Η τραγωδία του ρωσικού Ναυτικού: Ιδού ποια είναι τα προβλήματα που το υπονομεύουν

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ρώσου ειδικού Alexander Shishkin στην εφημερίδα Vzglyad η ανανέωση του στόλου των κυριών σκαφών επιφανείας του Ρωσικού Ναυτικού βάσει των εξοπλιστικών προγραμμάτων των προηγούμενων ετών είχε τρεις στόχους:

Αναδημοσίευση από: defence-point.gr 

Της Συντακτικής Ομάδας του ROE (Rules of Engagement)

α) Την ανάπτυξη μιας κλάσης βαρέων αντιτορπιλικών/καταδρομικών (Project 23560 ”Lider”)

β) Την αντικατάσταση των υπαρχόντων σκαφών από μια κλάση φρεγατών πολλαπλών ρόλων (Project 22350 ”Admiral Gorshkov”)

γ) Την κατασκευή δεκάδων κορβετών/ελαφρών φρεγατών για παράκτια καθήκοντα (οικογένεια σκαφών Project 2038Χ)

Όμως, από τους παραπάνω στόχους μόνο ο τρίτος έχει σε κάποιο βαθμό πραγματοποιηθεί, καθώς έχουν παραδοθεί ή κατασκευάζονται 17 τέτοια πολεμικά πλοία και πιο συγκεκριμένα 13 πλοία Project 20380 (κλάσης Steregushchiy), 2 πλοία Project 20385 (κλάσης Gremyashchiy), 2 πλοία Project 20386 (κλάσης Derzky) με πρόθεση κατασκευής περισσότερων από δέκα πλοίων

Το πρόγραμμα της φρεγάτας πολλαπλών ρόλων Project 22350 (κλάσης Admiral Gorshkov) αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα ολοκλήρωσης των ηλεκτρονικών συστημάτων με αποτέλεσμα το πρώτο σκάφος να μην έχει γίνει ακόμα αποδεκτό αν και έχουν περάσει 12 χρόνια από την έναρξη της κατασκευής του, ενώ οι άλλοτε υπερφίαλες δηλώσεις περί κατασκευής πάνω από 20 τέτοιων πλοίων έχουν καταρρεύσει, καθώς μόνο έξι έχουν παραγγελθεί και βρίσκονται σε διαφορά στάδια της ναυπήγησης τους.

Παραμένει ομιχλώδες αν θα παραγγελθούν περισσότερες ή τι θα συμβεί με μια επιμηκυμένη έκδοση της με το όνομα Project 22350Μ που παρουσιάστηκε κάποιους μήνες πριν. Η κορωνίδα του στόλου θα ήταν τα τεράστια αντιτορπιλικά / καταδρομικά Project 23560 (κλάσης Lider).

Με εκτόπισμα 14.000t, πυρηνοκίνητη πρόωση, εξελιγμένα ηλεκτρονικά και εντυπωσιακό οπλισμό 128 αντιαεροπορικών βλημάτων μεγάλου/μέσου βεληνεκούς, 72 αντιπλοϊκών πύραυλων, ανθυποβρυχιακών και προσβολής χερσαίων στόχων, δυο ελικόπτερων και τεσσάρων συστημάτων εγγύς αντιπυραυλικής άμυνας, θα αναπτύσσονταν στους δυο κύριους στόλους του Ρωσικού Ναυτικού, τον Στόλο του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού και το Στόλο του Ειρηνικού Ωκεανού, για να εξασφαλίζουν την προστασία των μελλοντικών αεροπλανοφόρων (άλλο μεγάλο θέμα και αυτό) ή για να αναλάβουν επιθετικούς ρόλους.

Σύμφωνα με την πάγια ρωσική τακτική της υπερβολής η αρχική απαίτηση αφορούσε 12 σκάφη, κάτι που φυσικά υπό την πίεση της λογικής και της σοβαρότητας εν συνεχεία περιορίστηκε στον υπερφιλόδοξο στόχο των 8 πλοίων από τέσσερα σε κάθε ένα από τους δύο κύριους Στόλους.

Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της περιόδου 2013-2020 προέβλεπε πως το αργότερο μέχρι τις 30.12.2018 θα έπρεπε το πρώτο σκάφος να ξεκινήσει την κατασκευή του με στόχο έως το 2025 να έχει ολοκληρωθεί η ένταξη σε υπηρεσία των πρώτων τεσσάρων.

Παρόλα αυτά ενώ η φάση του τεχνικού σχεδιασμού του έργου έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός του 2016 αυτό δεν συνέβη μέχρι τα τέλη του 2017 για να ακολουθήσει μια περίοδος παύσης ειδήσεων για το πρόγραμμα που διακόπηκε πρόσφατα με κάποιες δηλώσεις αρμοδίων που δήλωσαν πως η ολοκλήρωση του σχεδιασμού και η οριστικοποίηση των τεχνικών προδιαγραφών θα έχει ολοκληρωθεί κάποια στιγμή μετά το 2020 με στόχο την έναρξη κατασκευής έως το 2025.

Γιατί συνέβη κάτι τέτοιο; Ένας λόγος είναι η ελλιπής χρηματοδότηση προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης νέων τεχνολογιών με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να αντιμετωπίζουν δυσεπίλυτα προβλήματα που δεν επιτρέπουν την ολοκλήρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων όπως για παράδειγμα της φρεγάτας Project 22350 (κλάσης Admiral Gorshkov), όπου η προσπάθεια διασύνδεσης του νέου ραντάρ ΑΕSA Poliment 5P-20K με το νεοαναπτυχθέν σύστημα μάχης αεράμυνας περιοχής (ΑΑW) και τους νέους αντιαεροπορικούς πυραύλους 9M96E αποτυγχάνει επί σειρά ετών. Αν λοιπόν δεν αναπτυχθούν, ολοκληρωθούν και δοκιμαστούν πρακτικά όλες αυτές οι νέες τεχνολογίες καμιά νέα κλάση δεν μπορεί να ξεκινήσει την κατασκευή της.

Ένας άλλος σημαντικότατος λόγος είναι η απουσία ναυπηγικών υποδομών. Τα ρώσικα ναυπηγεία είναι λίγα και μικρά και δεν μπορούν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις, χρειάζονται λοιπόν χρόνο και επιπλέον χρήματα για την αναβάθμιση τους.

Τα σκάφη τύπου Project 23560 (κλάσης Lider) είναι γιγάντια όπως είπαμε, με εκτόπισμα 14.000 τόνους, μήκος περίπου 200 μέτρων και αυτήν την στιγμή το μοναδικό ναυπηγείο που είναι σε θέση να ναυπηγήσει τέτοιου μεγέθους σκάφη είναι το Sevmash στο Severodvinsk. Όμως το συγκεκριμένο ναυπηγείο είναι γεμάτο από παραγγελίες των εξίσου μεγάλων πυρηνοκίνητων υποβρύχιων κλάσης 995 ”Borei” και 885 ”Yasen”.

Το νέο μεγάλο ρωσικό ναυπηγείο Zvezda στην περιοχή του Βλαδιβοστόκ δεν είναι έτοιμο, ενώ εκείνα στο Yantar, στο Kerch και αυτά της Αγίας Πετρούπολης δεν έχουν την δυνατότητα να κατασκευάσουν σκάφη μεγαλύτερα των 170 μέτρων. Είναι γεγονός πως οι εγκαταστάσεις αναβαθμίζονται, όμως η ολοκλήρωση τους αργεί ακόμα.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως, η ρωσική ναυτική αμυντική βιομηχανία αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα υποδομών που δεν επιτρέπουν την ταχεία κατασκευή μονάδων επιφανείας, ενώ τα οικονομικά προβλήματα της χώρας δεν επιτρέπουν την ομαλή χρηματοδότηση των προγραμμάτων ανάπτυξης νέων αμυντικών τεχνολογιών με αποτέλεσμα μεγάλες καθυστερήσεις.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...