Έχει ακόμη παρακάτω, μη βιάζεστε...

MichaelGaida - pixabay
Αναδημοσίευση από: capital.gr

Του Κώστα Στούπα

Πάγια αντίληψη των αριστεριστών αλλά και του εγχώριου πολιτικού συστήματος στο σύνολό του (όχι μόνο του τσίρκου που μας κυβερνά τα τελευταία χρόνια) ήταν και είναι πως το ύψος των μισθών και των συντάξεων είναι θέμα πολιτικής βούλησης και κυβερνητικών αποφάσεων.

Ανοησίες προνηπιακού οικονομικού επιπέδου πως αν θα πάμε στο εθνικό νόμισμα, θα ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία, θα ορίσουμε μια σταθερή ισοτιμία μιας δραχμής προς ένα Ευρώ και οι Έλληνες θα ανακτήσουν τα προ 2010 επίπεδα ευημερίας με δανεικά, δεν έλεγαν μόνο διάφοροι τραμπουκίζοντες "Δελαπατρίδες” της άκρας δεξιάς και αριστεράς.

Τέτοιες ανοησίες φαίνεται πως τις πιστεύει μια σημαντική πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού που είχε και έχει τη διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια του. Φαίνεται όμως πως τις πιστεύει και η πλειοψηφία της κοινωνίας.

Είναι άδικο να κατηγορούμε τους τηλεαστέρες πως τραβούν το μέσο όρο στο βόρβορο του οικονομικού και γενικότερου αναλφαβητισμού. Οι τηλεαστέρες είναι αστέρες γιατί πουλάνε αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος... αλλιώς θα ήταν προφήτες και όχι μόνο δεν θα κέρδιζαν εκατομμύρια αλλά θα υπέφεραν και από τη στοχοποίηση και εχθρότητα.

Στην Ελλάδα αρκεί να υπονοήσει κανείς πως πρέπει να αξιολογηθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι και να απολυθούν όσοι δεν πληρούν κάποια στάνταρς ενώ οι άλλοι να αμείβονται με βάση την απόδοσή τους, για να γίνει εχθρός του λαού και της κοινωνίας.

Το γεγονός πως η συντήρηση στο δημόσιο θέσεων που δεν ανταποδίδουν ούτε κατ’ ελάχιστο την αμοιβή τους, σημαίνει εξάλειψη θέσεων εργασίας λόγω φορολογίας στον ιδιωτικό τομέα και αυτό με τη σειρά του μειώνει τα έσοδα στο δημόσιο έτσι που στο μέλλον δεν θα μπορεί να πληρώνει ικανοποιητικά ούτε για τις αναγκαίες θέσεις εργασίας, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τους ξεπλυμένους από την προπαγάνδα των λαϊκιστών εγκεφάλους.

Αντιληπτός στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ούτε ο νόμος της οικονομίας πως το ύψος των μισθών στην ιδιωτική οικονομία το καθορίζει η ανταγωνιστικότητα και η προσφορά με τη ζήτηση.

Η αδυσώπητη ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς τις τελευταίες δεκαετίες έχει επιβάλει την άποψη πως το ύψος των μισθών εξαρτάται από το αν η κυβέρνηση που ψηφίζει νόμους είναι φιλολαϊκή αριστερή ή ανάλγητη νεοφιλελεύθερη.

Και όμως η αριστερά έγινε κυβέρνηση το 2015 για δεύτερη φορά μετά το ‘81 και οι μισθοί αντί να ανεβαίνουν πέφτουν.

Η θέσπιση κατώτατου μισθού έχει οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους να υποαπασχολούνται σε συνθήκες "μαύρης” αδήλωτης εργασίας.

Αυτά δεν ισχύουν μόνο για την αριστερά. Τα ίδια πιστεύει και η κρατικοδίαιτη "λαϊκή” δεξιά.​

Όσο αυτές οι νοοτροπίες θα είναι κυρίαρχες, οι μισθοί θα πέφτουν στην Ελλάδα και θα φτάσουμε στο σημείο να θεωρούμε τις πρώην πάμπτωχες χώρες του σοβιετικού στρατοπέδου, παραδείσους, όπως ακριβώς έβλεπαν την Ελλάδα αυτές οι χώρες επί σοσιαλισμού.

Ο μοναδικός τρόπος να αρχίσουν οι μισθοί να αυξάνονται είναι η ζήτηση για εργασία να είναι υψηλότερη από την προσφορά. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να προσελκύονται επενδύσεις αντί να διώκονται από ψευδομπολσεβίκους που διαβιούν είτε από επιδοτούμενες ΜΚΟ είτε από τα υπολείμματα κάποιας πρόωρης σύνταξης είτε από κάποια αργομισθία στο δημόσιο.

Οι Έλληνες πιστεύουν πως οι μισθοί αυξάνονται ανάλογα με τη συχνότητα και τη δυναμική των απεργιακών κινητοποιήσεων στο κέντρο της Αθήνας. Ουδέν ψευδέστερον, οι μόνοι μισθοί που αυξάνονται έτσι είναι των συνδικαλιστών και όσων καταφέρουν να πάρουν μια θέση στο Κοινοβούλιο ή κυρίως το Ευρωκοινοβούλιο.

Αν το ερευνήσετε θα διαπιστώσετε πως ακόμη και οι δραχμιστές-Ευρωαρνητές δίνουν γη και ύδωρ για μια θέση στο Ευρωκοινοβούλιο είτε ως μέλος του, είτε ως μέλος της ομάδας υποστήριξής του.

Παρεμπιπτόντως η χθεσινή απεργία ήταν η 45η από το 2010, αλλά τα αποτελέσματα όπως γνωρίζετε πολύ καλά, πενιχρά...

Η παρακάτω επιστολή που έλαβα από φίλο της στήλης επιβεβαιώνει και εμπειρικά τι συμβαίνει στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και πως ακριβώς ανεβαίνουν οι μισθοί την ώρα που εμείς περιμένουμε το Κοινωνικό Μέρισμα και κάνουμε λιτανείες (απεργίες) στο Σύνταγμα να βρέξει αυξήσεις.

"Κύριε Στούπα καλημέρα,

Με αφορμή την επικείμενη απεργία στην Ελλάδα με κυρίαρχο αίτημα την βελτίωση των αμοιβών τον εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, θα σας παραθέσω την εμπειρία μου από την Τσεχία τα τελευταία 4 χρόνια.

Η σύζυγος μου και εγώ εργαζόμαστε σε πολυεθνικές εταιρείες, χωρίς να είναι απαραίτητη η γνώση της τοπικής γλώσσας.

Στο ίδιο διάστημα οι αμοιβές μας περίπου διπλασιάστηκαν, μέσω τον προαιρετικών αυξήσεων με πρωτοβουλία της διοίκησης των εταιρειών που εργαζόμαστε.

Έχετε υπόψιν σας ότι οι αυξήσεις αυτές ήρθαν με φυσικό τρόπο ως αποτέλεσμα τον καλών αποτελεσμάτων και χωρίς καμία συνδικαλιστική πίεση.

Για την ακρίβεια δεν υπάρχει καν συνδικαλιστικός οργανισμός στον οποίο να υπαγόμαστε.. To ίδιο συμβαίνει και στον δημόσιο τομέα με αυξήσεις που φτάνουν το 15% ανά έτος (όπως μπορείτε να δείτε στο επισυναπτόμενο λινκ), παρόλο που από την μέχρι τώρα εμπειρία μου δεν έχω δει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ να συμβαίνει!

Βλέπε: TEACHERS TO GET 15 PERCENT PAY RISE FROM NOVEMBER

Εν κατακλείδι θέλω να πω ότι το παράδειγμα της Τσεχίας με έχει διδάξει ότι η βελτίωση της θέσης των εργαζομένων είναι το φυσικό αποτέλεσμα μια ευημερούσας οικονομίας και της κοινωνικής και εργασιακής γαλήνης που επικρατεί.

Ίσως θα πρέπει να προβληματιστούμε στην Πατρίδα μας και να ξανασκεφτούμε αν οι συνεχείς απεργίες όντως βοηθούν την κατάσταση τον εν Έλλάδι εργαζομένων..

Με Εκτίμηση Γ.Ψ.”

Ο χρόνος...

Η άποψη της στήλης είναι πως ο σπουδαιότερος φυσικός πόρος που καλούμαστε να διαχειριστούμε σε αυτό το σύμπαν είναι ο χρόνος. Όλοι οι άλλοι φυσικοί πόροι όπως μέταλλα, πετρέλαια, τρόφιμα ακολουθούν...

Την καλύτερη διατύπωση περί φτώχειας και ευημερίας σε συνάρτηση με το σπουδαιότερο φυσικό πόρο του ανθρώπινου πολιτισμού την διάβασα τις τελευταίες μέρες στο βιβλίο του Matt Ridley "Ορθολογική Αισιοδοξία” που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Αναφέρει λοιπόν ο Ridley σε κάποιο σημείο: "

"Είστε φτωχοί στο βαθμό που δεν μπορείτε να πουλήσετε το χρόνο σας σε τιμή αρκετά υψηλή ώστε να αγοράσετε τις υπηρεσίες που χρειάζεστε και πλούσιοι στο βαθμό που μπορείτε να αγοράσετε όχι μόνο τις υπηρεσίες που χρειάζεστε αλλά και εκείνες που ποθείτε.

Η ευημερία ή η ανάπτυξη έχουν γίνει συνώνυμες με τη μετάβαση από την αυτάρκεια στην αλληλεξάρτηση με τη μετατροπή της οικογένειας από μονάδα κοπιαστικής αργής και πολυποίκιλης παραγωγής σε μονάδα εύκολης, γρήγορες και πολυποίκιλης κατανάλωσης που χρηματοδοτείται από την έκρηξη εξειδικευμένης παραγωγής”.*

*(Η παράγραφος είναι αποτέλεσμα αυτόματης γραφής ηχογραφημένων σημειώσεων από ένα απλό κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιώ την ώρα που διαβάζω. Κατά συνέπεια κάποια σημεία στίξης μπορεί να είναι ανακριβή. Η ουσία όμως είναι αναλλοίωτη και η βοήθεια ανεκτίμητη).
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...
loading...