"Να κάνω το κέφι μου, την...ανάγκη μου στην κρεβατοκάμαρα ενός Ελληνοκύπριου"

Μου περιέγραψε σήμερα ένας φίλος την ανάμνηση του… Αληθινή. Αλλά ζήτησε να μην γράψω το όνομα του…


¨Ήταν τέλος Αυγούστου του 1974. Ο τουρκικός στρατός είχε φτάσει ως το πάνω όριο του χωριού μας. …Σύμφωνα με τον χάρτη που είχαν στα χέρια τους χάραξαν τα σύνορα και οχυρώθηκαν. Ένα πρωί οι στρατιώτες εισήλθαν σε ένα ελληνοκυπριακό χωριό και εκτός από κάτι γέρους δεν συνάντησαν άλλο…. Όταν επέστρεψαν, το περιέγραψαν στον διοικητή τους κι αυτός αποφάσισε να το καταλάβουν. Το κατέλαβαν και οχυρώθηκαν εκεί. Όσοι ήταν να φύγουν έφυγαν, στο χωριό είχαν μείνει μόνο κάποιοι γέροι.

Δόθηκε η είδηση στους Τ/Κ μαχητές. Τους ζητήθηκε να πάνε μερικά άτομα να κάνουν έρευνα στο χωριό. Κατά την γνώμη το έκαναν διότι εάν βρισκόταν Ε/Κ στρατιώτες στο χωριό, θέλανε αυτοί να βρεθούν αντιμέτωποι με Τ/Κ μαχητές κι έτσι να τεθεί σε κίνδυνο εκείνων η ζωή…Αρχίσαμε με έναν φίλο να μπαίνουμε στα σπίτια κρατώντας το Τόμσον στα χέρια μας. Μπήκαμε σε ένα σπίτι που ήταν ακριβώς στην είσοδο του χωριού. Κοιτάξαμε γύρω στην αυλή. Το χέρι μας στην σκανδάλη… Ποιός ξέρει τι μπορούσε να γίνει .

Ο φίλος μου μπήκε μια στιγμή στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού. Νομίζω δεν μπόρεσε να ανοίξει την πόρτα από κάτι. Γύρισε και μου είπε ¨Βγες έξω, θέλω να κάνω την τουαλέτα μου¨ . Εγώ του έδειξα την τουαλέτα αλλά εκείνος μου είπε ¨Εσύ περίμενε με έξω, όταν έχει τόσο κενό μέρος για χέσιμο, γιατί εγώ να πάω τουαλέτα; Να κάνω το κέφι μου, να χέσω στην κρεβατοκάμαρα ενός Ε/Κ ¨. Βγήκα έξω και τον περίμενα στην πόρτα. Πριν περάσουν 5 λεπτά, βγήκε έξω φωνάζοντας βοήθεια και άρχισε να τρέχει πανικόβλητος. Στο χέρι μου είχα το Τόμσον αλλά φοβήθηκα. Σιγά-σιγά μπήκα μέσα. Στον παραμικρό θόρυβο θα πατούσα την σκανδάλη. Με το πόδι μου κλώτσησα την πόρτα. Στο μέσο του δωματίου κείτονταν ένας άνθρωπος. Ήταν σκοτωμένος. Κατάλαβα την κατάσταση. Η πόρτα της ντουλάπας ήταν ανοικτή. Ο φίλος που με είχε στείλει έξω λέγοντας πως θα έκαμνε την τουαλέτα του, μη μπορώντας να ανοίξει την ντουλάπα, πίστεψε πως μέσα θα είχε χρήματα ή χρυσαφικά και επειδή δεν ήθελε να τα μοιραστεί μαζί μου είχε σκεφτεί αυτή την πονηριά. Αλλά τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα περίμενε , όταν άνοιξε την ντουλάπα, έπεσε πάνω του ένας νεκρός άνθρωπος και αυτός από τον φόβο του, τα παράτησε όλα και έτρεξε μέχρι το χωριό που είχαμε φτάσει. Για πολύ καιρό δεν μπόρεσε να ξεπεράσει αυτό το σοκ… Νομίζω πως μέχρι να πεθάνει παρακολούθησε θεραπεία…

Δεν είναι μια ωραία ανάμνηση , αλλά σήμερα έγραψα αυτά που μου περιέγραψε ο φίλος μου…

Αλή Οσμάν
http://www.afrikagazetesi.net/Afrika-Arsiv/2019%20-%20Haziran/24%20Haziran%202019.pdf
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.