσωπική μου άποψη, εξαιρετική ερμηνεία δίνει ο κος Δημήτριος Σταυρόπουλος στο άρθρο του “Η Βρετανική Εκστρατευτική Δύναμη στο Βέλγιο και στη Γαλλία: Παγίδευση και Διάσωση (1940)” στο τεύχος 80 της Στρατιωτικής Ιστορίας.

Από: cognoscoteam.gr - Γράφει ο Μανώλης Χατζημανώλης

Μεταφέρω το αντίστοιχο απόσπασμα αυτούσιο με ελάχιστες δικές μου σημειώσεις:

“Αν και μετά τον πόλεμο οι Γερμανοί στρατηγοί συμφώνησαν επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες για τη διαταγή στον εκλιπόντα πλέον Φύρερ, η αλήθεια είναι ότι η αιτία διακοπής της προέλασης (1) προήλθε από ένα σήμα του φον Κλούγκε, διοικητή της 4ης Στρατιάς, προς τον φον Ρουντστεντ (2) στις 23 Μαΐου, το οποίο ανέφερε ότι “τα στρατεύματα θα δεχονταν με ανακούφιση μια ανασύνταξη αύριο”. Ο γηραιός Ρούντστεντ, που δεν είχε ακόμα εξοικειωθεί (όπως και η πλειοψηφία των Γερμανών στρατηγών) με τη “λεπτή” τέχνη του πολέμου των τεθωρακισμένων και παρέμενε προσκολλημένος στα παραδοσιακά δόγματα, συμφώνησε με αυτή την επισήμανση και υποστήριξε ότι ήταν καιρός να δοθεί λίγος χρόνος στο πεζικό να προλάβει τα πάντσερ και τα μηχανοκίνητα. Η ως τότε θυελλώδης προέλαση είχε αποτελέσει μια σκληρή δοκιμασία για τα νεύρα των αξιωματικών της παλαιάς σχολής, που φαντάζονταν τις τεθωρακισμένες αιχμές να απειλούνται συνεχώς από πλευρικές αντεπιθέσεις και καταστροφικές παγίδες. Ευρισκόμενοι πλέον μπροστά στη Δουνκέρκη πίστεψαν ότι είχαν επανέλθει σε ένα είδος στατικής μάχης στην οποία ο νικητής θα αναδεικνυόταν με την υπεροχή του σε όγκο πυρός και όχι σε ευελιξία. Οι Γερμανοί υπερείχαν σαφώς σε άμεσα διαθέσιμο πυροβολικό και σε αριθμό στρατευμάτων, συνεπώς δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσουν οι διοικητές των πάντσερ τις παράτολμες διεισδύσεις τους. Επρόκειτο για μια τρομακτικά λανθασμένη εκτίμηση της κατάστασης. Στις 24 Μαΐου ο Χίτλερ επισκέφτηκε το αρχηγείο του Ρούντστεντ και συμφώνησε με το σκεπτικό του, προσδίδοντας έτσι ιδιαίτερη βαρύτητα στη διαταγή ανακοπής της προέλασης (σημείωση: παρακάμπτωντας στην ιεραρχία τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου στρατηγό Φραντς Χάλντερ και τον αρχηγό του Στρατού στρατηγό Βάλτερ Μπράουχιτς, κάνοντάς τους έξαλλους).

Μια άλλη μύχια σκέψη πιθανώς ταλάνιζε τον Χίτλερ εκείνες τις ώρες. Παρά τη διαφαινόμενη εκπληκτική νίκη της Wehrmacht στη Δύση, ο ηγέτης του Γ’Ράιχ γνώριζε ότι ο Στρατός αποτελούσε τη μοναδική υπολογίσιμη δύναμη που μπορούσε να τον συναγωνιστεί σε κύρος μέσα στη Γερμανία και ότι οι δάφνες λόγω της συντριβής των Ολλανδών, των Βέλγων, των Βρετανών και των Γάλλων πιθανώς θα τον καθιστούσαν πολιτικά επικίνδυνο στο άμεσο μέλλον. Ίσως λοιπόν επηρεάστηκε περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε από τους ψιθύρους του Γκαίρινγκ, ο οποίος επέμενε να παραχωρηθεί στη Luftwaffe η ευκαιρία να δώσει τη χαριστική βολή στον εχθρό. Η Αεροπορία ήταν ένα κλάδος νέος, απόλυτα πιστός στο κόμμα, απελευθερωμένος από τις ρίζες της παλαιάς πρωσικής αριστοκρατίας και ενσάρκωνε όλες τις αρετές και τις ιδιατερότητες ενός αυθεντικού δημιουργήματος του Εθνικοσοσιαλισμού. Τα πάντσερ είχαν επιτελέσει το καθήκον τους και έπρεπε να διαφυλαχθούν για τη δεύτερη φάση της μάχης της Γαλλίας. Η Luftwaffe μπορούσε να λιώσει μόνη της τον εχθρό.
The Dunkirk Evacuation – the Christian Connection | ChristianToday ...
Το μεγάλο λάθος της γερμανικής διοίκησης είναι πιθανώς το ότι δεν φαντάστηκε ποτέ ότι θα μπορούσαν οι Βρετανοί να απαγκιστρώσουν από την ηπειρωτική Ευρώπη τόσο μεγάλο αριθμό ανδρών κάτω από τη συντριπτική υπεροχή της Luftwaffe. Ο Κλούγκε, ο Ρούντστεντ, ο Γκαίρινγκ και ο Χίτλερ πιθανότατα δε διανοήθηκαν (όπως και πολλοί ηγέτες των Συμμάχων άλλωστε) ότι μια εκκένωση δια θαλάσσης (ουσιαστικά μια αντίστροφη αμφίβια επιχείρηση, που ξεπερνούσε σε αριθμό ανδρών εκείνη της Νορμανδίας το 1944) θα ήταν εφικτή υπό τόσο δυσμενείς συνθήκες και μέσα σε τόσο στενά χρονικά πλαίσια. Στις 24 Μαΐου περίπου 90 νικηφόρες γερμανικές μεραρχίες είχαν περισφίξει το θύλακα με ένα θανάσιμο εναγκαλισμό, με τη Luftwaffe να έχει καλύψει τον ουρανό. Πώς ήταν άραγε δυνατόν να διαφύγουν οι Βρετανοί;”

Σημειώσεις:

1.Eννοεί της 1ης Μεραρχίας Πάντσερ προς την απροστάτευτη ακόμα Δουνκέρκη, καθώς ο κύριος όγκος των στρατευμάτων των Συμμάχων δεν είχε προλάβει ακόμη να υποχωρήσει ως την πόλη.
2.Πρόκειται για τον διοικητή της Ομάδας Στρατιών Α’.
Print Friendly and PDF
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.