Η προφητεία της Μάργκαρετ Θάτσερ: Είχε πει το 1988 για τη Γερμανία όσα λένε οι υπόλοιποι σήμερα


Σε ένα από τα εορταστικά δείπνα των ημερών, κάποιος καλός φίλος που ξέρει τις απόψεις μου για τον διαχρονικό ρόλο των Γερμανών στην Ευρώπη και  τις συμμερίζεται ως ένα βαθμό -παρότι ο ίδιος γερμανοτραφής- μου συνέστησε να (ξανα)διαβάσω την ομιλία-σταθμό της Μάργκαρετ Θάτσερ στο Ευρωπαικό Κολλέγιο, το μακρινό 1988. Πριν ακριβώς τριάντα χρόνια.

Από: hellasjournal.com - Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ
  • Θυμόμουν αμυδρά εκείνο τον βαρυσήμαντο πολιτικό λόγο που έγινε αργότερα γνωστός ως «ομιλία της Μπρίζ», ακριβώς επειδή δόθηκε στην βελγική πόλη, έδρα του πανεπιστημιακού ιδρύματος που προετοιμάζει την γραφειοκρατική ελίτ των Βρυξελλών.  Και τον θυμόμουν ως μία συντεταγμένη ομοβροντία κατά του τότε Σοσιαλιστή Προέδρου της Κομισιόν, Ζακ Ντελόρ που ονειρευόταν να φτιάξει ένα ομοσπονδιακό ευρωπαικό «υπερκράτος», χωρίς επιμέρους εθνικές δομές.
Εκανα λάθος. Διαβάζοντας προσεκτικότερα αυτές τις μέρες την μνημειώδη ομιλία της «σιδηράς κυρίας», κατάλαβα ότι ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια απάντηση στον Ντελόρ. Επρόκειτο στην ουσία για το πρώτο δομημένο ευρωσκεπτικιστικό μανιφέστο που διέβλεψε εγκαίρως τον κίνδυνο επιβολής μιας υπερεθνικής εξουσίας στους πιο αδύναμους ευρωπαικούς λαούς. Μιας εξουσίας που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει μέσα από την αθόρυβη άλωση των ευρωπαικών θεσμικών οργάνων τα συμφέροντα μιας ισχυρής ευρωπαικής χώρας, δηλαδή του …συνήθους υπόπτου.
Προσέξτε: Η ομιλία της Βρετανίδας πρωθυπουργού ήταν ευρωσκεπτικιστική, αλλά σε καμία περίπτωση ευρωφοβική.  Με διορατικότητα που παραπέμπει στον Τσώρτσιλ και ίσως μόνον οι Βρετανοί διαθέτουν ιδιοσυγκρασιακά ως προς την πορεία της ευρωπαικής ενοποίησης, η Θάτσερ πέρασε το προφητικό της μήνυμα σε μία φαινομενικά μια ανύποπτη εποχή. Πριν την επίσημη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης και πριν την πτώση του Τείχους που οδήγησε στην επανένωση της Γερμανίας την οποία επιχείρησε η ίδια να επιβραδύνει σκοντάφτοντας όμως στην άρνηση του Μιττεράν που θεωρούσε ότι μπορεί να υπάρξει «έντιμος συμβιβασμός» με τους Γερμανούς.
Η Θάτσερ που έβλεπε από πολύ νωρίς που «πάει το πράγμα» φρόντισε να το επισημάνει μέσα στην έδρα του αντιπάλου. Στην ιστορική εκείνη ομιλία το ακροατήριο πάγωσε ήδη με την πρώτη της φράση:
  • «Πρέπει να σας συγχαρώ για το κουράγιο σας. Αν πιστεύετε κάποια από τα πράγματα  που έχουν γραφτεί ή ακουστεί για τις απόψεις μου σχετικά με την Ευρώπη είναι σα να καλέσατε τον Τζέγκις  Χαν να σας μιλήσει για τις αρετές της ειρηνικής συνύπαρξης…»
Και η θρυλική Μάγκι συνέχισε χωρίς να μασάει τα λόγια της:
  • «Η Ευρώπη δεν δημιουργήθηκε από την Συνθήκη της Ρώμης.  Ούτε η ευρωπαική ιδέα είναι ιδιοκτησία κάποιου ομίλου ή θεσμού…Οποιος επικρίνει την Ευρωπαική Κοινότητα δεν σημαίνει ότι είναι αυτομάτως εναντίον της Ευρώπης…
…Κι εμείς οι Βρετανοί έχουμε συνεισφέρει με έναν πολύ ειδικό τρόπο στην Ευρώπη. Μέσα στους αιώνες πολεμήσαμε για να αποτρέψουμε να πέσει στην κυριαρχία μίας και μοναδικής δύναμης…Πολεμήσαμε και θυσιαστήκαμε για την ελευθερία…Αν δεν είχαμε την προθυμία να πολεμήσουμε και να πεθάνουμε η Ευρώπη  θα ήταν προ πολλού ενωμένη, αλλά όχι στο όνομα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης»(σ.σ. σαφής υπαινιγμός για την διαχρονική επεκτατική βουλιμία των Γερμανών).
Είπε κι άλλα τρομερά η «σιδηρά κυρία» ανάμεσα στα οποία σταχυολογώ τα εξής:
«…Η Ευρωπαική Κοινότητα δεν είναι αυτοσκοπός. Ούτε είναι ένα θεσμικό εργαλείο για να προσαρμόζεται συνεχώς στις επιταγές κάποιων αφηρημένων θεωρητικών εννοιών. Αλλά ούτε και πρέπει να παγιωθεί στη λογική ενός ατελείωτου κανονιστικού πλαισίου…
  • …Το να προσπαθήσεις να καταπιέσεις την εθνική οντότητα συγκεντρώνοντας την εξουσία στις Βρυξέλλες θα ήταν επιζήμιο και καταστροφικό. Η Ευρώπη είναι δυνατή ακριβώς επειδή έχει τη Γαλλία ως Γαλλία, την Ισπανία ως Ισπανία, την Βρετανία ως Βρετανία και όλες τις χώρες ελεύθερες να διατηρήσουν τις παραδόσεις και την ταυτότητα τους…Θα ήταν τρέλα να επιχειρήσουμε να προσδώσουμε στις χώρες μια ευρωπαική εθνικότητα. Δεν καθορίσαμε τα σύνορα μας με την προοπτική να αλλάξουν ξανά στο όνομα ενός ευρωπαικού υπερκράτους υπό μία νέα κυριαρχία των Βρυξελών…
…Ασφαλώς και θέλουμε να δούμε την Ευρώπη περισσότερο ενωμένη και αφοσιωμένη σε ένα κοινό σκοπό . Αλλά πρέπει να γίνει με έναν τρόπο που θα διατηρεί τις διαφορετικές παραδόσεις, τις κοινοβουλευτικές εξουσίες και μία αίσθηση εθνικής υπερηφάνειας στη χώρα του καθενός…»
Και η Θάτσερ έκλεισε την ομιλία της λέγοντας:
  • «Ας αφήσουμε την Ευρώπη να είναι μια οικογένεια εθνών με αμοιβαία κατανόηση και εκτίμηση ώστε να κάνουν μαζί περισσότερα,  απολαμβάνοντας όμως την εθνική τους ταυτότητα τουλάχιστον  όσο  και την κοινή ευρωπαική στόχευση…»
Διαβάζοντας αυτά τα λόγια αντιλαμβάνεται κανείς πώς αν βρισκόντουσαν στην πορεία άλλοι φωτισμένοι ηγέτες στην Βρετανία(και όχι εντεταλμένοι υπάλληλοι της παγκοσμιοποίησης τύπου Μπλέρ)και εφόσον βεβαίως οι Γάλλοι μπορούσαν να αποβάλουν εγκαίρως το σύνδρομο της Στοκχόλμης και να καταλάβουν ότι δεν γίνεται χωριό επί ίσοις όροις με τον Γερμανό δυνάστη τους, η σημερινή Ευρωπαική Ενωση θα ήταν εντελώς διαφορετική. Και σίγουρα όχι κομμένη και ραμμένη για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα ενός κράτους, ενός έθνους και μιας χρυσοπληρωμένης γραφειοκρατικής ελίτ…
Υ.Γ. Ο έμπειρος γερμανοτραφής φίλος μου επιμένει ότι το Brexit θα γίνει και θα αποτελέσει το πρώτο ξήλωμα του …ευρωγερμανικού πουλόβερ. Για να δούμε αν θα τον δικαιώσει η νέα χρονιά…
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...