O Αλέξης θα είναι ο νέος Γιωργάκης;

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Δεν είμαι δημοσκόπος, διατηρώ επιφυλάξεις για τις δημοσκοπήσεις συνολικότερα, άλλωστε έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις εξαιρετικής σημασίας να πέφτουν έξω, ωστόσο δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει κανείς ότι τα ευρήματά τους είναι πλέον καταιγιστικά και εντυπωσιακά. Η διαφορά Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ έχει αρχίσει να ξεπερνά σε ορισμένες μετρήσεις ακόμη και τις 20 μονάδες!

Βεβαίως, η κυβέρνηση θεωρεί –και δικαίωμά της είναι– ότι οι δημοσκοπήσεις είναι αναξιόπιστες. Κάλπικες. Ακόμα και όταν δημοσιεύονται από την Αυγή... Το ερώτημα όμως είναι το εξής. Υπάρχει πραγματικά κανείς σε αυτή τη χώρα που να αμφιβάλει ότι καταρρέει η εκλογική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ; Ακόμη και ο πλέον κακόπιστος, ή ο πλέον φανατικός, δεν μπορεί παρά να δεχθεί ότι η κυβέρνηση βρίσκεται στο ναδίρ της αποδοχής της ανάμεσα σε εκείνους που την ψήφισαν.

Θέλετε όμως να είναι υπερβολικά τα ευρήματα για 15 ή 20 ή και 24 μονάδες διαφορά; Έστω. Υπάρχει κανείς που να θεωρεί ότι σήμερα, με την αγανάκτηση και την οργή που επικρατεί στην κοινωνία για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και των εισοδημάτων, την φοροεπιδρομή, τα χαράτσια σε ασφαλιστικό, τα όσα επιπλέον έρχονται στο εργασιακό και την πρόνοια, με τη διάλυση της παιδείας και της υγείας, με τους πλειστηριασμούς που έρχονται, μπορεί να έχει διατηρήσει μεγάλο μέρος από τα ποσοστά του ο ΣΥΡΙΖΑ;

Και το χειρότερο για την κυβέρνηση είναι ότι η πορεία των πραγμάτων δεν δείχνει ότι υπάρχει οποιαδήποτε ελπίδα ουσιαστικής αλλαγής του κλίματος. Παρά το δεδομένο ότι οι δημοσκοπήσεις, με αναγωγές ή όχι, με μεγάλη ή μικρότερη αξιοπιστία, δεν παύει να αποτυπώνουν μία "φωτογραφία" της στιγμής και ότι καμία δημοσκόπηση δεν είναι κάλπη, τι είναι πιθανότερο να συμβεί; Να βελτιωθεί ή να επιδεινωθεί το κλίμα για την κυβέρνηση; Γιατί πιθανότερο είναι να έρθουν νέα ακόμη σκληρότερα μέτρα, παρά να υπάρξει σε ορατό χρόνο οποιαδήποτε ελάφρυνση. Και έπειτα δεν είναι μόνο η άμεση επίδραση στη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών σε σχέση με την τάση μηδενισμού των εισοδημάτων τους. Είναι και η ανοιχτή πληγή του προσφυγικού που όσο περνά ο καιρός κακοφορμίζει. Είναι και η εθνική ανασφάλεια που ενισχύεται μέρα με την μέρα, καθώς από την άλλη πλευρά του Αιγαίου εντείνονται οι εθνικιστικές κορώνες και ο Οθωμανικός μεγαλοϊδεατισμός.

Μήπως λοιπόν η υπερβολή δεν είναι στη διψήφια σε κάθε περίπτωση διαφορά που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις και στο ότι ορισμένες εξ αυτών δείχνουν έως και... double score; Μήπως υπερβολή είναι ότι ακόμα υπάρχει ένα ποσοστό κοντά στο 20% που εξακολουθεί να δηλώνει ότι θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ; Αυτό είναι το πιο περίεργο από όλα. Όχι η κατάρρευση της κυβέρνησης, όχι η άνοδος της αντιπολίτευσης, αλλά το ότι ακόμη υπάρχουν αμετανόητοι...

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος βλέπει και τα προσωπικά του πολιτικά fundamentals να καταρρέουν, κινδυνεύει να εξελιχθεί, όσο θα παραμένει στην εξουσία σε ένα νέο μοντέλο Γιωργάκη Παπανδρέου. Του πρωθυπουργού που παρέλαβε ένα κόμμα εξουσίας και παρέδωσε ένα γκρουπούσκουλο... Που παρέλαβε μία χώρα με προβλήματα, αλλά ακόμα υπερήφανη και παρέδωσε ένα ταπεινωμένο έθνος.

Την κατάρρευση και απαξίωση του ΓΑΠ, που από πρωθυπουργός του σχεδόν 44% (43,92%) τον Σεπτέμβριο του 2009, έφτασε τον Ιανουάριο του 2015 ως πρόεδρος του ΚΙΔΗΣΟ να λάβει το 2,47% των ψήφων. Ας έχει το νου του λοιπόν ο Αλέξης, γιατί όσο θα φθείρεται στην εξουσία, τόσο πιο κοντά θα έρχεται στο παράδειγμα Παπανδρέου. Και υπενθυμίζω ότι όταν εγκαταλείψουν τον ΣΥΡΙΖΑ και οι τελευταίοι "αλεξιπτωτιστές" από το πρώην ΠΑΣΟΚ οσμιζόμενοι την απώλεια της εξουσίας, τότε δεν θα απομένει ούτε το παλαιό ποσοστό του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ένα μεγάλο κομμάτι αυτού το έχουν πάρει φεύγοντας μαζί τους ο Λαφαζάνης και η Ζωή. Εκτός και αν προλάβει και "δραπετεύσει"...

Μοιράσου στο Google Plus
Αν βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον, κάντε κλικ εδώ

Για γρήγορη και άμεση ενημέρωση ακολουθείστε μας στο Twitter και στο Google+.

loading...