Θλιβερή σύγκριση Ελλάδας και Ιταλίας… οπότε ας μην απορούμε για το χάλι μας

Alexas_Fotos
Αναδημοσίευση από: mignatiou.com  τίτλος: defence-point.gr

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Mια πρόχειρη και υπεραπλουστευμένη «ομαδοποίηση» των φτωχών συγγενών του Ευρωπαικού Νότου, γνωστών με το απαξιωτικό ακρονύμιο “PIGS”, βάζει την ημικατεστραμμένη Ελλάδα του μνημονίου παρέα με την (εξίσου προβληματική) Πορτογαλία, την αντιφατική Ισπανία και την Ιταλία. 

Η ομαδοποίηση αυτή είναι εξόχως κολακευτική για εμάς ιδίως αν κάποιος τολμήσει να μας συγκρίνει, έστω και αναλογικά, με την Ιταλία. Γιατί πέραν της ένδοξης αρχαίας ιστορίας, της βαθιάς θρησκευτικής παράδοσης, και του σημερινού υπέρογκου δημόσιου χρέους οι δύο χώρες δεν έχουν τίποτα κοινό. 

Η Ιταλία παρά τα σοβαρά δημοσιονομικά της προβλήματα και τον αργοκίνητο δημόσιο τομέα παραμένει ένας παραγωγικός κολοσσός που είναι ταυτόχρονα η Mecca του σύγχρονου ντιζάιν σε πολλούς τομείς. Κατασκευάζει σχεδόν τα πάντα, από σούπερ αυτοκίνητα μέχρι επώνυμες γραβάτες και ταυτόχρονα διαφυλάσσει ως κοριν οφθαλμού την πρωτογενή της παραγωγή εμπλουτίζοντας την με τους πιο σύγχρονους κανόνες του μάρκετιγκ. Τα προϊόντα της οπως τα φημισμένα αλλαντικά, η παρμεζάνα και το λάδι της Τσοκάνης κατακλύζουν τα ράφια των πιο ακριβών ντελικατέσεν σε ολόκληρη την Ευρώπη ενώ τα ιταλικά κρασιά, ακόμη και δέυτερης κατηγορίας οπως τα “prosecco” εχουν κατακτήσει τον λεγόμενο Νέο Κόσμο. 

Στον αντίποδα η Ελλάδα σέρνεται. Η υποτυπώδης, αλλά υπαρκτή ελληνική βιομηχανία κατέρρευσε στην διάρκεια της μεταπολίτευσης και η πρωτογενής παραγωγή αφέθηκε ολοκληρες δεκαετίες στις ψευδαισθήσεις των επιδοτήσεων. Σημερα που τα λουριά έσφιξαν, οι αγρότες έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους και φυσικοί θησαυροί οπως το ελληνικό ελαίολαδο ξεπέφτουν σε εμπορικα κυκλώματα που το “σκοτώνουν” σε εξευτελιστικές τιμες. 

Ακομη και η ναυτιλία για την οποία μπορούμε να κομπάζουμε, δεν έχει καμία παραγωγική βάση στην Ελλάδα. Τα ναυπηγεία στην πράξη υπολειτουργόυν, έρμαια συνδικαλιστών και άλλων…υγιών παραγωγικών δυνάμεων, χωρίς δυνατότητα να προσφέρουν ουτε ενα απλό service στα ελληνικά μεταφορικά πλοία την ώρα που οι Ιταλοί κατασκευάζουν από πολυτελείς θαλαμηγούς μέχρι υπερσύγχρονα πολεμικά πλάκα. 

Το μόνο λοιπόν που έχει απομείνει, την ίδια ώρα που στη Βενετία διώχνουν τους πλεονάζοντες επισκέπτες, ειναι η…βαριά βιομηχανία του τουρισμού! Με την νοοτροπία των διαφόρων Ανδρεάδηδων που πιστεύουν πως αν βουλιάξει η χωρα με πενήντα εκατομμύρια μπατιροτουρίστες θα περισσέψει και κανα δίφραγκο για τους ιθαγενείς σερβιτόρους. 

Με τους Ιταλούς ομως υπαρχει και μια άλλη θεμελιώδης διαφορα. Και ειναι αυτη που τους κάνει εθνος-κράτος σε αντίθεση με μας που είμαστε έθνος, αλλα οχι κράτος! Η αντίληψη ενός περήφανου οικονομικού και επιχειρηματικού πατριωτισμού. 

Κι αυτη η πατριωτική επιχειρηματική συνείδηση διατρέχει κάθετα και ορίζοντια όλες της κοινωνικές τάξεις. Όταν στην αρχή της κρίσης κινδύνεψαν τα ιταλικά ομόλογα και η Κορρίερε ντε λα Σέρρα έκανε εκκλήση στους πολίτες να βοηθήσουν την χώρα για να μην καταλήξει στα νύχια των δανειστών, μαζεύτηκαν εν μια νυκτί τρία δις απο τον απλό κοσμο και οι εκπρόσωποι των μεγαλύτερων ιταλικών επιχειρήσεων βροντοφώναξαν: Ειμαστε εδώ! Και θα αγοράσουμε όσο δημόσιο χρέος χρειαστεί για να μείνει η χώρα όρθια! Και έτσι τα κοράκια των αγορών τους άφησαν στην ησυχία τους. 

Στην Ελλαδα αντιστοίχως οι μεγαλοεπιχειρηματιες σαλταδόροι μιας γενιάς έπαιρναν δάνεια από τις Τράπεζες και τα ξόδευαν στη Μύκονο και την Κουρσεβελ… 

Η διαφορά αντίληψης με τους Ιταλούς φαίνεται και με ένα ακομη μικρό παράδειγμα. Της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας. Που αν και πλήρως ενταγμένη στο ευρωσύστημα προτάσσει το εθνικό συμφέρον και μάχεται για την προστασία του και της αντίστοιχης ελληνικής που διοικείται από έναν τύπο, σφουγγαρόπανο των δανειστών. Τον γνωστό και ως…forget it Yanis… 

H διαφορά δεν ειναι μονο θέμα μεγέθους όπου υπερισχύει το…too big to fail. Oι Γερμανοί δεν τόλμησαν να αγγίξουν τις ιταλικές τράπεζες γιατι οι Ιταλοί τις υπερασπίζονται με νύχια και δόντια. Σε αντίθεση με την περίπτωση της Κύπρου που την πλήρωσαν οι μικροκαταθέτες ουτε ο Σόιμπλε διαννόηθηκε να προτείνει κούρεμα καταθέσεων για αντιστοίχως υπερχρεωμένες τράπεζες της Ιταλίας. Και μόλις προχθές η Banca d´ Italia έδειξε πάλι τα δόντια της στους Γερμανούς επισημαίνοντας με νόημα μια αλήθεια που ολοι γνωρίζουν, αλλα ελάχιστοι τολμούν να πουν. Οτι το πρόβλημα της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν ειναι το δημόσιο χρέος, αλλα τα μοχλευμένα τοξικά προϊόντα και τα παράγωγα ύψους 5.8 Τρις ευρω που εχουν στην κάτοχη τους οι μεγάλες ιδιωτικές γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. 

Δυστυχώς λοιπόν το πολύ κολακευτικό una faccia una razza, δεν ισχύει τουλάχιστον για τους πολιτικούς, τους κρατικούς λειτουργούς και βεβαίως την άρχουσα επιχειρηματική τάξη των δυο χωρών…
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...