Πολεμική Αεροπορία: Τα όπλα που θα κάνουν τη διαφορά σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο

Σε συνέχεια της σειράς των αφιερωμάτων που έχουμε κάνει στο αξιόμαχο της Πολεμικής Αεροπορίας το τελευταίο διάστημα, επανερχόμαστε εξετάζοντας άλλον ένα εξαιρετικά κρίσιμο παράγοντα: Τα όπλα. Μέχρι και σήμερα και παρά τα όσα έχουν συμβεί στο πλαίσιο των εξοπλιστικών προγραμμάτων της Πολεμικής Αεροπορίας τα τελευταία 20 χρόνια, έχουμε την τάση να εξακολουθούμε να αποδίδουμε σημασία αποκλειστικά και μόνο στο ποιο ή ποια μαχητικά θα αποτελέσουν την κύρια δύναμη της στο μέλλον και όχι στο ποιες πραγματικά είναι οι επιχειρησιακές τους δυνατότητες. Στους δύο βασικούς ρόλους. Αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους. 

Από: defencereview.gr - ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ

Αυτά που επιβάλλουν η λογική και οι διεθνείς πρακτικές…

Οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες λοιπόν καθορίζονται από τρείς παράγοντες. Κάθε ένας από τους οποίους αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για να επιτευχθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Ο αντικειμενικός σκοπός (ΑΝΣΚ) αν θέλετε. Ο πρώτος είναι οι επιδόσεις του μαχητικού. Ο δεύτερος, ο εξοπλισμός αποστολής του και ο τρίτος τα όπλα που φέρει. Υπάρχει βέβαια τα τελευταία 20 χρόνια, αν και ανέκαθεν η πληροφορία έχει τη δική της ιδιαίτερη αξία και βαρύτητα, και ο παράγοντας που ακούει στο όνομα «δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις». Που δεν είναι τίποτα άλλο από το να εξασφαλιστεί η δυνατότητα κάθε πλατφόρμα, είτε αυτή είναι μαχητικό, είτε είναι σκάφος επιφανείας, είτε άρμα μάχης, να έχει συνολική εικόνα της τακτικής κατάστασης στο θέατρο επιχειρήσεων που συμμετέχει. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο, ξεχωριστό ζήτημα.
Tο γερμανοσουηδικό TAURUS (Target Adaptive Unitary & dispenser Robotic Ubiquity System) περιλαμβάνει, δύο οικογένειες: Tην PDWS για διασπορά υποπυρομαχικών και την KEPD για σημειακούς στόχους. Το μεγάλου βεληνεκούς KEPD 350 (Kinetic Energy Penetrating Destroyer) με εμβέλεια μεγαλύτερη των 500 χιλιομέτρων περιλαμβάνει μια κεφαλή τελείως παρόμοια της BROACH, την 510 χγρ Mephisto της TDW (Thomson- Dasa Weapons), αν και μπορεί να εφοδιαστεί και με μονή διατρητική κεφαλή. Ο κινητήρας είναι τουρμποφάν Ρ-8300-13 ενώ το σύστημα τερματικής πρόσκτισης πάλι βασίζεται σε αισθητήρα υπερύθρου και η μεσοπορεία περιλαμβάνει τετραπλή μέθοδο καθοδήγησης, με INS/GPS, συσχέτιση εδάφους και παρακολούθηση αναγλύφου. Το σύστημα θεωρείται ότι έχει παντός καιρού τερματική κατεύθυνση, που παραπέμπει σε ύπαρξη ενεργού αισθητήρα ραντάρ χιλιοστομετρικού μήκος κύματος πολλαπλών ρόλων.

Πάμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε τα βασικά για άλλη μία φορά… Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν φίλοι που δεν το καταλαβαίνουν, ακόμα και όταν βάζουμε στο τραπέζι πληθώρα επιχειρημάτων. Το αντίδοτο στο F-35 δεν είναι το F-35. Τέτοια «μότο» υιοθετούνται μόνο σε «μπανανίες». Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα φτάσουν ποτέ σε τέτοια κατάντια. Εξακολουθούμε να πιστεύουμε στην ποιοτική τους ανωτερότητα, όχι μόνο έναντι των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αλλά και όλων των βαλκανικών… Το έχουν αποδείξει πολλές φορές στη νεότερη ιστορία της χώρας μας. Όταν οι ηγεσίες γίνουν αυτές που απαιτούν οι περιστάσεις, οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα αποδειχθούν και πάλι ανώτερες των περιστάσεων. Κλείνει η παρένθεση…


Για να κατανοήσουμε λοιπόν τη βαρύτητα του ζητήματος «αερομεταφερόμενα όπλα», πάμε σε μερικά παραδείγματα. Είναι θεωρούμε ο πλέον ενδεδειγμένος –αν και ολίγο λαϊκίστικος- τρόπος:

-Τι να το κάνουμε το F-35 αν μεταφέρει AGM-154 JSOW, JDAM και AIM-129 AMRAAM; Θα το στείλουμε να χτυπήσει στόχους βαθιά μέσα στην Τουρκία, εκθέτοντας το στον κίνδυνο να «τρυπήσει» όλη την τουρκική αεράμυνα για να φτάσει πάνω από το στόχο του και να εξαπολύσει τα όπλα του; Πόσο θα μειώσουμε τις πιθανότητες επιβίωσής του με τον τρόπο αυτό; Μήπως τα όπλα αυτά είναι κατάλληλα μόνο για αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, ή προσβολής τακτικών ή υψηλής επιχειρησιακής αξίας στόχων υπό συνθήκες απόλυτης αεροπορικής κυριαρχίας; Μπορούμε να εξασφαλίσουμε απόλυτη αεροπορική κυριαρχία έναντι των Τούρκων; Τώρα ή στο μέλλον; Όχι βέβαια… AGM-158 JASSM-ER αναρτημένο σε φορέα πολωνικού F-16. Οι ΗΠΑ είχαν αρνηθεί την αποδέσμευση του όπλου σε Ελλάδα (και Τουρκία) στις αρχές του 2000 όταν είχε γίνει αίτημα από την ελληνική πλευρά με την προμήθεια -τότε- των F-16C/D Block 52+. Ως όπλο είναι ακόμα μη αποδεσμεύσιμο σε όλες του τις εκδόσεις…

Επομένως το F-35 ως επιθετική πλατφόρμα θα μας είναι πραγματικά χρήσιμο αν είναι φορτωμένο με δύο AGM-158 JASSM (που δεν μας αποδεσμεύουν οι ΗΠΑ), των οποίων η ακτίνα (άνω των 500 χιλιομέτρων), θα μας διασφαλίσει ότι δεν θα χρειαστεί να στείλουμε τα πολύτιμα και πανάκριβα μαχητικά με τα πληρώματά τους, πάνω από τους στόχους τους. Η εξαπόλυση δύο τέτοιων όπλων από κάθε μαχητικό, θα μας διασφαλίσει επίσης κορεσμό της εχθρικής αεράμυνας… Εφόσον εξαπολύσουμε 20 τέτοια όπλα από 10 μαχητικά –τα οποία αυτομάτως μπορούν να λειτουργήσουν σε ρόλο αέρος-αέρος- δημιουργούμε 30 στόχους για την εχθρική αεράμυνα και την απασχολούμε διατηρώντας τα μαχητικά-πλατφόρμες μακριά, είτε αθέατα, είτε μη «προσβάσιμα» στα όπλα της… Μήπως όλα αυτά είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία μπήκε στη διαδικασία και το έξοδο να αναπτύξει το SOM-J για το Lightning II (https://defencereview.gr/415-vlimata-som-gia-tin-toyrkia/) ; Το τουρκικό SOM-J που αναπτύσσεται σε συνεργασία με την Lockheed Martin, αποκλειστικά για το F-35, καλύπτει μία σημαντική επιχειρησιακή παράμετρο, καθώς εξασφαλίζει διατήρηση των χαρακτηριστικών χαμηλής παρατηρησιμότητας του μαχητικού σε συνδυασμό με ικανότητα προσβολής επίγειων στόχων από μεγάλες αποστάσεις. 250 χιλιόμετρα τουλάχιστον.

-Μήπως και για ρόλους αέρος-αέρος και συγκεκριμένα για εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR) χρειαζόμαστε τον συνδυασμό F-35 και METEOR αντί του AMRAAM; Γιατί σε τι πραγματικά μας είναι χρήσιμο το χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) μαχητικό, αν απαιτείται να πλησιάσουμε τόσο τα εχθρικά μαχητικά (για να πετύχουμε σοβαρή πιθανότητα προσβολής τους-Pk), ώστε να μας εντοπίσουν και να μας εγκλωβίσουν με τη σειρά τους;

Τι μπορεί και τι πρέπει να γίνει άμεσα…

Και περνάμε και στο «δια ταύτα»… Σε κάτι πιο άμεσο και πιο «κοντινό» στα δικά μας επιχειρησιακά δεδομένα. Τι να τα κάνουμε τα εκσυγχρονισμένα F-16V αν δεν έχουν τη δυνατότητα να εξαπολύσουν όπλα μακρού πλήγματος; Τι να τα κάνουμε αν δεν έχουν δυνατότητα εξαπόλυσης αντιπλοϊκών (αέρος-επιφανείας) όπλων (Exocet, RBS-15, AGM-84 Harpoon); Θα τα στείλουμε να χτυπήσουν το Anadolou και τα σκάφη συνοδείας του με AGM-65 Maverick και AGM-88 HARM; Επίσης, δεν είναι ημίμετρο το ότι ενώ εκσυγχρονίζουμε τα F-16 Block 52+ και -52+ Advanced, δεν έχουμε μεριμνήσει –και από ότι όλα δείχνουν ούτε και πρόκειται- να τα εξοπλίσουμε με αισθητήρες IRST με τη μορφή του ατρακτιδίου Legion, ή με σύγχρονα ατρακτίδια στοχοποίησης εδάφους τύπου SNIPER ή LITENING; Το Ισραηλινό Delilah θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την ΠΑ ακόμη και ως ένα αποτελεσματικό αντιπλοϊκό όπλο, πιστοποιημένο στο F-16.

Θεωρούμε ότι γίναμε αρκετά σαφείς. Και, άρα, με βάση την κοινή λογική και τις διεθνείς πρακτικές, πρέπει να πάμε στην επόμενη μέρα. Τι εννοούμε με αυτό… Γράφαμε σε προηγούμενο αφιέρωμα (https://defencereview.gr/aeroporikes-epicheiriseis-stin-kypro-mporoyme-na-tin-prostatepsoyme/) ότι κατά την περίοδο 1998-2018 έγιναν τεράστιες επενδύσεις στην Πολεμική Αεροπορία. Τόσο σε αεροσκάφη κάθε είδους, όσο και σε συστήματα και σε όπλα. Η επιχειρησιακή τους αξίας, το αντίκρισμα τους αν θέλετε, εκμηδενίστηκε σταδιακά τα τελευταία οκτώ χρόνια (2010-2018). Όχι τόσο πολύ γιατί δεν έγιναν νέες προμήθειες, αλλά κυρίως γιατί πολύ απλά δεν συντηρήθηκε τίποτα από όλα όσα προμηθεύτηκε η ΠΑ. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων… Είναι βέβαιο ότι ο «ευρωπαϊκός» και ο αμερικανικός παράγοντας είχαν καταλυτικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη. Την οποία φυσικά η ελληνική Πολιτεία, δεν είχε ούτε το σθένος ούτε τα προσόντα να αποτρέψει. Σε αυτή την περίοδο πρέπει να μπει ένα τέλος. Τώρα… Γιατί είμαστε στο σημείο ακριβώς, πέρα από το οποίο η κατάσταση θα καταστεί μη αναστρέψιμη.

Προς αναζήτηση λύσεων για περισσότερα και πιο αποτελεσματικά όπλα εναντίον σκαφών επιφανείας

Γράφαμε επίσης στο ίδιο αφιέρωμα ότι μπορούμε έστω και μετά από τη νεκρή περίοδο 2010-2018, των οκτώ τελευταίων ετών, να «πατήσουμε» σε αυτές τις επενδύσεις για να επαναφέρουμε σε κοντινά –έστω- στο 2009 επίπεδα, τη μαχητική ικανότητα της Πολεμικής Αεροπορίας. Τι θα μπορούσαμε λοιπόν να κάνουμε προς αυτή την κατεύθυνση σε ότι αφορά στα αντιπλοϊκά όπλα; Η πρώτη -και ίσως η μόνη- κίνηση που μπορεί να γίνει άμεσα, είναι η πιστοποίηση του ΑΜ-39 Exocet στο Mirage 2000-5Mk.2. Με δεδομένο το ότι τα παλιά Mirage 2000EGM/BGM θα αποσυρθούν στα επόμενα χρόνια (δεν γνωρίζει κανείς ακριβώς πότε), πέρα από την σύμβαση FOS (Follow On Support) για τα -5Mk.2 που εκκρεμεί από τότε που παραλήφθηκαν τα αεροπλάνα του τύπου, επιβάλλεται να γίνει μία συνολικότερη διαπραγμάτευση για την πιστοποίηση του ΑΜ-39, την ενσωμάτωση Link-16 και την προμήθεια πυραύλων MICA NG. Μέσω μίας συνολικής διαπραγμάτευσης, στόχος φυσικά θα είναι να πετύχουμε το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Σε αυτή την προσπάθεια θα βοηθούσε πραγματικά πολύ ενδεχόμενη απόκτηση των 12 Mirage 2000-5EDA/DDΑ του Κατάρ, καθώς και σε αυτά τα μαχητικά θα μπορούσε να πιστοποιηθεί ο αερομεταφερόμενος AM-39 αλλά και ο MICA NG. Στο σενάριο αυτό βέβαια δεν ελπίζουμε ιδιαίτερα λόγω των ιδιαίτερων σχέσεων της μικρής αραβικής χώρας του Περσικού με την Τουρκία… O AM-39 Εxocet είναι εδώ και 20 χρόνια ένα πραγματικά στρατηγικού χαρακτήρα όπλο για την ΠΑ και τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Μόνιμη απειλή για το Τουρκικό Ναυτικό. Αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη πιστοποίησής του στο Mirage 2000-5Mk.2, με δεδομένη την απόσυρση του Mirage 2000EGM σε λίγα χρόνια. Η διαδικασία στοχοποίησης θα παραμείνει ίδια αλλά θα απλοποιηθεί. Σήμερα ο στόχος δίνεται κατά την ενημέρωση πριν από την αποστολή. Μπορεί όμως να δοθεί και στον αέρα. Όταν ο ιπτάμενος θα πάει στο αεροπλάνο, θα επιλέξει μέσω των πλήκτρων της μοναδικής οθόνης απεικόνισης στοιχείων (Head Down Display) που έχει μπροστά του στον πίνακα οργάνων το πότε ο πύραυλος θα ανοίξει το δικό του ραντάρ, πολύ κοντά στο στόχο και λίγο πριν την τερματική φάση της προσέγγισής του ή σε μία μέση απόσταση ή και από τη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση. Θα επιλέξει επίσης,

ανάλογα με την ενημέρωση που του έχει γίνει για το είδος και την επικινδυνότητα των στόχων, το εάν το όπλο θα πετάξει ακολουθώντας πορείες που είναι παραπλανητικές ως προς το ποιος είναι ο πραγματικός του στόχος (τεχνική OFFSET). Εάν για παράδειγμα -βάσει της ενημέρωσης- πρόκειται να χτυπήσει το ένα από τα τρία πλοία που θα συναντήσει σε κάποια περιοχή, ο Exocet έχει τη δυνατότητα να πετάξει αρχικά προς το προπορευόμενο, κατόπιν προς το τελευταίο και τελικά να χτυπήσει το δεύτερο! Τέλος, ο ιπτάμενος μπορεί να επιλέξει μέσω της HDD και το εάν ο πύραυλος θα εκτελέσει ελιγμούς παραπλάνησης και αποφυγής των πυρών από την αντιαεροπορική άμυνα του πλοίου-στόχου στην τερματική φάση της προσέγγισής του σε αυτόν. Αυτές οι παράμετροι φυσικά μπορούν να τροποποιηθούν στον αέρα καθ’ οδόν προς την περιοχή των στόχων ή του στόχου, πριν ο πύραυλος φύγει από το αεροπλάνο. Φτάνοντας στην περιοχή ενδιαφέροντος, πρώτη κίνηση από την πλευρά του ιπταμένου είναι ο εντοπισμός του στόχου και αμέσως μετά ο εγκλωβισμός του.

Τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί βέβαια δεδομένου ότι οι Καταριανοί θα αρχίσουν να παραλαμβάνουν Rafale πολύ σύντομα, ενώ έχουν υπό παραγγελία Eurofighter και F-15E (!), αλλά εξακολουθούμε να θεωρούμε (με βάση τη λογική πάντα, δεν έχουμε κανένα στοιχείο) ότι μόνο οι Γάλλοι θα μπορούσαν να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο πώλησης ορισμένων από τα -5F που διαθέτουν (περί τα 35 μαχητικά συνολικά). Είναι μία πιθανότητα που βασίζουμε στο γεγονός ότι χρειάζονται και οι ίδιοι χρηματοδότηση για το Rafale. Το να λειτουργήσουν ως μεσάζοντες σε μία ενδεχόμενη αγορά των -5 του Κατάρ επίσης δεν φαίνεται καλή ιδέα, επειδή λογικά το κόστος της διαμεσολάβησης θα είναι διόλου ευκαταφρόνητο.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, ακόμα και αν κανένα από τα σενάρια που προαναφέραμε δεν έχει πιθανότητες υλοποίησης, θα πρέπει οπωσδήποτε το ζήτημα της πιστοποίησης του αερομεταφερόμενου Exocet στο -5Mk.2 να φτάσει στη φάση της υλοποίησης, όπως και αυτό του MICA NG. Δεν γνωρίζουμε επίσης τι έχει απογίνει με τα δύο ατρακτίδια ELINT/SIGINT τύπου ASTAC που είχε πιστοποιήσει η ΠΑ επάνω στα RF-4E. Συγκεκριμένα σε ορισμένα μόνο αεροπλάνα του τύπου αυτού. Το κόστος του να υλοποιηθεί η ίδια διαδικασία και στα -5Mk.2, είναι αυτό που θα καθορίσει το εάν είναι εφικτό ένα τέτοιο πρόγραμμα ή όχι. Ο METEOR και ο MICA NG μέσω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, θα ήταν πολύτιμα αποκτήματα για την Πολεμική Αεροπορία. Για τον πρώτο δεν τίθεται θέμα πιστοποίησης στο Mirage 2000-5Mk.2 καθώς εκτιμάται ότι το κόστος θα είναι πραγματικά μεγάλο. Για τον δεύτερο όμως αυτό δεν ισχύει…

Ο ΑΜ-39 είναι ένα όπλο λοιπόν που οπωσδήποτε πρέπει να παραμείνει στο ελληνικό οπλοστάσιο, από τη στιγμή που υποχρεώνει το Τουρκικό Ναυτικό σε τελείως διαφορετικές επιθετικές τακτικές και σε πολύ πιο συντηρητική παρουσία στο Αιγαίο ή και σε περισσότερο ανοικτές θάλασσες. Το ελικοπτεροφόρο/αποβατικών επιχειρήσεων Anadolu που θα ενταχθεί σε υπηρεσία το αργότερο μέχρι το 2024, είναι μία νέα απειλή για την ελληνική άμυνα η οποία φυσικά δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Η προμήθεια για τα υποβρύχια Type 214 του ΠΝ και ο αερομεταφερόμενος Exocet είναι το σημαντικότερο συστατικό αυτής της απάντησης. Είναι στην ουσία η δυνατότητα της ελληνικής άμυνας να προσβάλλει με καταστροφικά αποτελέσματα την τουρκική ναυαρχίδα, οπουδήποτε και αν αυτή πλεύσει στην Ανατολική Μεσόγειο.

MICA NG – Μία ακόμα εντελώς νέα φιλοσοφία εμπλοκών BVR

Στον METEOR έχουμε αναφερθεί διεξοδικά. Τόσο επειδή είναι ένα πρόγραμμα με πανευρωπαϊκό χαρακτήρα, όσο και επειδή εισάγει νέα δεδομένα στην εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα. Σε δεύτερη φάση, αντίστοιχη αναφορά θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει και στον MICA NG (Missile d’Interception et de Combat Aérien Nouvelle Génération), η ανάπτυξη του οποίου αποφασίστηκε πρόσφατα (https://defencereview.gr/xekinise-i-anaptyxi-toy-mica-ng-ypografike-to-symvolaio/) . Εκτόξευση πυραύλου MICA από Rafale στο πλαίσιο δοκιμών. Το Γαλλικό Ναυτικό και η Αεροπορία θα προμηθευτούν συνολικά 597 MICA NG. Αρχής γενομένης από το 2026.

Ο λόγος απλός: Εισάγει μία ακόμα νέα φιλοσοφία, με τον ίδιο όμως στόχο. Την αύξηση της πιθανότητας καταστροφικής προσβολής του στόχου (Pk-Probability of Kill), με παράλληλη αύξηση της περιοχής που καλύπτει η ΝΕΖ (No Escape Zone). Πώς εξασφαλίζονται τα δύο αυτά πράγματα… Ο MICA NG θα είναι ο πρώτος πύραυλος αέρος-αέρος στην ιστορία των αερομεταφερόμενων όπλων, ο οποίος θα διαθέτει δύο διαφορετικές κεφαλές εντοπισμού και εγκλωβισμού στόχων. Μία με αισθητήρα υπερύθρων (IR) και μία με ραντάρ AESA… Θα λειτουργούν παράλληλα, ανάλογα με τις συνθήκες. Μετάδοση στοιχείων θέσης και ταχύτητας του στόχου θα υπάρχει και εδώ μέσω Data Link, ενώ ο πύραυλος θα είναι απόλυτα όμοιος με τους σημερινούς MICA ως προς τις διαστάσεις και το κέντρο βάρους. Επίσης θα μπορεί να αναρτηθεί είτε σε ράγα εκτόξευσης είτε σε φορέα από τον οποίο θα εκτινάσσεται πριν τεθεί σε λειτουργία ο κινητήρας του. Ο οποίος θα είναι επίσης νέας τεχνολογίας πυραυλοκινητήρας, στερεών καυσίμων διπλού παλμού με χαμηλότερη κατανάλωση, προκειμένου να παρέχεται η δυνατότητα πτήσης σε μεγαλύτερες αποστάσεις και ελιγμών στην τερματική φάση της πρόσκτησης του στόχου. Η ποσότητα του στερεού καυσίμου θα είναι επίσης αυξημένη λόγω του ότι τα ηλεκτρονικά και οι αισθητήρες (Matrix IR και AESA radar) του πυραύλου θα καταλαμβάνουν μικρότερο χώρο. Τέλος, κάθε MICA NG θα είναι εξοπλισμένο με αριθμό αισθητήρων που θα παρακολουθούν την κατάσταση του όπλου, μειώνοντας έτσι δραματικά τις ανάγκες περιοδικών επιθεωρήσεων και συντήρησής του. Βάσει της σύμβασης που έχει υπογραφεί, θα κατασκευαστούν 567 πύραυλοι MICA NG που θα παραδοθούν στη Γαλλική Αεροπορία και το Ναυτικό από τις αρχές του 2026.

Ο –πάντα καταλυτικός- ρόλος των όπλων μακρού πλήγματος

Η σημασία ένταξης τέτοιων όπλων σε υπηρεσία στο οπλοστάσιο αεροπορικών δυνάμεων, όπως η Πολεμική Αεροπορία, είναι ζωτικής σημασίας για την επικράτηση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων γενικά σε μία σύρραξη. Πέρα από τη μεγάλη ισχύ της πολεμικής τους κεφαλής, τη μεγάλη ακρίβεια προσβολής ακόμη και καλά προστατευμένων στόχων, τη μεγάλη απόσταση που διανύουν πετώντας σε μικρό ύψος ακολουθώντας την εδαφική διαμόρφωση και βέβαια τη μεγάλη ψυχολογική τους επίδραση στον αντίπαλο μέσω του κορεσμού της αντιαεροπορικής άμυνας του, έχουν και άλλο ένα σημαντικό τακτικό πλεονέκτημα. Η φιλοσοφία fire and forget, βάσει της οποίας λειτουργούν αποδεσμεύει τα μαχητικά-φορείς αμέσως μετά την άφεσή τους. Ένα Mirage 2000-5Mk.2 επί παραδείγματι, που πετά πάνω από το κεντρικό Αιγαίο, με το που θα εξαπολύσει το SCALP-EG που μεταφέρει, μετατρέπεται σε πλατφόρμα αέρος-αέρος με έξι πυραύλους MIC EM/IR. Το πόσο επικίνδυνος για την Τουρκία και για τις ισορροπίες στο Αιγαίο, όπως τις αντιλαμβάνεται και τις επιθυμεί ο ξένος παράγοντας, είναι ο συνδυασμός Mirage 2000-5Mk.2 /SCALP-EG αποδεικνύεται από τις εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας… Ο νοών νοείτο. Εξωτερική πολιτική χωρίς να «σπάσουμε αυγά» δεν γίνεται.

Ισχύει εδώ ότι ισχύει και για τον αντιπλοϊκό ΑΜ-39 Exocet. Η ελληνική πλευρά σε περίπτωση που κατορθώσει να προμηθευτεί είτε τα Mirage 2000-5EDA/DDA του Κατάρ, είτε -5F από τη Γαλλία (για τα -9 των ΗΑΕ μάλλον θα πρέπει να το ξεχάσουμε οριστικά), θα πρέπει να μπει στη διαδικασία και το έξοδο να πιστοποιήσει το SCALP-EG και στα μαχητικά αυτά. Απεικόνιση εκτόξευσης TAURUS KEPD 350 από F-15SE. Θεωρούμε ότι η ελληνική πλευρά είναι ζωτικής σημασίας να διερευνήσει την πιθανότητα πιστοποίησης του όπλου στο F-16V.

Στην πολύ πιθανή περίπτωση που κάτι τέτοιο (η αγορά μεταχειρισμένων -5) δεν καταστεί δυνατό, θα πρέπει να στραφούμε στην αναζήτηση όπλων που είναι πιστοποιημένα στο F-16. To γερμανικό Taurus KEPD 350 που είναι μία εναλλακτική ανάλογων δυνατοτήτων με το SCALP-EG θα μπορούσε φυσικά να εξεταστεί ως λύση –και μάλιστα ιδανική- με μόνη ένσταση το κόστος και τα τεχνικά ρίσκα της πιστοποίησης. Δεδομένου όμως ότι το συγκεκριμένο όπλο έχει πιστοποιηθεί στο F-15K της Αεροπορίας της Νοτίου Κορέας,, θεωρούμε ότι κάτι αντίστοιχο ως διαδικασία ή πρόγραμμα μπορεί να υλοποιηθεί και για τα ελληνικά F-16. Και όχι μόνο για τα F-16V… Σχηματική απεικόνιση της λειτουργίας της διατρητικής κεφαλής/γόμωσης BROACH του SCALP-EG

Οικονομικότερες αλλά εξίσου αποδοτικές εναλλακτικές…

Παράλληλα και στο πλαίσιο της αναζήτησης οικονομικότερων λύσεων, το μικρότερης ακτίνας (250 χιλιόμετρα με βάση τον κατασκευαστή) Delilah της ισραηλινής ΙΜΙ, που μπορεί να λειτουργήσει ως αντιπλοϊκό όπλο, ή εναντίον επίγειων στόχων, δεδομένου ότι μπορεί να πλήξει σταθερούς ή κινούμενους στόχους. Το μικρότερο μέγεθος και βάρος του επιτρέπουν τη μεταφορά δύο όπλων από το F-16, γεγονός καταλυτικό για την ταυτόχρονη προσβολή μεγάλου αριθμού στόχων με παράλληλο κορεσμό της εχθρικής αεράμυνας. Πρόκειται για ιδανικό όπλο για το σκοπό αυτό καθώς με βάση τα στοιχεία του κατασκευαστή, είναι το μοναδικό stand off όπλο στον κόσμο που προσφέρει δυνατότητα loitering timew, παράλληλα με τη δυνατότητα επιλογής στόχου από το πλήρωμα του αεροσκάφους-φορέα, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η επίθεσή του. Με άλλα λόγια μπορεί να παραμείνει σε μία περιοχή μέχρι να εντοπιστεί είτε ο συγκεκριμένος προεπιλεγμένος στόχος, είτε κάποιος στόχος ευκαιρίας… Βέβαια η τελευταία επιλογή καταργεί το πλεονέκτημα fire and forget, που όμως παραμένει πάντα ως δυνατότητα. 
Ισραηλινό F-16I Sufa φορτωμένο με δύο πυραύλους Delilah. To όπλο χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα σε επιθέσεις εναντίον αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών στη Συρία. Βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και αρκετά χρόνια και αποτελεί αρκετά ώριμη και αποτελεσματική λύση από πλευράς κόστους/απόδοσης για το στόλο των F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας.

Δεν γνωρίζουμε αν η ισραηλινή πλευρά θα αποδέσμευε το Delilah στην Ελλάδα. Το θεωρούμε πολύ πιθανό λόγω του καθαρά τακτικού χαρακτήρα του όπλου. Με βάρος 187 μόλις κιλών (καμία σχέση με τα βάρους 1300 και 1400 κιλών SCALP-EG και KEPD 350 αντίστοιχα) και μήκος 2,71 μέτρων, φέρει πολεμική κεφαλή βάρους 30 κιλών. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης του είναι 0,7 Mach σε ευθεία και οριζόντια πτήση και 0,85 Mach σε βύθιση, ενώ το σύστημα καθοδήγησής του που αποτελεί συνδυασμό GPS/INS με κάμερα ημέρας και αισθητήρα υπερύθρων (CCD/IIR) για την τελική φάση εντοπισμού και εγκλωβισμού του στόχου, εξασφαλίζει ακρίβεια προσβολής (CEP-Circular Error Probable) της τάξης του ενός μέτρου!
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...