Ένα βαρύ πένθος αρχίζει να πλανιέται... και το μοιρολόι ξεκινά

φωτο από acrossthemargin.com/the-shadow-of-development/
Αναδημοσίευση από: capital.gr

Του Θοδωρή Γιάνναρου

Ήταν η 1η Φορά Αριστερά, που προτού μεταμορφωθεί σε 2η και αυξήσει τον ΦΠΑ... ψήφισε 3η φορά Μνημόνιο... που λίγο πριν, χαρακτήριζε, επαχθές και επονείδιστο...!!!

Και η ιστορία συνεχίζει να επαναλαμβάνεται σαν ιλαροτραγωδία, όχι μία αλλά πολλές φορές, όσο ο δυστυχής λαός δεν αφήνει πίσω του τις φρούδες ελπίδες για σωτήρες και κυβέρνηση, που θα τον βγάλει, τάχατες από τα μνημόνια και την ανθρωπιστική κρίση που βιώνει.

Μόνο που όσο συνεχίζει ακάθεκτος στην ίδια ρότα, τις χειρότερες αυταπάτες μας που δεν έχουμε ακόμα ζήσει, θα τις ζήσουμε σε όλο τους το μεγαλείο!

Να μείνουν στην εξουσία σχεδιάζουν οι πέριξ του Αλέξη, μέχρι να "θάψουν" στα έγκατα της λησμονιάς, συνολικά την Αριστερά κσι το οικοδόμημά της, και οι τελευταίοι νοήμονες πολίτες που ψήφισαν αυτό το "άκομψο" και ιδιαίτερα "επικίνδυνο" πολίτικο (;;;) συνονθύλευμα, που είδε φως, κάποιοι του άνοιξαν την πόρτα και αφού μπήκε, αρνείται να βγει... από τη στάνη, παρά τις όποιες φιλικές ή θυμωμένες παραινέσεις... Αυτό είναι το ματαιόδοξο σχέδιο, άρρωστων μυαλών!

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων όσων τους ψήφισαν και διατηρούν κάποια έστω ανεπαίσθητη σχέση με την πραγματικότητα, είναι ότι ακόμα, δεν έχουν αποδεχθεί ότι το κόμμα που ψήφισαν είναι μία παιδική χαρά χωρίς παιδάκια... μια παιδική χαρά που βασίζεται στη γοητεία της "διαλεκτικής"... ως εργαλείο, για να χάσουν οι πολίτες της δύσμοιρης αυτής χώρας, κάθε δυνατότητα διανοητικής άμυνας, ώστε να καταλήξουν "υποχείρια" κάποιων τυχάρπαστων, στην παιδική αυτή χαρά για ενηλίκους χωρίς ιδιαίτερα αναπτυγμένο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης!

Είναι η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει κάποιος που ακόμα σκέφτεται, γλαφυρά και με χιούμορ, τη θεωρία του "Πένθους της Αριστεράς", όρος που περιγράφηκε από τον γνωστό συγγραφέα και σκηνοθέτη Απόστολο Δοξιάδη, που απαντά, επι τη ευκαιρία, και στο δεύτερο αναμενόμενο ερώτημα:

"Πως είναι δυνατόν, μετά απ’ όσα έχουν διαπράξει εναντίον της χώρας και των πολιτών της, να διατηρούν ακόμα "διψήφια" ποσοστά και να κουνούν το δάχτυλο, σε όποιον τολμά να διατυπώσει άποψη που δεν συνάδει με τα σχέδια και τις επιδιώξεις τους;"

Δυστυχώς, ζούμε στη χώρα, όπου η λειτουργία του κράτους γίνεται "συνέδρια" από τους ανόητους, επειδή δεν μπορούν να την βάλουν στην πράξη...

Διοργανώνουν συνέδρια της πλάκας περί ανάπτυξης, για να βγάλουν κάποια ευρώ οι διοργανωτές, να φιλέψουν καμία φιλική κιτρινοφυλλάδα με καμία διαφήμιση, να αγοράσουν κανένα καινούριο ρούχο οι παρατρεχάμενοι, μη και τους περάσουν για "μπασκλασικούς" οι κολλητοί τους στη γειτονιά, να φάνε κανένα κοψίδι, και μετά κανένα ποτάκι σε κάποιο ορθάδικο, μπας και κινηθεί και η αγορά βρε αδελφέ... Ας μην είμαστε μοναχοφάγοι!

Για όλους αυτούς τους πολύχρωμους καρεκλόμαγκες που μαζεύονται για να γιορτάσουν επιτυχίες, ν' αλληλοχειροκροτηθούν και να αλληλοβραβευτούν, είναι αυτό ακριβώς...

Όπως τα πονηρά συντρόφια του παρελθόντος, να βρούμε κανένα μπουνταλά-λεφτά από τους κουτόφραγκους, να μας δανείσει "φρέσκο χρήμα", να το ρίξουμε στην αγορά... και ως δια μαγείας το θαύμα στην οικονομία θα φανερωθεί...

Η οικονομία του "κοπανιστού αέρα" βασιλεύει και έχει και φανατικούς οπαδούς... και για αυτή την ονειρική "ονείρωξη" του αέρα του κοπανιστού, κοπαδιάζονται, πανηγυρίζουν, χαιρετιούνται αγκαλιάζονται και φιλιούνται, επιδεικνύοντας και το καινούριο Rolex που απέκτησαν μην και τους θεωρήσουν "γύφτους" οι "κακοί" οι άλλοι... οι φιλελεύθεροι!

Είναι σε τελευταία ανάλυση, σαν να μαζεύονται μια αγέλη χειροπράκτες-αυνάνες και να συζητάνε για τον γυναικείο οργασμό... και εσύ, να περιμένεις πως και πως, να αποφανθούν για τον γυναικείο οργασμό... μπας και σώσεις τη συνύπαρξή σου με το έτερον σου ήμισυ!

Κι όμως, μαζεύτηκε τις προάλλες σε ενα τέτοιο πανηγυράκι, ένα τσούρμο τέτοιοι, κάπου στην Κεντρική Μακεδονία, για να μιλήσουν για την αναβίωση της παραγωγικής ανασυγκρότησης και την ανάπτυξη της χώρας.

Ποιοι;;; Οι "μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει, να και τα τρία-τέσσερα χιλιάρικα στην τσέπη", οι άσχετοι, οι ανίδεοι, οι τεμπέληδες που είχαν κάποια χρόνια να δουλέψουν και συντηρούνταν από το κόμμα που τώρα τους ανταμείβει πλουσιοπάροχα...

Και εμείς τι; Τουμπεκί ψιλοκομμένο! Ακόμα ν' αντιληφθούμε ποιος πληρώνει τι σε αυτή την κακομοίρη τη χώρα των αφελέστατων ιθαγενών.

Ανάπτυξη σημαίνει: θέτω τους αναπτυξιακούς πυλώνες, δημιουργώ ευνοϊκό και φορολογικό περιβάλλον, προσαρμόζω τη διοίκηση στους κανόνες της οικονομίας, δημιουργώ όραμα, κινητοποιώ δυνάμεις, φτιάχνω χρηματοδοτικά εργαλεία, απλοποιώ τις διαδικασίες, μπαίνω με τους παραγωγούς του πλούτου σε ένα δωμάτιο και αφού ιδρώνω συζητώντας και συνθέτοντας λύσεις, βγαίνοντας, δίνω εντολές στους διάφορους Πολάκηδες που περιμένουν απ' έξω κουνώντας την ουρά τους, εντολές να κάνουν ότι ζήτησαν οι ιθύνοντες της αγοράς...

Δύσκολη έννοια για τον λοβοτομημένο Έλληνα, του βερεσέ και του τζάμπα, που συνήθισε στο μεταπρωτιλίκι και στην αρπαχτή αφού δεν κατάφερε να τρυπώσει σε κάποια δημόσια υπηρεσία και ν' αράξει!

Ζούμε σε μια χώρα με μέτριο ως κακό πολιτικό προσωπικό, που δεν έχουν καταλάβει πως οι καιροί που διανύουμε, δεν είναι για τα μούτρα τους. Είναι η πρώτη φορά, ίσως, στην πολίτικη ιστορία αυτού του τόπου, που ως κοινωνία βγάλαμε στην επιφάνεια και τοποθετήσαμε στην πιάτσα, ό,τι πιό αμόρφωτο, κομπλεξικό και επιζήμιο κυκλοφορούσε με σακίδιο στην πλάτη, πάνω σε ένα ποδήλατο.

Η χώρα που ζούμε διαθέτει ιδιαίτερα αξιόλογο επιστημονικό προσωπικό σε όλους τους τομείς. Πως τα καταφέραμε τα τελευταία λίγα χρόνια να το διώξουμε στο εξωτερικό, όπου το δέχονται με ανοικτές τις αγκάλες και εδώ στην Ψωροκώσταινα, επιτρέπουμε σε κάθε τριτοκλασσάτο σκουπίδι να παίρνει θέσεις ευθύνης και να ασελγεί στις ζωές και το μέλλον μας;

Ανάπτυξη λοιπόν, ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα... Κουστούμια και ρουχαλάκια ίσως να προβάρονται για τη Βουλή ή τη δημοσία διοίκηση... όνειρα απατηλά και μισαλοδοξοξίες θα ανταγωνίζονται για μιά θέση στον "νέο" πρασινοκιτρινοφούξια ήλιο, αλλά ανάπτυξη ούτε κατά διάνοια με αυτούς τους γιδόμαγκες!

Κατά το άλλα, βουτιές στις παραλίες, φραπεδάκι και έχει ο Θεός...

Ας επιστρέψουμε όμως στα σχετικά με την "Αριστερά" και το "πένθος" της, όπως αποτυπώθηκαν στα γραφόμενα του Απόστολου Δοξιάδη, σύμφωνα με τον οποίο, μας κυβερνά μία παιδική χαρά -τσίρκο χωρίς παιδιά, με στελέχη που, όσο ψηλά και αν βρίσκονται, είναι ένα μάτσο ελάχιστοι, ανόητοι, άσχετοι, ολίγιστοι, ανθρωπάκια χωρίς γνώση και ικανότητες, χωρίς κύρος, αλλά με μπόλικο θράσος, και ότι στην κορυφή τους είναι ένας μεταπολιτευτικός καρπαζοεισπρακτορας-βουτυρομπεμπές των καταλήψεων, ένας νάρκισσος ενός δεκαπενταμελούς με μεγαλομανιακές φαντασιώσεις αποτυχημένου κοινοτάρχη της δεκαετίας του '50, που δεν έχει βγει απ' το χωριό του, αγράμματος, αστοιχείωτος κι ανίκανος να συλλάβει την πραγματικότητα.

Πρέπει να να ψάξουμε σε βάθος, λέει, να αποκαλύψουμε τις ανομολόγητες σκέψεις και βλέψεις των κυβερνώντων, να βρούμε το κλειδί που θα οδηγήσει στην εννόηση ενός ολόκληρου διανοητικού κόσμου, ενός συνολικού συστήματος γνωσιακών μηχανισμών που κυριαρχεί στο νου των κυβερνώντων, του καθενός ξεχωριστά αλλά και αυτού που ονομάζεται "συλλογικότητα"...

Το κλειδί είναι η "διαλεκτική". Για το χάλι της της χώρας και του λαού δεν φταίει η παραγκώνιση ή ακόμα καλύτερα το θάψιμο κάθε διαλεκτικής σκέψης από την πολιτική της κυβέρνησης, αλλά ακριβώς η πιστή εφαρμογή της, ως έσχατη συνέπειά της. Οι κυβερνώντες εκτός από καρεκλοκένταυροι είναι και υποκριτές που έχουν ένα σκοτεινό και καταχθόνιο σχέδιο, σοφά μελετημένο, βάσει του οποίου προχωρούν βήμα-βήμα προς τη μετατροπή της κοινωνίας μας προς κάτι παράταιρα κομμουνιστικό, που δεν έχει καμία σχέση με την ψυχοσύνθεση αυτού του λαού, ειδικά όπως είναι εμπλουτισμένο με φασίζουσα ακροδεξιά στοιχεία και άλλα που παραπέμπουν στον κοινό ποινικό κώδικα!

Το προσπαθούν, είτε συνωμοτικά, είτε απροκάλυπτα, έχοντας για πολιορκητικό κριό τη "διαλεκτική" που όμως χρησιμοποιούν α λα καρτ και πάντα με δική τους ερμηνεία.

Το πένθος έχει πέντε στάδια. Την άρνηση, την οργή, τη διαπραγμάτευση, την κατάθλιψη και την αποδοχή.

Πως έχουν βιώσει τα πέντε στάδια του πένθους οι οπαδοί του Σύριζα.
-Άρνηση (αποκλείεται και ο Τσίπρας να μας προδώσει).
-Οργή (για όλα φταίνε οι άλλοι).
-Διαπραγμάτευση (ο Αλέξης προσπάθησε, αλλά δεν είχε άλλη επιλογή).
-Κατάθλιψη (ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει ελπίδα -όλοι μας μισούν).
-Αποδοχή (τελικά όλοι οι πολιτικοί είναι απατεώνες και ψεύτες, αλλά εμείς τι θα κάνουμε τώρα, για να προχωρήσουμε; Ποιες είναι οι επιλογές μας; Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε Ν.Δ.).

Κάπως έτσι νιώθουν οι ψηφοφόροι του Αλέξη Τσίπρα και ακόμη δεν έχουν φτάσει στο πέμπτο στάδιο, εκείνο του πένθους, να κηδεύσουν οριστικά στην καρδιά τους,την Αριστερά και να την ξεχάσουν. Θα θέλουν μόνο να πάψουν να ταλαιπωρούνται εγκλωβισμένοι στα προηγούμενα στάδια του πένθους.

Μήπως δεν είναι Αριστερά ο... Σύριζα; Μήπως είναι κάτι άλλο, πέρα απ' αυτό που μπορεί να συλλάβει ο περιορισμένου εύρους σκέψης και δημιουργίας απλών συνειρμών νους των ψηφοφόρων του;

Ας ψάξουν να βρουν έστω μια μικρή και ασήμαντη, έστω, προοδευτική επιλογή των κυβερνώντων του σήμερα... στις σχέσεις Κράτους- Εκκλησίας, στην αξιοκρατία στο Δημόσιο, στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, στην Παιδεία και την αμφισβήτηση της "αριστείας", την επιστροφή του ασύλου, στην Υγεία με τα "χειρουργία", στον "ΧΙΒ", στα "Κόπυ Πάστε", και στις λοιπές μαγκιές του Πολάκη, στο μεταναστευτικό και σε τόσα άλλα καλούδια!

Πουθενά δεν θα βρουν κάτι, στο οποίο να μπορέσουν ν' αναφερθούν...!!!

Πέραν όλων αυτών, όμως, υπάρχει ένα πολύ σοβαρότερο έγκλημα που διαπράττεται αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Είναι η οριστική καταστροφή της φορολογικής συνείδησης που είχε απομείνει στους πολίτες αυτής της χώρας.

Διότι όταν νιώθεις ότι το κράτος σε ληστεύει, θεωρείς απολύτως φυσιολογικό να το κλέψεις κι εσύ.

Ας μη γελιόμαστε, λοιπόν... Αυτό συμβαίνει, πλέον, με τους τραγικούς φόρους με τους οποίους μας περιποιείται ο Συριζα.

Ακόμη και άνθρωποι που δεν διανοούνταν να μπουν στη "μαύρη", το επιζητούν ως μόνη λύση για την επιβίωσή τους.

Γι’ αυτό, με τα εξωπραγματικά "χαράτσια" που φιλεύονται όλοι από το υπουργείο των οικονομικών, είναι πια ζήτημα χρόνου να πενθήσουν τον Συριζα, όχι μόνο όσοι τον ψήφισαν, αλλά ακόμη και όσοι είχαν την Αριστερά, ιερό εικόνισμα δίπλα τους.

Κάποιοι λέγαν πως ο.... "Σύριζας" κατάφερε να μετατρέψει την "Αριστερά" σε μία μολυσμένη λέξη!

Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονταν πως ο Τσίπρας... πρόδωσε την Αριστερά.
Ποιος;... Ο Τσίπρας!

Οχι, βρε φίλοι μου... αυτή είναι η Αριστερά που ξέρατε.

Πάντα αυτή ήταν, ποτέ δεν άλλαξε, ούτε και πρόκειται ν' αλλάξει!

Δεν την πρόδωσε κανένας... και αφήστε κατά μέρος αυτές τις μπαρούφες!!!

"Φοβάμαι...", έλεγαν κάποτε κάποιοι παλιοί ιδεολόγοι, "...πως, όταν τελειώσουν όλ' αυτά τα ρεζιλίκια, θα ντρεπόμαστε να λέμε ότι κάποτε αφιερώσαμε τη ζωή μας στην Αριστερά..."!

Λέτε να ήρθε η αποφράδα αυτή η ώρα, σύντροφοι;

Η δυσοσμία της σήψης στα πάλαι πότε αριστερά λημέρια, είναι πλέον ανυπόφορη!

*Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...