Ο Έλληνας ήρωας Διλβόης και η ταπείνωση των Τούρκων από τις ΗΠΑ

Αναδημοσίευση από: armyvoice.gr

Ο Έλληνας ήρωας Διλβόης και η ταπείνωση των Τούρκων από τις ΗΠΑ - Ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που τιμήθηκε με το "Μετάλλιο της Τιμής"

Ο Έλληνας ήρωας Διλβόης και η ταπείνωση των Τούρκων από τις ΗΠΑ

Στη διασταύρωση των οδών Κ. Βάρναλη και Γ. Παπανδρέου της Ν. Ερυθραίας, τη μικρή πλατεία στολίζει η προτομή του Γεωργίου Διλβόη, που στήθηκε εκεί το 1970 από την Αδελφότητα Αλατσατιανών Ν. Ερυθραίας.

Χιλιάδες άνθρωποι περνούν από εκεί, όμως ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η προτομή παριστάνει τον μεγαλύτερο ήρωα της Αμερικής κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Γεώργιος Διλβόης είναι ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που τιμήθηκε μετά θάνατον με το ανώτατο στρατιωτικό «Μετάλλιο της Τιμής» από το Κογκρέσο των ΗΠΑ για την γενναιότητα και την ανδρεία του «πάνω και πέρα από την πρόσκληση του καθήκοντος» στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γεννήθηκε στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας την 5η Φεβρουαρίου του 1896 και πολύ νέος μετανάστευσε στην Αμερική το 1909, όπως χιλιάδες άλλοι Ερυθραιώτες, που μαστίζονταν οικονομικά γύρω στο 1900, λόγω της φυλλοξέρας που έπληξε τα αμπέλια τους κι έφερε μεγάλη οικονομική δυσπραγία. Εγκαταστάθηκε στο Σόμερβιλ της Μασαχουσέτης, μαζί με πάρα πολλούς άλλους Αλατσατιανούς που γύρευαν την τύχη τους στις ΗΠΑ.

Ο Γεώργιος Διλβόης στον αμερικανικό στρατό

Το 1997 οι ΗΠΑ μπήκαν στο Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γεώργιος Διλβόης κατατάχθηκε εθελοντής και πήγε στην Γαλλία με το 103ο σύνταγμα του αμερικανικού στρατού.

Στις 18 Ιουλίου του 1918 στο χωριό Μπελλώ της βορειονατολικής Γαλλίας, ο Διλβόης με τον αρχηγό του σώματός του προσεβλήθησαν από γερμανικά πυρά που βρίσκονταν σε απόσταση μόλις 100 μέτρων.

Ο Γεώργιος Διλβόης αψηφώντας τον κίνδυνο επιτέθηκε με εφ' όπλου λόγχη σε γερμανικό μυδραλιοβόλο που υπερασπίζονταν 5 στρατιώτες.

Παρά το γεγονός πως τραυματίστηκε βαρύτατα στο πόδι, σύρθηκε στο έδαφος και εξακολούθησε να μάχεται με χειροβομβίδες. Δύο Γερμανοί πυροβολητές σκοτώθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι τράπηκαν σε φυγή.

Όταν έφθασε το αμερικανικό απόσπασμα για να τον βοηθήσει, τον βρήκε διάτρητο από σφαίρες και με κομμένο το πόδι σε απόσταση 25 μέτρων από το εχθρικό πυροβολείο.

Οι Αμερικανοί υμνούν τον «ήρωα» Γεώργιο Διλβόη

Η ηρωική του δράση εξυμνήθηκε αμέσως από τον αμερικανικό τύπο και ο αρχιστράτηγος Πέρσινγκ ανέφερε στον πρόεδρο των ΗΠΑ ότι: «ο Γεώργιος Διλβόης, εις των 10 περιφανεστάτων ηρώων του οικουμενικού πολέμου, έπεσε μαχόμενος με ανδρείαν παραδειγματική, επέκεινα και υπεράνω του καθήκοντος».

Ένας Μικρασιάτης μετανάστης θυσιάστηκε με αυταπάρνηση για την δεύτερη πατρίδα του, πολεμώντας ηρωικότερα και από τους γνήσιους Αμερικανούς!


Ο ηρωικός θάνατος του Διλβόη προκάλεσε τεράστια συγκίνηση στην Αμερική. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Αμερικανός πρόεδρος Κούλιτζ δήλωσε πως: «αι υπηρεσίαι του Γεωργίου Διλβόη ανεγνωρίσθησαν υπό του έθνους και ολόκληρος η χώρα τω αποτίει φόρον ευγνωμοσύνης».

Η κυβέρνηση τον ΗΠΑ τον ανακήρυξε εθνικό ήρωα, ενώ απένειμε στην σορό του το ανώτατο παράσημο του «Μεταλλίου της Τιμής». Στο Σικάγο στήθηκε ανδριάντας και στο δημαρχείο της «αλατσατιανής αποικίας» Σόμερβιλ προτομή του ήρωα Διλβόη.

Μνημεία προς τιμήν του Γεωργίου Διλβόη υπάρχουν επίσης στην Νέα Υόρκη, στο Νιού Χαμσάιρ καθώς και στην Βοστώνη.

Εξαιρετικές τιμές, διακρίσεις και υλικές χορηγίες απονεμήθηκαν και στον πατέρα του, Αντώνη Διλβόη.

Η σoρός του Διλβόη στην Μικρά Ασία

Με ενέργειες του πατέρα του Γεωργίου Διλβόη, Αντώνη και των Αλατσατιανών, η σορός μεταφέρθηκε, μετά την παλιννόστηση του 1919, με το αμερικανικό πλοίο Λίτζια στην Μικρά Ασία όπου την παρέλαβε ο Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη Τζορτζ Χόρτον.

Με μεγάλες τιμές η σορός του Διλβόη τοποθετήθηκε προσωρινά κάτω από την Αγία Τράπεζα της Παναγίας των Αλατσάτων.


Ο Διωγμός του 22’ ματαίωσε τα σχέδια των Αλατσατιανών που σκόπευαν να στήσουν λαμπρό μνημείο στον ήρωα συμπατριώτη τους.

Οι τελευταίοι άνθρωποι που είδαν το φέρετρο πριν εγκαταλειφθούν τα Αλάτσατα, το Σεπτέμβριο του 1922, και χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες από τις αμερικανικές αρχές ήταν κάποιες γυναίκες, μεταξύ των οποίων η Κυριακούλα Καζανά, η Ζωή Κακογιάννη και η Μαρία Τσακιτζή.

Σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες τους που κατατέθηκαν στον Αμερικανό πρόξενο στην Αθήνα, δηλώσαν πως το φέρετρο ήταν σπασμένο, η αμερικανική σημαία σκισμένη και τα οστά του ήρωα σκορπισμένα στο δάπεδο του ναού.

Οι ΗΠΑ «ταπεινώνουν» την Τουρκία

Από τον Οκτώβριο του 1922 μέχρι το Μάρτιο του 1923 πραγματοποιήθηκε ένας αγώνας επικοινωνίας της οικογένειας Διλβόη με τον Αμερικανό πρόξενο, ο οποίος επικοινωνησε με στρατηγούς, γερουσιαστές και τέλος με τον ίδιο τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Γουόρεν Χάρτινγκ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απαίτησε τη μεταφορά των οστών του Διλβόη στις Η.Π.Α. και τη διπλωματική διπλή συγγνώμη της Τουρκίας για την προσβολή τόσο νεκρού ήρωα του αμερικανικού στρατού, όσο και της αμερικανικής σημαίας.

Μετά από τυπικές διαδικασίες και επαφές των διπλωματικών αμερικανικών αρχών με τις αρμόδιες αρχές της Τουρκίας, κατά τις οποίες η αίτηση συγγνώμης και μεταφοράς των οστών ήταν επιτακτική, η απάντηση της Τουρκίας ήταν: «Κατά την εξέταση που έγινε, διαπιστώθηκε ότι το φέρετρο είχε μόνο ανοιχτεί και η σημαία χάθηκε».

Την ημέρα που είχε κανονιστεί η συνάντηση της αμερικανικής αντιπροσωπείας με τον υπεύθυνο των τουρκικών αρχών στα Αλάτσατα, προκειμένου να γίνει η πραγματογνωμοσύνη και η παράδοση των οστών με την υπογραφή του, ο υπεύθυνος απουσίαζε και ο αντικαταστάτης του στερούνταν του δικαιώματος της υπογραφής.

Η σορός του Διλβόη πλάι στους ήρωες των ΗΠΑ

Ωστόσο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, τον Οκτώβρη του 1923 ένα αμερικανικό αντιτορπιλικό παρέλαβε ξανά τα οστά του Διλβόη και τα μετέφερε στην Αμερική, όπου και ενταφιάστηκαν στο εθνικό νεκροταφείο Άρλινγκτον, πλάι στους μεγαλύτερους ήρωες και τις πιο διάσημες προσωπικότητες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.


Το παράσημο και οι άλλες τιμητικές διακρίσεις του ήρωα διασώθηκαν από τον Αντώνη Διλβόη στην Κρήτη το 1922, αλλά χάθηκαν στην Κατοχή, όταν οι Γερμανοί λεηλάτησαν το σπίτι της οικογένειας.

Το 1999 ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Νίκολας Μπερνς επέδωσε καινούργιο παράσημο στον ανιψιό του Γ. Διλβόη Γεώργιο Ροζάκη, τιμώντας και πάλι τη μνήμη του μεγάλου νεκρού.

Εκτός από τη Ν. Ερυθραία, δρόμους και πλατείες που φέρουν το όνομά του συναντάμε σε περιοχές με Αλατσατιανούς πρόσφυγες (Βύρωνας, Ν. Σμύρνη, Ν. Αλάτσατα Ηρακλείου, Θεσσαλονίκη).

Πηγές: wikipedia.org, mikrasiatis.gr





Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...