Εξωτερική πολιτική: «Μας φτύνουν και λέμε βρέχει»

Η αντίδραση του Ελληνα ΥΠΕΞ στο σόου της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας ήταν εκτός τόπου και χρόνου

Αναδημοσίευση από: dimokratianews.gr
Από το Σάββα Καλεντερίδη

Μέρος του «οπλοστασίου» μιας χώρας για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των καιρών είναι η αξιοπιστία, η εθνική αξιοπρέπεια και η αποτελεσματικότητα της εξωτερικής πολιτικής της.

Θυμάμαι ότι τη δεκαετία του 1990, αποδελτιώνοντας τον τουρκικό Τύπο σε διπλωματική Αρχή της πατρίδας μας, όπου υπηρετούσα, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ένα γεγονός, ένα διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ της Συρίας και της Τουρκίας. Δύο υπουργοί της τουρκικής κυβέρνησης, ο ένας ήταν ο υπουργός Γεωργίας, έκαναν επίσημη επίσκεψη στη Δαμασκό. Κάποια στιγμή τούς έβαλαν να καθίσουν σε δύο πολυθρόνες με φόντο το πορτρέτο του τότε προέδρου της Συρίας Χαφέζ αλ Ασαντ.

Οταν πήγαν να τους φωτογραφίσουν σηκώθηκαν όρθιοι και αρνήθηκαν να φωτογραφηθούν κάτω από τη φωτογραφία του Ασαντ, γιατί θα έδιναν λάθος μηνύματα στον τουρκικό λαό και στη διεθνή κοινότητα, αφού με την πράξη τους αυτή θα ήταν σαν να συναινούσαν στη φιλοκουρδική πολιτική του Ασαντ και συγκεκριμένα στη στήριξη που παρείχε στο ΡΚΚ, φιλοξενώντας στη Δαμασκό τον αρχηγό του Αμπντουλάχ Οτζαλάν.

Μερικά χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 2010, ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Ντάνι Αγιαλόν, δεχόμενος στο γραφείο του τον πρέσβη της Τουρκίας στο Τελ Αβίβ Ογούζ Τσελικόλ, σε εθιμοτυπική επίσκεψη στον νεοδιορισθέντα υφυπουργό, τον έβαλε να καθίσει σε μια πολυθρόνα χαμηλότερη από τη δική του, δεν έβαλε στο τραπέζι τη σημαία της Τουρκίας και δεν έκανε την καθιερωμένη χειραψία με τον επίσημο επισκέπτη του.
Ο Αγιαλόν μπροστά στους δημοσιογράφους που απαθανάτισαν την επίσκεψη και πήραν φωτογραφικά πλάνα, καλωσορίζοντας τον Τούρκο πρέσβη, του εξέφρασε τη δυσαρέσκεια της κυβέρνησής του για την τηλεοπτική σειρά «Η κοιλάδα των λύκων» («Kurtlar Vadisi»), η οποία σπέρνει τον σπόρο του αντισημιτισμού στην τουρκική κοινωνία.

Ο Τσελικόλ είπε ότι δεν είχε δει την τηλεοπτική σειρά και τόνισε ότι δεν υπάρχει αντισημιτισμός στην Τουρκία.
Ο Αγιαλόν στη συνέχεια στράφηκε προς τους δημοσιογράφους και είπε στα εβραϊκά: «Προσέξτε, εμείς καθόμαστε σε ψηλές καρέκλες κι αυτόν τον βάλαμε σε χαμηλή, ενώ στο τραπέζι είναι μόνο η σημαία του Ισραήλ και δεν χαμογελάμε καθόλου».

Ο Τσελικόλ ρώτησε γιατί υπάρχουν τόσοι δημοσιογράφοι στη συνάντηση.
Ο Αγιαλόν απάντησε ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Τουρκία, γι’ αυτό ήταν παρόντες οι δημοσιογράφοι.

Την επόμενη μέρα, όταν ο ισραηλινός Τύπος δημοσίευσε τις φωτογραφίες, ο Τσλικόλ δήλωσε στα τουρκικά ΜΜΕ: «Δύσκολα θα με ξαναδεί στο υπουργείο Εξωτερικών. Οσα είπε τα είπε στα εβραϊκά και δεν κατάλαβα τι έλεγε. Αν τα έλεγε στα αγγλικά, θα έφευγα εκείνη τη στιγμή από τη συνάντηση».
Το θέμα εξελίχθηκε σε μεγάλο διπλωματικό σκάνδαλο, έγινε μεγάλη φασαρία στον τουρκικό Τύπο και τελικά ο Τσελικόλ ανακλήθηκε στην Αγκυρα στα τέλη Μαρτίου του 2010 και για έναν επιπλέον λόγο, επειδή το Ισραήλ δεν επέτρεψε τη διέλευση τουρκικών φορτηγών που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα.

Την επόμενη χρονιά, τις 14 Ιουνίου 2011, ο αντινομάρχης Τραπεζούντας Αχμέτ Αϊντίν δέχτηκε στο γραφείο την υποπρόξενο του Ισραήλ στην Κωνσταντινούπολη, υπεύθυνη για τις θεωρήσεις εισόδου, Ανάτ Εβγιατάρ, και τον υπεύθυνο Ασφαλείας Ρονέν Εϊλάμ και τους έβαλε να καθίσουν σε χαμηλότερες καρέκλες, τους φωτογράφισε και την επόμενη μέρα δημοσίευσε τις φωτογραφίες δηλώνοντας ότι αυτό το έκανε στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας, για την προσβολή που είχαν κάνει στον πρέσβη Τσελικόλ.

Τα γράφω αυτά για να αντιληφθούν οι αναγνώστες μας ότι στην εξωτερική πολιτική όλα έχουν σημασία, ακόμα και το πότε και γιατί γελάς, κάτι που σίγουρα δεν το γνωρίζουν οι δικοί μας πολιτικοί και διπλωμάτες, που είναι μονίμως με ένα χαμόγελο, δίνοντας λανθασμένα μηνύματα σε φίλους και εχθρούς.

Ενα ανάλογο περιστατικό που αξίζει να αναφερθεί είναι εκείνο που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο κ. Πέτρος Μολυβιάτης τον Απρίλιο του 2005, όταν κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στην Αγκυρα ως υπουργός Εξωτερικών οι Τούρκοι έστειλαν προκλητικά δύο σκάφη της ακτοφυλακής τους στα Ιμια και εξεδίωξαν ελληνικό αλιευτικό από ελληνικά χωρικά ύδατα. Τότε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Ναμίκ Ταν υποστήριξε ότι «ελληνικό αλιευτικό σκάφος εισήλθε τις πρωινές ώρες (την Τρίτη) στα τουρκικά χωρικά ύδατα στην περιοχή των Ιμίων (Καρντάκ)» και πρόσθεσε:
«Κατόπιν αυτού μετέβη στην περιοχή ακταιωρός και στη συνέχεια κατέφθασε και ελληνική ακταιωρός, η οποία δεν απεχώρησε από τα χωρικά μας ύδατα, με συνέπεια να παραμείνει στην περιοχή και η τουρκική ακταιωρός μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα (Τετάρτη)».
Τότε έγινε μεγάλη συζήτηση στα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και στη Βουλή, με μερίδα των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των διπλωματών να ψέγει τον κ. Μολυβιάτη επειδή δεν διέκοψε την επίσκεψη και δεν αποχώρησε από την Αγκυρα, νομιμοποιώντας έτσι τις τουρκικές αιτιάσεις και προκλήσεις.
Τότε ο πρέσβης επί τιμή ο κ. Ζαχαράκις δήλωσε: «Ο υπουργός θα έπρεπε να φύγει ή ενώπιον των MME να καταγγείλει με τα βαρύτερα λόγια την υπόθεση και ο κ. Γκιουλ, σαν καλός οικοδεσπότης, θα έπρεπε να καταγγείλει και αυτός τους δικούς τους».

Ενα αντίστοιχο επεισόδιο έγινε προχθές στη Σμύρνη, στα εγκαίνια του αναπαλαιωμένου κτιρίου του γενικού προξενείου της Ελλάδος, όταν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας, επί έξι λεπτά, τουρκικά αεροσκάφη της ομάδας επιδείξεων της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας έκαναν 14 διελεύσεις πάνω από τα κεφάλια του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών και των Ελλήνων διπλωματών.

Η αντίδραση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών ήταν εκτός τόπου και χρόνου, αφού είπε στον ομόλογό του ότι «κάποιοι δεν θέλουν τη συμφωνία μεταξύ μας», εννοώντας την τουρκική πολεμική αεροπορία, η οποία δεν κάνει ούτε πόντο χωρίς να το εγκρίνουν ο Ταγίπ Ερντογάν και ο ίδιος ο Τσαβούσογλου.
Και για να μη θεωρήσει η ελληνική κοινή γνώμη ότι ο κ. Κοτζιάς δεν εννοούσε ακριβώς αυτό που έλεγε, ότι η Ελλάδα επί ημερών του «έχει εγκαταλείψει την πολιτική της κότας», κάτι ύποπτοι τύποι που χρηματοδοτούνται από ντόπια και ξένα κέντρα με μαύρα λεφτά και το παίζουν δημοσιογράφοι παρουσίαζαν τη βαρύτατη αυτή πρόσκληση ως ένα τυχαίο γεγονός χωρίς πολιτική σημασία.

Παρεμπιπτόντως, γι’ αυτή την παγίδα στην οποία έπεσε ο κ. Κοτζιάς έχουν βαρύτατες ευθύνες όσοι διπλωμάτες στην Αθήνα, στην Αγκυρα και τη Σμύρνη σχεδίασαν αυτή την εκδήλωση σε μια ημερομηνία σημαδιακή, λίγες μέρες μετά τη μαύρη επέτειο της πυρπόλησης της Σμύρνης από το τουρκικό κράτος, τρεις μέρες πριν από τις απίστευτες βαρβαρότητες των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων της Πόλης και της Σμύρνης στις 6/7 Σεπτεμβρίου 1955, που υποκινήθηκαν από το τουρκικό κράτος, το οποίο ποτέ δεν ζήτησε επίσημα συγγνώμη, και έξι μέρες πριν από την «απελευθέρωση» της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό και τον Κεμάλ.

Και οι ποινές στους υπευθύνους αυτού του φιάσκου πρέπει να είναι βαριές, γιατί η προσβολή δεν έγινε στο πρόσωπο του κ. Κοτζιά, αλλά στην ίδια την Ελλάδα.

Οσο για τις δικαιολογίες του τύπου «στη Σμύρνη έγινε συνωστισμός», ότι δηλαδή τα αεροσκάφη έκαναν δοκιμαστικές για τη γιορτή της «απελευθέρωσης» της Σμύρνης, αυτό μπορούσε να γίνει άλλες μέρες και ώρες, αν έκαναν καλά τη δουλειά τους οι Ελληνες διπλωμάτες και αν η Τουρκία ήθελε να σεβαστεί την Ελλάδα.
Απλώς ήθελε να εμπεδώσει τη νέα σχέση που «πλέκεται και εμπεδώνεται» τα τελευταία χρόνια, «του καλού και ελεήμονα Νεοοθωμανού σουλτάνου απέναντι στους νεοραγιάδες Ελληνες».
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...