Αυτά συμβαίνουν στους Πεζοναύτες 32 ΜΜΠ; Μια απάνθρωπη στρατιωτική θητεία

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ - Τώρα που πια έχω απολυθεί, μπορώ να μιλήσω χωρίς πάθος και φόβο για την σκληρή και απάνθρωπη θητεία που πέρασα στο στρατόπεδο Μπουγά, 32 ΜΠΠ-Λάρισα. 

 
Τη μέρα που παρουσιαστήκαμε στη μονάδα και για τις επόμενες 5 μέρες, τα πράγματα κυλούσαν ήρεμα. Την Παρασκευή, τελευταία μέρα της εβδομάδας προσαρμογής, στην πρωινή αναφορά της Μοίρας, ο διοικητής του στρατοπέδου μας ανακοίνωσε πως την Δευτέρα θα ξεκινούσαμε την τριών εβδομάδων εκπαίδευση πεζοναυτών, (ΠΕΝ), και όσοι δεν επιστρέψουν με τον πράσινο μπερέ, θα φρόντιζε ο ίδιος να μετατεθούν Έβρο ή Σάμο. Πράγμα και το οποίο έκανε σε στρατιώτες που δεν «συμπαθούσε». 

Μας απείλησε δηλαδή, παρουσία των υπολοίπων στρατιωτών αλλά και στελεχών, δίχως ντροπή.

3 Δεκεμβρίου 2017. Παραμονή εορτής Αγίας Βαρβάρας. Την επομένη γιόρταζε το εκκλησάκι του στρατοπέδου. Οι στρατιώτες διατάχθηκαν να καθαρίσουν όλα τα αυλάκια του στρατοπέδου, με γυμνά χέρια (πράγμα το οποίο έχει επαναληφθεί αμέτρητες φορές, όπως και το να «χτενίζουμε» με τα χέρια μας τις πευκοβελόνες από τα χόρτα μέσα στον καύσωνα). Επιπλέον την ίδια μέρα δεν βγήκε κανένας εξοδούχος. Δημιουργήθηκε νέα υπηρεσία μιας βραδιάς. Μέσα στην καταρρακτώδη βροχή, οι στρατιώτες ανά βάρδιες, έπρεπε να αδειάζουν το νερό που μαζεύονταν στις τέντες στο εκκλησάκι.
Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2018. Το κρύο του χειμώνα είχε μπει για τα καλά. Παρόλα αυτά τα καλοριφέρ στους θαλάμους δεν αναβαν. Φυσικά δεν επιτρεπόταν υπνόσακοι. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, βράδια που μιλούσαμε μέχρι τα ξημερώματα με τους στρατιώτες της πυροβολαρχίας μου, πως δεν μπορούμε να κοιμηθούμε από το κρύο. Εκτός από την θέρμανση, δεν υπήρχε και ζεστό νερό, με αποτέλεσμα στρατιώτες από μακρινές περιοχές να μην μπορούν να κάνουν μπάνιο.

25η Μαρτίου. Μετά από ένα εξαντλητικό πρωινό με ώρες αναμονής της παρελάσεως στην ορθοστασία και σε θέση «προσοχής», επιστρέψαμε τις μεσημεριανές ώρες την μονάδα. Οι συμμετέχοντες στην παρέλαση, ήταν εξοδούχοι. Ωστόσο, όταν επιστρέψαμε μετά το πέρας της παρέλασης, έπρεπε να περιμένουμε, μέχρι τις 5μ.μ. για την έξοδο μας. Η λίστα ατόμων με το μεσημεριανό φαγητό, φυσικά δεν μας συμπεριλάμβανε, αφού υποτίθεται μετά την έξοδο, θα βγαίναμε από το στρατόπεδο. Μετά από μια κουραστική μέρα, μας είχαν «κλειδωμένους» στο στρατόπεδο, χωρίς λόγο, νηστικούς. Φυσικά δεν έγινε ποτέ θέμα.

Η ακριβοδίκαιη και αξιοπρεπής διοίκηση του στρατοπέδου, για άλλη μια φορά μπλεγμένη. ΕΠΟΠ-Λοχίας πιάνεται στα χέρια μέρα μεσημέρι με έναν έναν «καινούργιο» στρατιώτη, παρουσία στελεχών και στρατιωτών. Τα πράγματα έγιναν αρκετά βίαια, με απειλές, σπρωξιές και μπουνιές. Ο άτυχος Λοχίας, που δεν έφταιγε στο ελάχιστο, δέχθηκε άγριες απειλές από την διοίκηση για στρατοδικείο. Εννοείται πως το γεγονός «θάφτηκε» αμέσως. Την επόμενη μέρα και έκτοτε δεν μίλησε κανείς ξανά γι’ αυτό το θέμα, ενώ ο στρατιώτης, μυστηριωδώς πήρε άμεσα μετάθεση.

Φυσικά και τα «καψώνια» δεν έλειπαν. Πέραν της απαράδεκτης αντιμετώπισης και συμπεριφοράς των ανωτέρων προς τους στρατιώτες που μας διέταζαν σαν δούλους, υπήρχαν και ακραία καψώνια απ΄την μεριά των στελεχών. Αναφέρομαι κυρίως στους ΕΠΟΠ, οι οποίοι καταχράζονταν την ελάχιστη εξουσία τους, πάνω στους στρατιώτες. Συγκεκριμένα, ΕΠΟΠ Λοχίας, «Κέρβερος της Πύλης του στρατοπέδου», με ανάγκασε στο τρίωρο της υπηρεσίας της σκοπιάς, βραδινές ώρες, να βρίσκομαι στην βροχή και όχι στο υπόστεγο της σκοπιάς, και ας είχα ξεχάσει να πάρω μαζί μου το αδιάβροχο. Και ενώ, όταν πέρασε ο επόπτης, (ανώτερος του), στην έφοδο, μου είπε να κάθομαι κάτω από το υπόστεγο, όταν έφυγε, με απείλησε πως θα έβγαινα αναφερόμενος, γιατί δεν εκτελώ σωστά την υπηρεσία μου. Ακόμη, οι προσβολές και βρισιές δεν έλειπαν. Τέλος, υπήρχαν «καψώνια» απ’ την μεριά των ΕΠΟΠ, τόσο σωματικά, όσο και οικονομικά. Και μιλάμε για καψώνια που σηκώνουν στρατοδικείο.

Ακόμη, έχω να αναφέρω ότι έχω τιμωρηθεί ο ίδιος με ψεύτικη πρόφαση, αλλά και άλλοι στρατιώτες για πολύ απλά πράγματα, αφού πολλοί ΕΠΟΠ, έκαναν ότι ήθελαν και ο λόγος τους είχε μεγαλύτερη αξία απ’ τον δικό μας.

Τα παραπάνω τα οποία παρέθεσα, είναι μερικά μονάχα, που συνέβησαν και έτυχε να είμαι παρών ο ίδιος. Είναι όσα ακόμη τα οποία μου τα έχουν μεταφέρει άλλοι στρατιώτες.

Κλείνοντας, θέλω να σημειώσω πως όλα τα παραπάνω μπορούν να τα επιβεβαιώσουν και πιστοποιήσουν οι στρατιώτες της Ε’, ΣΤ’ και Α’ ΕΣΣΟ. Δεν είμαι ούτε φυγόπονος και μπορώ να ξεχωρίσω τα όρια της πειθαρχίας του στρατού και την σκληραγώγηση με την κατάχρηση εξουσίας και τα καψώνια χωρίς λόγο.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...