Το Ολοκαύτωμα


Η άλλη μεγάλη παγίδα, εκείνη που μας καίει και μας πνίγει καθημερινά ζωντανούς, επίσης με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μας, είναι τα μνημόνια – τονίζοντας πως τα κεριά στο Σύνταγμα, στη μνήμη των θυμάτων στο Μάτι, δεν θα είναι δυστυχώς τα τελευταία εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί.   

Αναδημοσίευση από: analyst.gr
«Επειδή υπάρχει καχυποψία ότι τα πορίσματα της πυροσβεστικής υπηρεσίας και των άλλων οργάνων επιθεωρήσεως, που υπάγονται απευθείας στους πολιτικούς τους προϊσταμένους υπουργούς, είναι πιθανόν να στρογγυλευτούν ως προς τις ευθύνες των ανωτέρων τους ή των κυβερνητικών πολιτικών προσώπων. Όπως, εξάλλου, έχει γίνει σε άλλα πορίσματα φυσικών καταστροφών που η ευθύνη αποδόθηκε σε πρόσωπα μη προσκείμενα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, η προκαταρκτική εξέταση που διεξάγεται από αντιεισαγγελέα πρωτοδικών θα συλλέξει μόνο ενδείξεις καθυστερώντας την κυρία ανάκριση.
Γι’ αυτό προτείνω να συνέλθει αμέσως η Ολομέλεια του Εφετείου Αθηνών και να ορίσει εφέτη ανακριτή για τη διεξαγωγή των ανακρίσεων, τα πορίσματα δε του Συμβουλίου Εφετών θα είναι υπεράνω πάσης υποψίας, γιατί θα εκδοθεί από έμπειρους ανεξαρτήτους δικαστές με τη βοήθεια εμπείρων και ιδιωτών πραγματογνωμόνων και τεχνικών συμβούλων και τη συμπαράσταση της πολιτικής αγωγής από τις οικογένειες των θυμάτων» (πηγή)
.

Επικαιρότητα

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, δεν ξέρουμε αν πρέπει να κατεδαφιστούν τα χιλιάδες αυθαίρετα, για τα οποία όλες οι κυβερνήσεις αδιαφόρησαν εγκληματικά, ενώ η τελευταία τα χρησιμοποίησε για να αυξήσει τα δημόσια έσοδα, αλλά αυτό που σίγουρα θέλει κατεδάφιση είναι η κυβερνητική πολιτική – πριν κατεδαφίσει, πνίξει και κάψει, ολόκληρη την Ελλάδα.
Αυτό δεν σημαίνει πως συμφωνούμε με το χαρακτηρισμό του πρωθυπουργού από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης ως «κυνικό και καταστροφικό», ταυτόχρονα με τη δήλωση του πως αδυνατεί να αντιληφθεί τι σημαίνει πολιτική ευθύνη χωρίς παραίτηση – αφού και ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει στην πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων, της διεθνούς επαιτείας, της εθελοδουλίας στην πρωσική κυβέρνηση και της πιστής τήρησης των μνημονίων που εξαθλιώνουν μεθοδικά τους Έλληνες, μετατρέποντας τους συλλήβδην σε σκλάβους χρέους, ενώ έχουν πολλές άλλες συνέπειες, όπως η μη ύπαρξη μέσων αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών.
Σε κάθε περίπτωση όμως συμφωνούμε με την πρόταση του πρώην Αρεοπαγίτη στην εισαγωγή του κειμένου, με τη διαφορά πως δεν θεωρούμε πολιτικές τις ευθύνες, αλλά ποινικές για όλους – όπως ισχύει για κάθε άνθρωπο που από αμέλεια δολοφονεί τόσους Πολίτες, εγκλωβίζοντας τους σε μία πύρινη φονική παγίδα, χωρίς ποτέ να προειδοποιηθούν για την εκκένωση της. Το γεγονός δε της διάσωσης των 600 παιδιών από το Δήμο Αθηναίων είναι αρκετό για να κρίνει κανείς τις (μη) ενέργειες και την ανευθυνότητα των υπευθύνων – ενώ η απόδοση των ευθυνών είναι εκ των ουκ άνευ, στη μνήμη των άδικα απανθρακωμένων στο Μάτι, πριν ακόμη η οργή μετατραπεί σε μίσος και προκαλέσει εμφύλιο πόλεμο στην πατρίδα μας.
Δεν συμφωνούμε βέβαια με το «πυρ ομαδόν» των διατεταγμένων ΜΜΕ στην κυβέρνηση, καθώς επίσης πολλών αντιπολιτευόμενων βουλευτών – αφού τεκμηριώνει πως προσπαθούν να αντλήσουν πολιτικά οφέλη από την ανείπωτη τραγωδία, αντί να ενδιαφέρονται πραγματικά για τους Πολίτες. Το γεγονός αυτό μας λυπεί ακόμη περισσότερο, αφού υποδαυλίζει έναν εμφύλιο πόλεμο που θα αποτελούσε τη χαριστική βολή για την πατρίδα μας – ενώ δεν εξυπηρετεί καθόλου τα συμφέροντα μας, αλλά αποκλειστικά και μόνο αυτών που μας έχουν καταδικάσει στην οδυνηρή περιπέτεια των τελευταίων 8 ετών.
Το ΔΝΤ πάντως αδιαφορεί εντελώς για τέτοιου είδους μικρά θέματα – επιμένοντας σήμερα στην εφαρμογή των μέτρων του τεσσαρακονταετούς μνημονίου, χωρίς καμία παρέκκλιση. Με δεδομένο δε το ότι ασφαλώς διαθέτει περισσότερες γνώσεις από εμάς, οπότε καταλαβαίνει πως με τον τρόπο αυτό το δημόσιο χρέος μας θα υπερβεί σχετικά σύντομα το 230% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μην ανακτήσει ποτέ την πιστοληπτική της ικανότητα, να αυξηθεί η ζήτηση, να διενεργηθούν επενδύσεις, να αναπτυχθεί και να ξεφύγει από την άλλη παγίδα που μας «καίει και μας πνίγει καθημερινά ζωντανούς», είναι φανερό πως οι προθέσεις του συγκλίνουν με αυτές της πρωσικής κυβέρνησης – σκοπός της οποίας είναι από την αρχή η υφαρπαγή όσων έχουμε και δεν έχουμε, καθώς επίσης η παραδειγματική τιμωρία μας, για να μην διανοηθεί καμία άλλη χώρα της Ευρωζώνης να την αμφισβητήσει. Με απλά λόγια, το Ολοκαύτωμα της Ελλάδας – χωρίς τον παραμικρό ηθικό ενδοιασμό.
Στα πλαίσια αυτά ελπίζουμε να το συνειδητοποιήσουν επιτέλους οι Έλληνες, παύοντας να κατηγορούν ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί την Ελλάδα, ως κράτος και ως Έθνος – αφού με τον τρόπο αυτό παίζουν το παιχνίδι των δανειστών, από το οποίο θα βγούμε όλοι χαμένοι, όποιο κόμμα και όποια πολιτική ιδεολογία υποστηρίζουμε. Η τραγωδία οφείλει τουλάχιστον να μας αφυπνίσει – προειδοποιώντας μας πως τα κεριά στο Σύνταγμα, στη μνήμη των θυμάτων στο Μάτι, δεν θα είναι δυστυχώς τα τελευταία εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί.
Κλείνοντας, είναι σωστό να δημοσιεύσουμε ένα μέρος ενός μηνύματος που λάβαμε, σε σχέση με το άρθρο μας «Επικίνδυνος κακοποιός;» – έτσι ώστε να λάβει κανείς υπ’ όψιν του και αυτήν την άποψη, καθώς επίσης για να παραμείνουμε όσο γίνεται πιο αντικειμενικοί. Εν προκειμένω τα εξής:                    
«Αναφέρεστε και θέτετε στο άρθρο σας σαν πρώτο λόγο τα μέτρα προστασίας που δεν εφαρμόζονται. Δεν λαμβάνετε καθόλου υπ’ όψιν σας τα εξής: (1) Από νωρίς, είχαν κάνει «έξτρα» προσλήψεις, γιατί είχαν απέναντι τους τον «αμοραλισμό» των αντιπάλων ήδη από τη Μάνδρα (άραγε τον αμφισβητείτε;;). (2) Είχαν προχωρήσει από νωρίς σε επισκευές των αεροσκαφών και ενοικίαση επί πλέον, όπου υπήρχε κενό. (3) Ήταν από την αρχή, όλοι, πανταχού παρόντες. (4) Παραβλέπετε πως πριν το Μάτι υπήρξε τεράστιος «αντιπερισπασμός» στην Κινέττα, που στη συνέχεια ξεσήκωσαν όλο το μηχανισμό και τον έστειλαν ανατολικά.
Δηλαδή, αναρωτιέμαι που βλέπετε τα μέτρα προστασίας που δεν εφαρμόσθηκαν. Παράκληση μη σκεφτείτε καν τη γνωστή καραμέλα της εκκένωσης που ίσως θα ήταν ένα μέτρο, αν από χρόνια, πανελλήνια, υπήρχε τέτοιο συνολικό σχέδιο (δηλαδή και για σεισμούς, και για πλημμύρες) και που θέλει χρόνο (που λένε πως δεν υπήρξε) και χρόνια και κονδύλια και διεξόδους για να εφαρμοστεί. Η κριτική είναι καλή και χρήσιμη, αλλά γίνεται ανέξοδα. Πρέπει λοιπόν, αν θέλετε να είσαστε ΔΙΚΑΙΟΣ και ΧΡΗΣΙΜΟΣ, πριν βάλετε μια λέξη σε ένα κείμενο, να μπαίνετε στο ρόλο αυτού που κρίνετε – είτε αυτός είναι ο Πρωθυπουργός, είτε είναι ένας ολόκληρος ιστορικός λαός, είτε είναι ένα ρεμάλι τύπου Κ.Μ.»
Προφανώς εμείς δεν έχουμε αυτήν την πληροφόρηση, οπότε κρίναμε σύμφωνα με αυτά που γνωρίζαμε – ενώ ασφαλώς θέλουμε να είμαστε δίκαιοι και χρήσιμοι, για την πατρίδα μας όμως και για κανέναν άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα καταφέρνουμε πάντοτε, αφού θα ήταν ανόητος εκείνος που θα ισχυριζόταν πως δεν κάνει λάθη – αλλά πως τουλάχιστον προσπαθούμε, χωρίς καμία απολύτως ιδιοτέλεια.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...