Η αγάπη των ξένων φιλελλήνων και το μίσος των "Ελλήνων" ανθελλήνων

[Δημοσιεύτηκε στις 7 Μαΐου 2018]
Η τελευταία συγκλονιστική συνέντευξη του διακεκριμένου βυζαντινολόγου Σερ Στήβεν Ράνσιμαν σε αντιπαράθεση με τις θέσεις της κ. Ελένης Γλύκατζη - Αρβελέρ. Μια αντιπαράθεση απόψεων χαρακτηριστική της αγάπης των ξένων φιλελλήνων και της απέχθειας των "Ελλήνων" ανθελλήνων έναντι του πολιτισμού και της θρησκείας μας. Τα σχόλια δικά σας...


"Χρειαζόμαστε την πνευματική μετριοφροσύνη." Σερ Στήβεν Ράνσιμαν 

Ή συνέντευξη που άκολουθεί δόθηκε άπό το σέρ Στηβεν Ράνσι­μαν, στο Έλσισιλντς της Σκωτίας, στον πατρογονικό πύργο του, τον Όκτώβρη τοϋ 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3, στις δημοσιογράφους Χρύσα Άράπογλου και Λαμπρινή Χ. Θωμά. Για τεχνικούς λόγους, δεν «βγηκε» ποτέ στον άέρα. Και οι δύο δημοσιογράφοι θεωροϋν την συνέντευξη αύτή άπό τις πιό σημαντικές της καριέρας τους, μιά και άνήκει στο είδος των «συζητήσεων» που σε διαμορφώνουν και δεν ξεχνάς ποτέ. [...]

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Πιστεύω πως κάθε γεγονός της ιστορίας, αν άρχίσεις να το μελετάς σε βάθος, μπορεί να γίνει συναρπαστικό. Το δε Βυζάντιο το βρίσκω έξαιρετικά συναρπα­στικό, γιατί ήταν ένας αύθύπαρκτος πολιτισμός. Για να μελετήσεις το Βυζάντι­ο, πρέπει να μελετήσεις την τέχνη, να μελετήσεις τη θρησκεία, να μελετήσεις έναν ολόκληρο τρόπο ζωης, που είναι πολύ διαφορετικός άπό το σημερινό.

Καλύτερος η χειρότερος;
Κοιτάξτε... Δεν είμαι σίγουρος αν θα μου άρεσε να ζήσω στους βυζαντινούς χρόνους. Δε θα μου άρεσε, λόγου χάριν, να άφήσω γένια (Βρετανικό χιούμορ). Ωστόσο, στο Βυ­ζάντιο είχαν έναν τρόπο ζωης που ήταν καλύτερα δομημένος. Άλλωστε, όταν έχεις έντονο θρησκευτικό συναίσθημα, ή ζωή σου «μορφοποιεί» κι είναι πολύ πιό ικανοποιητική άπό τη σημερινή, όπου κανείς δεν πιστεύει σε τίποτε άρκετά.

Άρα ήταν μία θρησκευτική Πολιτεία;
Ηταν ένας πολιτισμός, στον οποίο η θρησκεία άποτελούσε μέρος της ζωής.

Καί στους έντεκα αύτούς αιώνες;
Νομίζω ότι ό κόσμος μιλά για το Βυζάντιο λές κι παρέμεινε το ίδιο, ένας πολιτι­σμός άμετάβλητος κατά την διάρκεια όλων αύτών των αιώνων. Είχε άλλάξει πολύ άπό την άρχή ώς το τέλος του, αν και κάποια συγκεκριμένα βασικά στοι­χεία κράτησαν σε όλη τη διάρκειά του -όπως το θρησκευτικό αίσθημα. Μπορεί να διαφωνούσαν για θρησκευτικά ζητήματα άλλά πίστευαν όλοι, κι αύτό το αί­σθημα είναι μόνιμο. Ό σεβασμός, ή έκτίμηση στις τέχνες, ώς έκείνες που εύχαριστούν το Θεό, κι αύτά διατηρήθηκαν. Κι έτσι, παρ' ότι οι μόδες άλλαζαν, ή οικονομική κατάσταση άλλαζε, οι πολιτικές καταστάσεις άλλαζαν, ύπηρχε μιά άκεραιότητα, πολύ ένδιαφέρουσα μέσα στο σύνολο.

Μιλάμε για θρησκεία κι ήθική. Το Βυζάντιο πολλοί το θεωρούν μία περίοδο πολέμων, δολοφονιών, δολοπλοκιών, «βυζαντινισμών» που ούδεμία σχέση είχε με την ήθική.

Γίνονταν και τότε πολλοί φόνοι, άλλά δεν ύπάρχει περίοδος της ιστορία που αύτοί να λείπουν. Κάποτε έδινα μιά διάλεξη στις Η.Π.Α., και στο άκροατήριό μου ήταν κι ή κόρη του προέδρου Τζόνσον, που μελετούσε το Βυζάντιο. Ηρθε στη διάλεξη με δύο σωματοφύλακες, δύο σκληρούς κυρίους που την προσεχαν. Μου έξήγησε ότι άγαπούν τη βυζαντινή ιστορία, γιατί είναι γεμάτη φό­νους, και φαντάζει σαν σχολικό μάθημα (homework). Είχα το τάκτ να μη της πώ ότι, ώς τότε, το ποσοστό των άμερικανών προέδρων που είχαν δολοφο­νηθεί ήταν πολύ μεγαλύτερο -σέ σχέση με τα χρόνια ύπαρξής των Η.Π.Α.- άπό το ποσοστό των δολοφονημένων βυζαντινών αύτοκρατόρων στη διάρκεια της αύτοκρατορίας. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να δολοφονούν. Άνοίξτε τα μάτια σας!

Γράφετε στο «Βυζαντινό πολιτισμό» ότι δεν ύπηρχε θανατική ποινή στο Βυ­ζάντιο.

Όντως, δεν σκότωναν. Και ή μεγάλη διαφορά φαίνεται στους πρώτους χρό­νους. Όταν ή Ρωμαϊκή Αύτοκρατορία έγινε χριστιανική, μία άπό τις βασικότε­ρες άλλαγές ήταν να σταματήσουν οι μονομαχίες, να μη πετούν πιά άνθρώπους στα λιοντάρια, κι όλα τα σχετικά. Ή αύτοκρατορία έγινε πολύ πιό άνθρωπιστική. Και πάντα, άπέφευγαν όσο μπορούσαν τη θανατική ποινή. Κατά και­ρούς, κάποιοι αύτοκράτορες κατέφευγαν σε αύτή, άλλά οι περισσότεροι χρη­σιμοποιούσαν ώς έσχάτη τιμωρία, μιά μέθοδο που σήμερα μας φαίνεται άποτρόπαια: τον άκρωτηριασμό κάποιας μορφης. Άλλά μου φαίνεται, ότι οι περισ­σότεροι άνθρωποι θα προτιμούσαν να τους κόψουν π.χ. ένα χέρι, παρά να τους θανατώσουν.

Υπάρχει έδώ και καιρό ένας διάλογος άνοικτός στην Ελλάδα. Υπάρχουν σύγ­χρονοι Έλληνες διανοούμενοι που ύποστηρίζουν ότι το Βυζάντιο δεν άξίζει να μελετηθεί ιδιαίτερα, ότι δε δημιούργησε τίποτε, ότι είχε σχολιαστές των γρα­φών κι όχι διανοούμενους. Με μιά φράση «δέν ήταν και τίποτε άξιομνημόνευτο».

Νομίζω ότι αύτοί οι Έλληνες είναι πολύ άδικοι με τους βυζαντινούς τους προ­γόνους. [...] Πηγή: myriobiblos.gr

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΣΕΡ ΣΤΗΒΕΝ
Ό διαπρεπής Βυζαντινολόγος Sir Steve Runciman γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1903. Ηταν έγγονός του μεγαλοεφοπλιστή Σέρ Γουόλτερ Ράνσιμαν (1847-1937) και γιός του πολιτικού Σέρ Γουόλτερ. Σπούδασε στο Eton και στο Trinity College του Cambridge, όπου μαθήτευσε κοντά στον διάσημο καθηγη­τή της Νεότερης Ιστορίας και βυζαντινολόγο Τζόν Μπάγκνελ Μπιούρι. Στο πα­νεπιστήμιο αύτό δίδαξε άπό το 1927 εως το 1938 και παρέμεινε έπίτιμος έταίρος του εως τον θάνατό του. Δίδαξε έπίσης σε πολλά Πανεπιστήμια της Εύρώπης και της Άμερικης και στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης άπό το 1942 εως το 1945, όπου δίδαξε Βυζαντινή 'Ιστορία και Τέχνη. Υπηρέτησε σε άρκετές διπλωματικές θέσεις (Ακόλουθός της Βρετανικης πρεσβείας στην Σόφια και το Κάιρο) και χρημάτισε άντιπρόσωπος του Βρετανικού Συμβουλίου στην Ελλάδα άπό το 1945 εως το 1947. Ηταν μέλος της Βρετανικης Ακαδημί­ας Άθηνών, και έχει τιμηθεί με πολυάριθμα πανεπιστημιακά διπλώματα. Με το περάσμά του άπό την Ελλάδα του δόθηκε ή εύκαιρία να γνωρίσει μεταξύ πολ­λών άλλων τον Γιώργο Σεφέρη, τον Αγγελο Σικελιανό και τον Δημήτρη Χόρν.

Ό πολυγραφότατος ιστορικός έγραψε πολλά έργα που έγιναν γρήγορα γνωστά τόσο σε άκαδημαϊκό έπίπεδο, όσο και στο εύρύ άναγνωστικό κοινό. [...] Άρκετά άπό αύτά έχουν μεταφραστεί και στην έλληνική γλώσσα. Ό σέρ Στηβεν Ράνσιμαν άνέσυρε με τις μελέτες του και το έργο του τον βυζαντινό πολιτισμό άπό την έ- πιστημονική άδιαφορία και τον έρευνητικό παραμερισμό. Με το έργο του Ίστο- ρία των Σταυροφοριών άλλαξε ούσιαστικά την άντίληψη της Δύσης για τις Σταυροφορίες. Ή έφημερίδα The Times για την προσφορά του μεγάλου έπι- στήμονα στο συγκεκριμένο θέμα έγραψε: "Χαρτογραφώντας την μεσαιωνική φάση του άτέρμονου χάσματος μεταξύ Άνατολης και Δύσης στην Μέση Άνατολή ό Ράνσιμαν σαφώς έκλινε πρός την πλευρά του Βυζαντίου έναντί της μι­σαλλοδοξίας και του πλιάτσικου στο όποίο έπιδιδόταν ή Δύση".

Ή χώρα μας τον τίμησε με το χρυσό μετάλλιο της πόλης των Άθηνών (1990) και με το βραβείο Ωνάση (1997).

Ό Σέρ Στηβεν Ράνσιμαν άπεβίωσε τις ώρες που σελιδοποιούσαμε την συνέντευξή του, στις 10 Νοεμβρίου 2000. Πηγή: Έπιμέλεια-Έπιλογή άποσπασμάτων: Λαμπρινη Χ. Θωμά Flash.gr (ellasnafs.blogspot.gr)


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ κας. ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ ΠΑΡΑΜΟΝΕς 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 2016
Την Εκκλησία βάζει -για άλλη μια φορά- στο στόχατρο η κα Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, που σε συνέντευξή της παραμονές της 25ης Μαρτίου βρήκε την ευκαιρία να της επιτεθεί. [...] Σας παραθέτουμε κομμάτια της συνέντευξης.
Ναι και αρκετοί λένε ότι δώσαμε τα φώτα στον κόσμο και δεν καταφέραμε κάτι άλλο γιατί μέσα στην ιστορία χαθήκαμε, υπήρξε ένα Βυζάντιο και μια ορθοδοξία και ένας ανατολικός ασκητισμός που μας καθήλωσε την ώρα που υπήρχε ένας διαφωτισμός και εξέλιξη.
Το θέμα είναι ότι η Ελλάδα δεν γνώρισε διαφωτισμό. Ποιός φταίει; Θα το πω, η εκκλησία. Αφόρισαν σχεδόν τον Βολταίρο και όλους αυτούς, ο μόνος διαφωτιστής στην Ελλάδα ήταν ο Ρήγας Φερραίος. Οταν τον σκότωσαν και αυτόν, ε… να μην τα λέω η εκκλησία δεν θρήνησε τον Ρήγα.

[...] Δηλαδή ο ρόλος της εκκλησίας είναι τόσο αρνητικός;

Να καταλάβουμε γιατί η εκκλησία έχει το δικέφαλο αετό, από που και ως πού, ποιός κληρονομεί το δικέφαλο αετό, είναι άγιος ο αετός; Όχι, είναι η εξουσία η βυζαντινή και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη των Τούρκων. Αλλά κατάφερε η εκκλησία δύο πράγματα: πρώτον να πει αυτό που σας έλεγα πριν για το Διαφωτισμό και δεύτερον να μιλήσει για κρυφά σχολειά. Ποιά κρυφά σχολειά; Όταν έχουμε τόσες βιβλιοθήκες, τόσους σοφούς, όταν έχουμε έγγραφα της εποχής που λένε για τα σχολειά που υπήρχαν …αν τα βάλουμε κάτω θα δούμε ότι δεν είναι τα σχολεία της Πόλης και της Σμύρνης μονάχα, αλλά είναι και τα ρουμελιώτικα σχολειά και πολλά άλλα. Ποιά κρυφά σχολεία; Ίσως να υπήρχαν περιοχές όπου ο αγάς να αντιδρούσε και να εμπόδιζε τη λειτουργία τους και σε αυτη την περίπτωση πηγαίνανε τα παιδιά τους, όπως και οι βυζαντινοί, στα μοναστήρια για να μάθουν γράμματα. Αλλά να μην μιλάμε για το κρυφό σχολειό και το μοναστήρι που έσωσε την Ελλάδα, όλα αυτά είναι υπερβολές. Υπάρχει και υποστηρίζεται η άποψη ότι η Δύση δεν βοήθησε, ότι ήταν ανθελληνική. Τι ανθελληνική, όταν έπεσε η Πόλη μέχρι και ο Πάπας δάκρυσε. Ένας Πολωνός έγραψε πως «έγινε η χριστιανοσύνη μονόφθαλμος». Επίσης έχουνε κάνει τόσες σταυροφορίες εναντίον των Τούρκων (contra turkus) και άλλωστε δεν έχουνε και τα μέσα, μη ξεχνάτε ότι η μια δύναμη μετριέται με την άλλη. Πηγή

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ κας ΑΡΒΕΛΕΡ
... Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ θεωρείται σήμερα μία από τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές προσωπικότητες, ιδιαίτερα στη βυζαντινολογία, με πολύ μεγάλο αριθμό σχετικών διαλέξεων και ομιλιών εντός και εκτός Ελλάδας. Είναι πρύτανης των Πανεπιστημίων της Σορβόνης από το 1976, καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού, διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Βυζαντινής Ιστορίας και Πολιτισμού και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. Στην πολύχρονη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία της έχει αναλάβει τα ανώτερα αξιώματα και έχει τιμηθεί με πλήθος διεθνών διακρίσεων.[...]

Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, ενώ μετακόμισε στο Παρίσι το 1953 για να συνεχίσει τις σπουδές της. Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS), ενώ το 1964 έλαβε τον τίτλο της διευθύντριας του Κέντρου και το 1967 αυτόν της καθηγήτριας στη Σορβόννη. [...]

Η Αρβελέρ έχει κατατάξει ιδεολογικά τον εαυτό της στην αριστερά. Συγκεκριμένα έχει αναφέρει σε συνέντευξή της ότι : " ... εγώ δεν έγινα αριστερή. Γεννήθηκα αριστερή... Δεν θα μπορούσα να ήμουν κάτι άλλο. Εγώ το '53 όταν πέθανε ο Στάλιν, έκλαψα σαν να έχασα δικό μου άνθρωπο". Συνεχίζοντας προσθέτει: "Κομμουνίστρια - ακριβολογώντας θεωρητικά - δεν ήμουν ποτέ. Το έλεγα μόνο στον Καραμανλή για να τον πειράζω, να τον ερεθίζω. Αριστερή ήμουν πάντα!." [...] Πηγή: el.wikipedia.org

Αλλού κάνει τις εξής δηλώσεις: "350.000 Πόντιοι καταστράφηκαν και όχι σφαγιάσθηκαν ή εξοντώθηκαν". "Οι φερομένοι ως Μακεδόνες βασιλείς, στ᾿ αλήθεια ήταν αρμενικής καταγωγής". "Όταν μου λένε ότι υπάρχει οικονομική κρίση γελάω". Πηγή: antipliroforisi.blogspot.gr

Σχόλιο κας SIMONE LE BARON για την κα Αρβελέρ
Η αποβλάκωση των λαών ξεκίνησε στη δύση πριν από 40 χρόνια και στη Γαλλία με το Ζισκάρ [ντ' Εσταίν] πρώτο. Τελείωσα το 1970 το λύκειο (τότε είχαμε 7 χρόνια λύκειο αν είχαμε κλίση για τα γράμματα, οι άλλοι πηγαίνανε στο γυμνάσιο), το τελευταίο χρόνο είχαμε για το baccalauréat ως σπουδαιότερο μάθημα, με 6 ώρες την εβδομάδα, φιλοσοφία. Μπορούσαμε επίσης να διαλέξουμε αρχαία ελληνικά εγώ έκανα 7 χρόνια λατινικά. Από το 1974 και πέρα η Σορβόνη και το γαλλικό ινστιτούτο της Αθήνας έγιναν όργανα της γαλλικής κομματοκρατίας. Έβαλαν την Αρβελέρ στη Σορβόνη γιατί είναι Εβραία ανθελληνίδα. Τότε ξεκίνησε το σχέδιο εθνοκτονίας της Ελλάδος με πράκτορες ανθέλληνες Έλληνες ή μη. Πηγή , antipliroforisi.blogspot.gr
 
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.