Μικροσκοπικά κράτη, μικροσκοπικοί στρατοί, επίλεκτοι στρατιώτες

Μετά την ήττα της Αυστρίας, το 1805 και της Πρωσίας, το 1806, ο Ναπολέων προχώρησε στο σχέδιο του να αναδιοργανώσει την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους (Ράιχ) βάσει των γαλλικών συμφερόντων.


Τα πολλά μικρά γερμανικά κρατίδια είτε ενσωματώθηκαν μεταξύ τους, είτε διαλύθηκαν, σχηματίζοντας, υπό γαλλική κηδεμονία, μαζί με τα μεγαλύτερα, την Συνομοσπονδία του Ρήνου, όπως την ονόμασε ο Ναπολέων. Κάθε κράτος ή κρατίδιο που συμμετείχε στην Συνομοσπονδία είχε την υποχρέωση να παράσχει ένα μικρό, έστω, στρατιωτικό απόσπασμα, ανάλογα με τον πληθυσμό και την οικονομική του κατάσταση.

Ανάμεσα στα κρατίδια αυτά ήταν και τα λεγόμενα Σαξωνικά Δουκάτα, του Σαξ Βάιμαρ, Σαξ Γκότα, Σαξ Μάινινγκεν, Σαξ Κόμπουργκ και Σαξ Χιλντμπουργκχάουζεν. Βάσει των υποχρεώσεών τους έναντι του Γάλλου αυτοκράτορα, τα μικρά αυτά κρατίδια είχαν την υποχρέωση να συνεισφέρουν στρατιωτικά στη γαλλική πολεμική προσπάθεια.

Τα μικρά αυτά γερμανικά κρατίδια, αντιστρόφως ανάλογα του μεγέθους τους – το μεγαλύτερο, το δουκάτο του Σαξ Γκότα, είχε πληθυσμό μόλις 180.000 κατοίκων – είχαν μια παλιά πολεμική παράδοση ήδη από την εποχή του Τριακονταετούς Πολέμου. «Παρήγαγαν» πάντα εκλεκτό έμψυχο υλικό, περιζήτητο προς κατάταξη στον Αυστριακό και τον Πρωσικό Στρατό. Τα μικρά δουκάτα είχαν πολεμήσει κατά της Γαλλίας, από το 1792 μέχρι το 1806 και στο διάστημα αυτό οι μικροί τους στρατοί βασιζόταν στο πρωσικό οργανωτικό υπόδειγμα.

Υπό τον Ναπολέοντα όμως οι δυνάμεις όλων μαζί των μικρών δουκάτων ενώθηκαν και σχημάτισαν το 4ο Σύνταγμα Πεζικού της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, οργανωμένο βάσει του γαλλικού οργανωτικού, πλέον, υποδείγματος.

Το Σύνταγμα άρχισε να συγκροτείται από το 1807, αλλά η οργάνωσή του εδραιώθηκε το 1809, όταν κηρύχθηκε ο νέος πόλεμος Γαλλίας-Αυστρίας. Το 4ο Σύνταγμα παρέτασσε τρία τάγματα πεζικού, δύο γραμμής και ένα ελαφρού πεζικού. Κάθε τάγμα αποτελείτο από έξι λόχους, τέσσερις μουσκετοφόρων, έναν ακροβολιστών και έναν γρεναδιέρων, στα τάγματα γραμμής και έναν επίλεκτων κυνηγών και πέντε λόχους κυνηγών στο ελαφρύ τάγμα.

Η συνολική δύναμη του 4ου Συντάγματος ήταν, το 1809, 2.368 άνδρες. Τα δύο τάγματα γραμμής επανδρώνονταν από άνδρες των κρατιδίων του Σαξ Γκότα, Σαξ Μάινινγκεν και Σαξ Κόμπουργκ, ενώ το ελαφρύ τάγμα από άνδρες του Σαξ Βάιμαρ και Σαξ Χιλντμπουργκχάουζεν.

Οι άνδρες από το Μέινινγκεν και τη Γκότα φορούσαν στολές γαλλικής και πρωσικής σχεδίασης, με μπλε χιτώνιο και λευκές, ή γαλάζιες περισκελίδες. Οι λόχοι ακροβολιστών των δύο ταγμάτων γραμμής επανδρώνονταν από άνδρες από το δουκάτο του Σαξ Κόμπουργκ, οι οποίοι φορούσαν πράσινες, σκούρες, στολές. Οι άνδρες του ελαφρού τάγματος φορούσαν σκούρα πράσινα χιτώνια και γκρίζες περισκελίδες. Οι στρατιώτες έφεραν, οι περισσότεροι, καπέλα τύπου shako, αλλά ορισμένοι έφεραν και δίκοχα που υπήρχαν σε απόθεμα. Έτσι το σύνταγμα εμφάνιζε μια «πολύχρωμη» εμφάνιση.

Οι άνδρες έφεραν γαλλικά ή πρωσικά μουσκέτα, εκτός του λόχου επίλεκτων κυνηγών που έφεραν πρωσικά τυφέκια ραβδωτής κάννης. Οι πεζοί γραμμής και οι ακροβολιστές των ταγμάτων γραμμής έφεραν ξιφολόγχες και σπαθιά, ενώ οι κυνηγοί μόνο ξιφολόγχες. Οι επίλεκτοι κυνηγοί έφεραν σπαθοξιφολόγχες, οι οποίες μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως σπαθιά και ως ξιφολόγχες, προσαρμοσμένες στα τυφέκια ραβδωτής κάννης. Τυφέκια ραβδωτής κάννης έφεραν και οι υπαξιωματικοί των λόχων ακροβολιστών των ταγμάτων γραμμής.

Αυτό που διαφοροποιούσε, θετικά, το 4ο Σύνταγμα από τα άλλα παρόμοια μικτά συντάγματα των μικρών γερμανικών κρατιδίων, ήταν η κοινή πολιτική, πολιτιστική και κυρίως στρατιωτική παράδοση των ανδρών των κρατιδίων που το αποτελούσαν. Ακόμα και υπό γαλλική κηδεμονία, όταν έδρασαν για πρώτη φορά το 1807, πολέμησαν αποτελεσματικά, έχοντας μάλιστα διοικητή τους έναν δικό τους αξιωματικό, τον συνταγματάρχη φον Εγκλφοστάιν, έναν άριστο αξιωματικό από το δουκάτο του Σαξ Βάιμαρ.

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος του 1809 με την Αυστρία το 4ο Σύνταγμα στάλθηκε να πολεμήσει κατά των παλαιών του συμμάχων. Μαζί με το 5ο και το 6ο Σύνταγμα του Ρήνου, μαζί με βαυαρικές δυνάμεις, στάλθηκε στην περιοχή του Τυρόλο, κατά των εξεγερμένων κατοίκων και των μικρών, εκεί, αυστριακών δυνάμεων.

Το 4ο Σύνταγμα πολέμησε εξαιρετικά καλά, ειδικά το ελαφρύ τάγμα, λόγω και της φύσης του αγώνα – αγώνας μικρών κλιμακίων σε ορεινό έδαφος – κερδίζοντας την εκτίμηση ακόμα και αυτών των υπερφίαλων Γάλλων. Το Σύνταγμα συνέχισε να πολεμά στο πλευρό των Γάλλων μέχρι το 1813. Το 4ο Σύνταγμα διαλύθηκε στη ρωσική εκστρατεία του Ναπολέοντα. Τμήματά του ανασυγκροτήθηκαν το 1813 και πολέμησαν κατά των Γάλλων, μετέχοντας στον αντιγαλλικό συνασπισμό, μέχρι και το πέρας των Ναπολεόντειων Πολέμων.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...