Φωτιές, πλημμύρες, σεισμοί ένας κοινός παρονομαστής: Αυθαίρετα

Ο παράγοντας που δε λείπει από καμιά φυσική καταστροφή στη χώρα μας. Η πιο σημαντική αιτία της σύγχρονης ελληνικής κακοδαιμονίας, τα αυθαίρετα.

Αναδημοσίευση από: voria.gr
Τάσος Τασιούλας
Αν κάποιος εξετάσει όλες τις παραμέτρους που συντελούν στην επιδείνωση των επιπτώσεων από τις φυσικές καταστροφές στη χώρα μας μπορεί να καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο συμπέρασμα, που μπορεί σε κάποιους να φαίνεται πρόχειρο κι υπεραπλουστευμένο, στην ουσία όμως αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές αιτίες της σύγχρονης ελληνικής κακοδαιμονίας: τα αυθαίρετα.

Στη λίστα με τις αιτίες για τις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν ή για τις καταστροφές που καταγράφηκαν τα αυθαίρετα αποτελούν πάγια αναφορά. Στις φωτιές τα αυθαίρετα, στις πλημμύρες τα αυθαίρετα, στους σεισμούς πάλι τα αυθαίρετα. Τυχαίο;

Όσο κι αν ορισμένοι επιχειρούν (σκοπίμως και δόλια, επειδή έχουν λερωμένη τη φωλιά τους) να υποβαθμίσουν τον εγκληματικό ρόλο των αυθαιρέτων, με τα χρόνια όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν τι έγκλημα κάναμε πολίτες και πολιτικοί στη σύγχρονη Ελλάδα, βιάζοντας το κορμί της με την πλεονεξία και την απληστία των αυθαιρέτων.

Πλημμυρίζουν τα αυθαίρετα, καίγονται τα αυθαίρετα, πέφτουν τα αυθαίρετα. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά παίρνουν ζωές τα αυθαίρετα... Και δεν είναι υπερβολή. Είναι η σκληρή αλήθεια. Δείτε όλους τους οικισμούς ανά την Ελλάδα που χτίστηκαν με βάση τα αυθαίρετα. Και για να μην κρυβόμαστε τους δεκάδες οικισμούς που γιγαντώθηκαν σε Χαλκιδική και σε Θεσσαλονίκη (έτσι για να μιλήσουμε για τη γειτονιά μας) και άρχισαν να θυμίζουν οικισμούς όταν οι πιονέροι, οι πρωτοπόροι της αυθαιρεσίας έβαλαν το πρώτο τούβλο, έριξαν το πρώτο τσιμέντο και ανέγειραν την πρώτη πυλωτή, για να ακολουθήσει η τοιχοποιία και το σπίτι, που έφερε κοντά του κι άλλα σπίτια κι άλλα κι άλλα... Τόσα, που στο τέλος ένας κάμπος μετατράπηκε σε «οικισμό», με την ανοχή, τα στραβά μάτια, τα λαδώματα, τις νυχτερινές οικοδομικές εργασίες, τη συμμετοχή πολιτών και πολιτείας... Σκεφτείτε λοιπόν λίγο. Ποιοι οικισμοί αντιμετωπίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους, ποιοι καταγράφουν τις σημαντικότερες επιπτώσεις από φυσικά φαινόμενα. Οι οργανωμένοι, που προέκυψαν έπειτα από έναν πολεοδομικό σχεδιασμό ή εκείνοι που άρχισαν να οργανώνονται, αφού πρώτα είχαν γίνει πεδίο αυθαιρεσίας;

Πέρασαν τόσα χρόνια που διαφημιζόταν μαζικά η πώληση αγροτεμαχίων σε κοντινούς στη Θεσσαλονίκη παραθεριστικούς τόπους, που ξεχάσαμε τι υπόσχονταν οι μεσίτες τους; Θα μπουν σε λίγο στο σχέδιο πόλης και θα μπορείς να χτίσεις... Χτίσε, με λίγη προσοχή και με κάτι γνωστούς που έχω, μπορείς – δες πόσοι άλλοι το έκαναν, δε θα σε καταδώσει κανείς, είναι καλοί οι γείτονες δεν είναι ρουφιάνοι, άλλωστε κι αυτοί παράνομοι είναι... Τσάκα τσάκα και με κάτι ψιλά θα το νομιμοποιήσεις – όλοι αυτό περιμένουν, τι τους έχεις για χαζούς που πέταξαν τα λεφτά τους; Ποιος θα σου το γκρεμίσει, ποιος θα τολμήσει; Αν πάει να γκρεμίσει εσένα θα πρέπει να γκρεμίσει και τον δίπλα και ξέρεις ποιος είναι ο δίπλα;

Έτσι κάπως οι αγροί μετατράπηκαν σε δομημένο περιβάλλον. Με τους αυθαιρετούχους να απαιτούν στη συνέχεια σύνδεση με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, δρόμους και νομιμοποίηση. Όμως όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν αυθαίρετα. Γίνονται βάσει σχεδίου πόλης και είναι προβλέψεις κι όχι διορθώσεις, προηγούνται δεν έπονται... Τότε ήρθε η τοπική αυτοδιοίκηση να δώσει τη λύση στους ψηφοφόρους. Να κάνει τους μαζεμένους αυθαιρετούχους, κατοίκους ενός οικισμού. Να σχεδιάσει για να είναι ικανοποιημένοι οι ψηφοφόροι και για να νομιμοποιήσει την παρανομία τους. Να κάνει σχέδια πόλης. Γελοία σχέδια πόλης, που με τα χρόνια εκθέτουν τους τοπικούς άρχοντες που τα ενέκριναν, όμως αυτών η πολιτική καριέρα έχει τελειώσει και η έκθεσή τους δε σημαίνει τίποτα και για κανέναν. Πέραν της έκθεσης όμως αυτών υπάρχει μια άλλη συνέπεια. Μοιραία για τους αυθαιρετούχους πολλές φορές... Διότι τα αυθαίρετα χτίστηκαν χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόνοια και όρισαν δεδομένα στον πολεοδομικό σχεδιασμό που ακολούθησε. Δεδομένα που οδήγησαν σε εγκληματικούς συμβιβασμούς. Όπως σε στενότερους δρόμους, σε ανεπαρκείς εξόδους διαφυγής, σε ελλιπή επικοινωνία, σε «τυφλές» συνδέσεις, σε κακή αποχέτευση, σε ανύπαρκτους ελεύθερους χώρους, σε μαζώματα ρεμάτων κτλ.

Χέρι χέρι με την αυτοδιοίκηση και η Πολιτεία. Αποδέχτηκε κι αυτή διαχρονικά για ψηφοθηρικούς λόγους τις απαιτήσεις των αυθαιρετούχων, νομιμοποίησε κάθε αυθαιρεσία και τώρα συλλέγει τους καρπούς της ασυνειδησίας της: νεκρούς κι ανάθεμα.

Πόσοι θυμάστε μπουλντόζες να γκρεμίζουν αυθαίρετα και πόσες; Πάμε πάλι: Πόσοι θυμάστε να νομιμοποιούνται αυθαίρετα; Την απάντηση την ξέρουν πια όλοι. Κι όλοι όμως υποβαθμίζουν τον πολεοδομικό και χωροταξικό σχεδιασμό. Οι περισσότεροι δε θέλουν να κατανοήσουν τι σημαίνει και ποια είναι η σημασία του. Για να την καταλάβετε αναρωτηθείτε γιατί κάποιοι μεγαλόσχημοι επιχειρηματίες «καίγονται» και «χτυπιούνται» για τους νόμους των χρήσεων γης, για τις πολεοδομικές μελέτες, για τα ρυμοτομικά σχέδια...

Η κρίση μπορεί να σταμάτησε τις αλόγιστες και αθρόες επεκτάσεις των σχεδίων πόλης. Όμως ήδη είχε δημιουργηθεί το χάος. Θυμάμαι πόσα κείμενα έχω γράψει για επεκτάσεις σχεδίων πόλης, με κάθε λεπτομέρεια και πόσο μεγάλη ανταπόκριση στον κόσμο είχαν εκείνα τα κείμενα. Θυμάμαι πόσα κείμενα έχω γράψει για τα αυθαίρετα και πόσες απειλές έχω δεχτεί για να μην ασχολούμαι...

Αυτή είναι η αλήθεια. Και επειδή δεν θέλω να νομίζει κάποιος ότι είμαι οπαδός της λογικής «όλοι μαζί τα φάγαμε», της πιο επαίσχυντης επιχείρησης ξεπλύματος ευθυνών, θα διευκρινίσω το εξής: Οι αυθαιρετούχοι έχουν ευθύνη μηδενός εξαιρουμένου. Συγκεκριμένη, μέχρι να νομιμοποιηθεί η παρανομία τους. Από τη στιγμή που νομιμοποιήθηκε το αυθαίρετό τους και πληρώνουν το πρόστιμό τους δε φέρουν πια καμιά ευθύνη. Η ευθύνη όμως τοπικής αυτοδιοίκησης, αρχών και Πολιτείας είναι διαχρονική και σε όλα τα στάδια της δημιουργίας ενός αυθαιρέτου. Από το πρώτο θεμέλιο μέχρι το τέλος της ζωής του. Και η ευθύνη τους γίνεται ακόμη μεγαλύτερη από τη στιγμή που νομιμοποιούν έναν τέτοιο οικισμό, μια μαζική παρανομία.

Και λέγοντας «διαχρονική» σε καμιά περίπτωση δεν υιοθετώ το βέβηλο παιχνίδι των λέξεων ορισμένων κυβερνητικών, που θέλουν με τον όρο να μας πείσουν ότι για την τελευταία εθνική τραγωδία ευθύνονται όσοι προηγήθηκαν αυτών. Ναι, φταίνε, αλλά η ευθύνη δε λειτουργεί αθροιστικά. Ευθύνη έχουν και οι ίδιοι κι όχι μόνο πολιτική... Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό: ας βγάλουν τις μπουλντόζες. Μήπως δεν ξέρουν που έχει αυθαίρετα; Μπα... Το πιθανότερο είναι κι αυτοί να νομιμοποιήσουν όσα δε νομιμοποιήθηκαν ακόμη. Χώρα χωρίς δασολόγιο, χωρίς κτηματολόγιο, χωρίς σχέδιο, χωρίς αύριο...


Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...