Τα “αψυχολόγητα” ενός ανεξέλεγκτου και μεροληπτικού μεσολαβητή

Αναδημοσίευση από: defence-point.gr

Κάπως περίεργα μας τα λέει ο Μάθιου Νίμιτς που προέταξε το καινοφανές επιχείρημα ότι οι Σκοπιανοί δικαιούνται να αποκαλούνται Μακεδόνες επειδή… κατοικούν στη Μακεδονία! Μήπως και οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που ζούνε στη Μόρια έχουν κι αυτοί το δικαίωμα να αποκαλούνται Χιώτες μιας και μένουν στην Χίο κ. Νίμιτς; Όμως δεν θα έπρεπε να εκπλησσόμαστε.

Γράφει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος

Με την περίπτωση του Νίμιτς έχουν όλοι και πολλάκις ασχοληθεί, προσωπικά αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα είναι γιατί είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε τις «καλές» υπηρεσίες διαμεσολαβητών στην διένεξη μας με τρίτους, οι οποίοι μονίμως (άλλοτε καλυμμένα και άλλοτε απροκάλυπτα) συνηγορούν υπέρ των άλλων.

Μου είχε κάνει εντύπωση στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά, όταν ο κ. Κοτζιάς είχε κάνει εντονότατες παρατηρήσεις στον χαζοχαρούμενο Νορβηγό μεσολαβητή, τον Έσπεν Μπαρθ Έιντε (αν και δεν αξίζει τον κόπο ούτε το όνομα του να μνημονεύσω) για τις θέσεις του υπέρ των Τουρκοκυπρίων, που δημιούργησε την ανάγκη ανακοίνωσης του γραφείου της Γ.Γ. του ΟΗΕ, ότι ο συγκεκριμένος τύπος, χαίρει της εμπιστοσύνης του Γενικού Γραμματέα.

Αναρωτήθηκα τότε έκπληκτος: Έχει σημασία αν ο διαμεσολαβητής χαίρει της εμπιστοσύνης του εντολέα του ή αυτό που μετράει είναι το αν πρωτίστως οφείλει να χαίρει της εμπιστοσύνης των «διαδίκων»;

Πραγματικά εκπλήσσομαι, διότι ποδοσφαιρικές ομάδες εξαπολύουν μύδρους και αιτούνται εξαίρεσης για αναξιόπιστους και προκατειλημμένους κατά την άποψη τους διαιτητές, αλλά εμείς σαν χώρα ή η Κύπρος, είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε καθένα με άκρες στο State Department, στο Foreign Office ή δεν ξέρω που αλλού.

Κάτι δεν πάει καλά στη χώρα αυτή. Τι φοβόμαστε άραγε μονίμως; Μήπως μας κάνουν «ντα»; Μα σε δύο πρόσφατες περιπτώσεις, η μία στο Βουκουρέστι με τον Κώστα Καραμανλή και μία με τον συγχωρεμένο τον Τάσο Παπαδόπουλο που απέρριψε ευθαρσώς το σχέδιο Ανάν, κατευθύνοντας τους Κυπρίους στο δημοψήφισμα, απεδείχθη ότι δεν έγινε τίποτε.

Κι αν το επιχείρημα είναι ότι αποσταθεροποίησαν την κυβέρνηση Καραμανλή, η απάντηση είναι ότι ακόμα κι αν ισχύει, εδώ δεν μιλούμε για άτομα, αλλά για τη χώρα. Τίποτε λοιπόν δεν μας έκαναν. Όλες οι απειλές και η καταστροφολογία ήταν κούφια λόγια και εν ολίγοις μας τα… μείωσαν κατά ένα (ποδοσφαιρικό σκορ 3-2).

Άραγε θα μάθουμε ποτέ να λέμε και όχι υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντά μας όπως κάνει όλος ο κόσμος, ή θα συνεχίσουμε μονίμως να κυριαρχούμαστε από ηττοπάθεια και τον φόβο του εκάστοτε «μπαμπούλα»;
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...