Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει εκλογές - Αν μπορούσε, όχι το 2019, ούτε το 3019 δε θα τις έκανε!

Αναδημοσίευση από: thecaller.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει εκλογές. Αν μπορούσε, δεν θα τις έκανε ποτέ. Όχι το 2019 δεν θα τις έκανε, ούτε το 3019 δεν θα τις έκανε.

Γράφει ο Παντελής Φλωρόπουλος

Ας υποθέσουμε τώρα ότι (με κάποιο τρόπο που δεν θα τους δώσουμε ιδέες να πούμε ποιος είναι) οι εκλογές δε γίνονται και η θητεία της κυβέρνησης παρατείνεται επ’ αόριστον. Για τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν λαχείο. Αλλά – μετά τον Σεπτέμβριο του 2019 – η παρουσία του στην κυβέρνηση θα ήταν σκέτη δικτατορία.

Πιστεύει κανείς ότι – σ’ αυτή την υποθετική περίπτωση – θα εκδηλωνόταν κάποια λαϊκή αντίσταση; Πιστεύει κανείς από σας ότι, αν ο ΣΥΡΙΖΑ αγνοήσει το Σύνταγμα και ΔΕΝ κάνει εκλογές το 2019, θα βρεθεί κόσμος να βγει στην πλατεία και να βροντοφωνάξει κάτι;

Η απάντηση είναι καθαρή και ξάστερη: ΟΧΙ.

Εδώ και χρόνια η χώρα αυτή μπήκε στον αστερισμό της απάθειας. Κι αυτό συνέβη πολύ πριν από το 2010. Για δε τις περιπτώσεις που θα μπορούσε να εκδηλωθεί κάτι σαν αντίσταση, κάποιοι (πού να ξέρεις ποιοι και γιατί) προνόησαν να παρατάξουν εκ των προτέρων τα αντίδοτα.

Μη με πείτε συνωμοσιολόγο, αλλά, πιστεύω ότι, τα μνημόνια ήταν προγραμματισμένα να γίνουν. Ένα κεφάλαιο του προγράμματος για να γίνουν τα μνημόνια, ήταν να είναι αναγκαία κι ένα άλλο κεφάλαιο του προγράμματος ήταν να στηθούν τα αντίδοτα στις εύλογες αντιστάσεις. Ένα από τα αντίδοτα αυτά ήταν να πλημμυρίσει η χώρα πρόσφυγες και μετανάστες στην κρισιμότερη ώρα της ιστορίας της, την ώρα που θα είχε πέσει στο βούρκο του έλους και θα προσπαθούσε χωρίς βοήθεια να σηκωθεί.

Μη με πείτε πάλι συνωμοσιολόγο αν πω ότι το πακέτο ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας μια παλιά εργαστηριακή κατασκευή. Το λέω, γιατί δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλη σύμπτωση να ευνοεί η αριστεροδέξια κυβέρνηση του Τσίπρα όσο καμία άλλη κυβέρνηση μέχρι τώρα και να επιταχύνει την διαδικασία της απόλυτης υποδούλωσης.

Αυτή η ανάγκη της επιτάχυνσης πάντως (εξ ου και η στήριξη των ξένων στον Τσίπρα) μου δίνει ένα μήνυμα ότι για κάποιο σπουδαίο λόγο τ’ αφεντικά βιάζονται…

Κοιτάξτε: Υλοποιείται μπροστά στα μάτια μας ένα πρόγραμμα εξομοίωσης των ατόμων και των νοικοκυριών. Η μεσαία τάξη συντρίβεται. Γίνεται σκόνη. Εξαερώνεται. Η μικρή επιχείρηση, το βασικό γνώρισμα της μεσαίας τάξης, πληρώνει στο κράτος άμεσους και έμμεσους φόρους μεγαλύτερους από τα εισοδήματά της. Άρα χρεοκοπεί. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει μάζα. Σημαίνει μαζικοποίηση της κοινωνίας. Σημαίνει διαχωρισμό της κοινωνίας στους πληβείους και στους ολιγάρχες. Δύο τάξεις όλο κι όλο. Αλλά… ποιος το θέλει τόσο αυτό, ποιος το επιδιώκει με κάθε μέσο, οργανώνοντας, ας πούμε, τους τζιχαντιστές για να προκαλέσει μετακίνηση πληθυσμών και να υποβοηθήσει έτσι την παγκόσμια μαζικοποίηση;

Η απάντηση είναι πάλι καθαρή και ξάστερη: Η Νέα Τάξη Πραγμάτων. Αυτό το πράμα που τελοσπάντων λέγεται “Νέα Τάξη” ή “Νέα Εποχή” ή, κατ’ άλλους, Νέα Ολιγαρχία, ένα σωρό ονόματα έχει…

Καμία κυβέρνηση κανενός κόμματος στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να “βάλει πλάτη” τόσο αποτελεσματικά. Και, τι σύμπτωση: Δεν θα μπορούσε μόνη της η αριστερά. Ούτε μόνη της η δεξιά. Θα μπορούσε μόνο η σύμπλευση της ακροαριστεράς και της ακροδεξιάς! Κι αυτό έκαμαν. Όχι μία φορά, αλλά δύο. Σιγά μη μπήκε στη Βουλή ο Καμμένος από το έξυπνο διαφημιστικό του σποτ…

Ήταν, είναι δηλαδή, ένα “σατανικό” σχέδιο.

Και αποδίδει τα μέγιστα.

Οι τραγωδίες που συντελούνται, θα φανούν κάποτε στα μάτια όλων, αλλά θα είναι αργά.

Τώρα… τι νόημα έχει να τα λέμε αυτά;

Κανένα!

Πλην της περίπτωσης να είναι χρήσιμη η επίγνωση των ολίγων, εκείνων που χαμένοι μέσα στη μάζα, εξόριστοι εκ των προτέρων κι εξουδετερωμένοι από το “Σχέδιο” που άρχισε να υλοποιείται εδώ και δεκαετίες (όχι από τον κακομοίρη τον Γιωργάκη φυσικά) επίγνωση εκείνων δηλαδή που θ’ αποτελέσουν εστίες διάσωσης ενός κόσμου που, στον δικό μας καιρό, σαν το φίδι, αλλάζει το δέρμα του.

Με ρώτησε κάποιος συνομιλητής μια μέρα: “Ποια είναι η πρότασή σου σ’ αυτή την κατρακύλα;”. Δεν του απάντησα καθαρά. Είπα κάτι μασημένα πράματα. Ούτε τώρα θ’ απαντήσω καθαρά στο ερώτημα αυτό που απασχολεί όλους. Και μη μου ξαναπεί κάποιος ότι… δε μίλησε κανείς εκείνα τα χρόνια της χλιδής ή δε μιλάς καθαρά τώρα και τ’ άλλα πονηρά που λένε οι προβοκάτορες της αλήθειας…

Θα πω μονάχα τούτο:

Λύση του προβλήματος είναι η κατανόηση του προβλήματος. Και είμαι απόλυτος σ’ αυτό. Που σημαίνει ότι καμία λύση δεν υπάρχει άλλη εκτός από τη γνώση. Αλλά, θα πεις, η γνώση είναι ανέφικτη για τους πολλούς. Σωστό. Απολύτως σωστό. Ποιος είπε όμως ότι η λύση του κοινού προβλήματος είναι αποκλειστικό προνόμιο των πολλών ή ότι, χωρίς τους πολλούς, δε γίνεται τίποτα; Ποιος το είπε αυτό κι έγινε τσιτάτο; Ακούστε: Το είπε εκείνος που είπε κι άλλες μπαρούφες, το είπε κάποιος που ξέρει ότι ο ίδιος είναι άβουλο μέλος της μάζας, κάποιος δηλαδή που δεν ξέρει τι παναπεί άτομο και δεν έχει ακούσει ποτέ για την ατομική βόμβα.

Όποιος νομίζει ότι “όλα τελείωσαν”, κάνει λάθος. Εγώ θα πω ένα: Μόλις τώρα αρχίζουν.

Κι αυτοί που στις μέρες μας έγιναν όργανα της αιχμαλωσίας του ανθρώπου, αυτοί που παριστάνουν τον κυβερνήτη, οι δεσμοφύλακες του λαού, σήμερα ή χθες, αύριο (για… μεθαύριο το συζητάμε) όλα αυτά τα κουμάσια, πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες αντάμα, δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν όταν θα εκφραστούν οι νομοτέλειες της Ιστορίας σαν την πλημμύρα στον ξεροπόταμο.

Δεν είναι ρομαντισμός αυτό, Βάγια. Τουλάχιστον με την τρέχουσα έννοια. Είναι γνώση.
Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ
Η Freepen.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει για τα άρθρα / αναρτήσεις που δημοσιεύονται και απηχούν τις απόψεις των συντακτών τους. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών ή ότι υπάρχει κάποιο σφάλμα, επικοινωνήστε μέσω e-mail.

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...