Μας δείχνουν το δρόμο προς τον γκρεμό και βιαζόμαστε να πηδήσουμε...



Στον προεκλογικό λόγο των κομμάτων αισθητοποιείται καλλίτερα από οπουδήποτε αλλού ο αντιφατικός χαρακτήρας της εγχώριας πολιτικής. Η αντίφαση και η σύγχυση είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πολιτικής των λόγων και των μηδαμινών σχεδών πράξεων. Και στην αντίφαση καταφαίνεται ο προβληματικός της χαρακτήρας.

Του Στέλιου Συρμόγλου

Ξεκινώντας από τα μειονεκτήματά της φτάσαμε στις αντιφάσεις της. Ξεκινώντας από τα ισχνά πλεονεκτήματα της , φτάνουμε πάλι στις αντιφάσεις της. Ο καθημερινός άνθρωπος σταματάει στα ελάχιστα πλεονεκτήματα, ενώ, ασύνειδα, πληρώνει και τις αντιφάσεις.

Ο αναλυτικός νους, ο σκεπτόμενος πολίτης, ζυγιάζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και βλέπει, ανήσυχα, τα μειονεκτήματα να ακολουθούν γεωμετρική πρόοδο. Εκείνο που ανησυχεί περισσότερο, είναι πως τα μειονεκτήματα κρύβονται, τα πλεονεκτήματα, έστω και "καχεκτικά" διαφημίζονται κατά κόρον από τα στρατευμένα ΜΜΕ και τους μόνιμους "πελάτες" των διαφόρων τηλεοπτικών εκπομπών.

Η βιομηχανία της προπαγάνδας έχει έργο της να προβάλλει τα πλεονεκτήματα, ό,τι τέλος πάντων φαίνεται ως πλεονέκτημα. Τα μειονεκτήματα τα υπογραμμίζουν κάτι "περίεργοι" για τους πολλούς της ευπιστίας, που είτε δεν φτάνει στο σύνολο η φωνή τους είτε, όταν φτάνει, μοιάζει ενοχλητική, γκρινιάρικη. Και επειδή κάποιοι από τους "περιέργους" είναι επίμονοι στις απόψεις τους, ή τα λένε με τρόπο σιβυλλικό, γίνονται και αφόρητα βαρετοί.

Τούτη η αλύτρωτη αγγαρεία της κοινωνίας είναι ικανή να της εξασφαλίσει ένα εύσημο, το εύσημο της μυθομανίας, που τόσο έντεχνα προβάλλεται από τους πολιτικούς της μυθοπλασίας.

Για όσους βρισκόμαστε μακριά από το επίκεντρο της σεισμικής πολιτικής θρασύτητας και ζητάμε νοητές απαντήσεις, φυσικά και δεν βρίσκουμε έστω μια που να φανερώνει μια προοπτική.

Παράδοξο; Κι όμως το παράδοξο ξεπερνιέται. Και η κοινωνία, εν αναπαύσει, παρέχει τη συγκατάθεσή της στην εξόφθαλμη πολιτική κοροιδία και συχνά πολιτική απάτη.

Μας ξεπερνά ο χείμαρρος των γεγονότων; Και λοιπόν; Είμαστε ακατεύθυντοι; Οχι βέβαια. Μας κατευθύνουν προς το γκρεμό, κι εμείς βιαζόμαστε να πηδήσουμε. Μια διάθεση , εξάλλου, διάχυτα αρνητική κάποιων διαδρομιστών της ουτοπίας, δεν είναι αρκετή να μας αποτρέψει από το γκρεμοτσάκισμά μας...

Κι αν αποφύγουμε το "γκρεμοτσάκισμα", παγιδευόμαστε μέσα σ' ένα μηχανισμό της πολιτικής άκαμπτο και ανάλγητο, από τον οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, έχοντας μπροστά τεχνητά διλήμματα και το φάσμα της αβεβαιότητας. Και από τη στιγμή που υπάρχει πολιτικός σχεδιασμός παγίδευσης της κοινωνικής συνείδησης, υπάρχει φυσικά και επιβολή πολιτικών αντίθετων με τις προσδοκίες μας, που καλλιεργούνται ιδίως προεκλογικά.

Μια ολόκληρη κοινωνία δεν μπορεί να λειτουργεί βασισμένη σε μιαν αλληλουχία από λόγια και αντιθέσεις. Ετσι, οι σχέσεις πολιτικής και πολιτών βρίσκονται στις παρυφές του παραλογισμού...
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.